-سَمفــونـی‌مُـردِگـان
Open in Telegram
189
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-12130 days
Posts Archive
بخشی از من تورا فریاد میکشد و بخش دیگری میداند که لیاقت تورا ندارم،
گاهی که خیر هروز و هر ثانیه از زندگی‌ام مربوط به تو است.
زمانی که بیدار میشوم و آن طرف دیگر تخت تورا نمی‌بینم، زمانی که دو لیوان برمی‌دارم و به یاد می‌آورم تویی نیست، وقتی که از جلوی بستنی فروشی رد میشوم و به سمتت برمی‌گردم تا بپرسم دلت بستنی می‌خواهد؟. اما باز هم جای تو خالیست، شب هایی که برمی‌گردم تا تورا جلوی در برای استقبال با دستان کوچک و باز ببینم اما، در واقع، چراغ ها خاموش اند، ظرف ها سرد اند، خانه سرد است کتاب ها درون کتابخانه اند تلویزیون خاموش است و پتویی به روی مبل پهن نیست.
افسوس از تمامی وقت هایی که به دنبالت می‌گردم اما پیدایت نمیکنم.
به یاد می‌آورم چگونه در کمال بی لیاقتی از دستت دادم، به یاد می‌آورم از در بیرون رفتی و هرگز برنگشتی، به یاد ندارم آیا هرگز به دنبالت آمدم که برگردی و نور را به دنیایم برگردانی.
اما هربار که به سمتت آمدم فهمیدم لیاقتت را ندارم، آنقدر برای تو خوب نیستم.
برای نگه داشتنت در دنیا که هیچ، برای داشتنت در دنیای خودم هم تلاشی نکردم.
