داریوش مودبیان

Скачано с 🤖

👇👇👇نمایش رادیویی: " جشن " نوشته : اسلاومیر مروژک. ترجمه و تنظیم برای رادیو : داریوش موُدّبیان. بازیگران : داریوش موُدّبیان؛ زنده یاد صدرالدین شجره؛ رضا عمرانی . کارگردان : زنده یاد صدرالدین شجره. افکتور : فرشاد آذرنیا. صدا بر دار : علی حاجی نوروزی. تهیه کننده : محمد مهاجر. تولید شبکه نمایش .۱۳۹۰.👇👇👇👇

👆👆👆کوتاه شدهُ تئاتر تلویزیونی: میز نویسنده : شاهرخ مدرس. بازیگران : غلامحسین لطفی ، داریوش موُدبیان، مهوش برگی . مجید رزاز ، نده یاد کیومرث ملک مطیعی، مرتضی ضرابی ، زنده یادآن اکبردودکار و امیر نیکیار. داود مودبیان .و..... طراح دکور: زنده یاد محمود صدر زاده. کارگردان هنری: داریوش موُدبیان. کارگردان تلویزیونی : گیتی جوادی . تهیه کننده: احمد کاشانی. مدت : ۱۱۱ دقیقه. تولید شده در شبکه اول سیما - -۱۳۶۱👆👆👆

#90 #نمایش_کوتاه_میز #داریوش_مودبیان محصول شبکه ۱ سیما/۱۳۶۱ @sinateletheater

👆👆👆👆👆👆دوستی یادی کرد از همکاری های من و کارگاه نمایش. این عکس را هم برایم فرستاد( عکاس: مریم زندی) نمایش: راهبه ها- (اجرای سال هزار سیصد و پنجاه. کارگاه نمایش، با همکاری اداره برنامه های تئاتر وزارت فرهنگ و هنر..) نویسنده : ادواردو مانه( کوبایی- فرانسوی). ترجمه : داریوش موُدبیان( دفتر سی و دو مجموعه طنزآوران جهان نمایش- انتشارات خانه فرهنگ و هنر گویا تهران ). کارگردان : مصطفی دالی ( الجزایری - فرانسوی) طراح دکور و لباس: جهانملک خزاعی. بازیگران : زنده یاد فخری خوروش( سینیورا)، داریوش موُدبیان( مادر مقدس)، حمید طاعتی( خواهر آنجلا)، مصطفی دالی( خواهر اینس). در عکس: حمید طاعتی( در بالا)، داریوش موُدبیان( در پائین). 👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆

🌹👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆🌹 به چاپ دوم رسید در ویراستی نو! "شب فرا رسید ولی من چراغ را روشن نکردم؛ در صندلیِ پشت میز کارم نشسته بودم. کمی بعد، ماه از میان پنجره نگاهی به داخل اتاق انداخت و مردی را دید که پشت میز کارش، در سکوت، بی‌حرکت نشسته است؛ تلگرافی در دست دارد و ابلهانه چشم‌هایش را به سقف دوخته. خورشید هم مرا در همان حالت یافت….." 📖📖 «یاروسلاو هاشک» را با رمان «شویک» می‌شناسیم؛ شاهکار ادبی او. و شاید از قلم او در نوشتن داستان‌های کوتاه بی‌خبر باشیم. کتاب «ماجراهای من در ارتش سرخ» به صورت مجموعه داستان ( ۹ خاطره و ۱۱ داستان کوتاه) از یاروسلاو هاشک با ترجمه‌ی آقای داریوش مؤدبیان در نشر خزان منتشر شده است.

یار و یاور در کنار هم ! جمعه دوم آبان ۱۴۰۴ در تالار رودکی . نکوداشت یار سوم : فرهاد آئیش . عکس : خانم اختر تاجیک هنرمند و مهربان . 👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆❤️

👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆 نمایشنامه (رادیویی)؛ #مهاجران کارگری که به جست وجوی زندگی بهتر، از سرزمین خود مهاجرت کرده و یک پناهنده سیاسی که به اجبار کشور خود را ترک کرده است، در کنار هم هستند. نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پول‌هایش را جمع کند، اما... داستان پژوهشی است در دو فرم متفاوت محرومیت، درباره دو مهاجر از کشورهای اروپای شرقی که با دو گذشته ی کاملاَ متفاوت در یک زیرزمین تاریک در یکی از شهرهای اروپای غربی، به ناچار، با یکدیگر زندگی می کنند. یکی از این دو، روشنفکری آرمانگرا و پناهنده ی سیاسی و دیگری کارگری ساده است که کشورش را برای یافتن شغل و اندوختن پول ترک کرده است.  مروژک در این اثر با استفاده از طنز سیاه، تند و منحصر به فرد خود، جامعه و سرنوشت مردم را تحلیل می‌ کند و ما را به سوی دیدن لایه های زیرین رفتار بشر و روح انسانی هدایت می کند. موفقیت نمایش مهاجران به عنوان اثری برجسته در تئاتر مدرن، به واسطه ی اجراهای متعدد و مکرر در سراسر دنیا ثابت شده است. طنز کلامی کمک می کند تا نمایش خسته کننده به نظر نرسد. دیدگاه‌های آن دو درباره مسائل باعث می شود که مخاطب با دو جهان بینی متفاوت درباره مسائل یکسان روبه‌رو شود و عمیقاً به این اندیشه فرو می‌رود که خود او در کدام دسته قرار دارد؛ نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پولهایش را جمع کند، اما نهایتاً طرف مقابل او که فردی روشنفکر است با تعابیر غلطی که در ذهن او به وجود آورده، با عث می شود او سرمایه ای را که با زحمت و کار فراوان اندوخته نابود کند و به جای بازگشت به کشورش ....  مروژک مهاجران را در سال ١٩٧٤ در حالى نوشت که در تبعیدى خودخواسته در فرانسه زندگى مى‌کرد. نمایشى که پس از چهار دهه، همچنان به‌روز است و در طول این سال‌ها بارها بر صحنه‌های مختلف جهان اجراشده است. «مهاجران» در نگاه اول نمایشى سیاسى است. شخصیت‌هاى این نمایش یکى کارگرى است که به امید یافتن کار مهاجرت کرده است تا پولى پس‌انداز کند، به کشورش بازگردد و خانه‌اى بسازد و دیگرى روشنفکرى که به دلایل سیاسى مجبور به مهاجرت شده است. آنها از کشورى در اروپاى شرقى، در دوران جنگ سرد، مهاجرت کرده و در یکى از شهرهاى بزرگ اروپاى غربى ساکن شده‌اند.  این نمایشنامه در سال (۱۹۷۴) نوشته شد. شخصیت‌های نمایش نام ندارند و گویی هر یک نمادی از افرادی هستند که در آن دوران برای مروژک بسیار آشنا بوده‌اند: مردمی که در شرایط بد اقتصادی، به اشکال مختلف ازجمله مهاجرت، چاره‌جویی می‌کنند و روشنفکرانی که سرکوب می‌شوند و یکی پس از دیگری، فضای بسته و خفقان‌آور کشور خود را ترک می‌کنند. این آشنایی تا حدی است که می‌توان گفت مروژک خود را در روشنفکر نمایشنامه‌اش به تصویر کشیده است. نمایش برشی از زندگی طاقت‌فرسای این دو شخصیت است. نمایشنامه رادیویی؛ #مهاجران نویسنده؛ اسلاومیر‌ مروژک ترجمه؛ داریوش مودبیان کارگردان؛ صدرالدین شجره تهیه‌کننده رادیویی؛ محمد مهاجر سردبیر رادیویی؛ محمدامیر یاراحمدی افكتور؛ فرشاد آذرنیا صدابردار؛ علی حاجی‌نوروزی گویندگان؛ داریوش مودبیان و صدرالدین شجره 👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆

👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆 نمایشنامه (رادیویی)؛ #مهاجران کارگری که به جست وجوی زندگی بهتر، از سرزمین خود مهاجرت کرده و یک پناهنده سیاسی که به اجبار کشور خود را ترک کرده است، در کنار هم هستند. نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پول‌هایش را جمع کند، اما... داستان پژوهشی است در دو فرم متفاوت محرومیت، درباره دو مهاجر از کشورهای اروپای شرقی که با دو گذشته ی کاملاَ متفاوت در یک زیرزمین تاریک در یکی از شهرهای اروپای غربی، به ناچار، با یکدیگر زندگی می کنند. یکی از این دو، روشنفکری آرمانگرا و پناهنده ی سیاسی و دیگری کارگری ساده است که کشورش را برای یافتن شغل و اندوختن پول ترک کرده است.  مروژک در این اثر با استفاده از طنز سیاه، تند و منحصر به فرد خود، جامعه و سرنوشت مردم را تحلیل می‌ کند و ما را به سوی دیدن لایه های زیرین رفتار بشر و روح انسانی هدایت می کند. موفقیت نمایش مهاجران به عنوان اثری برجسته در تئاتر مدرن، به واسطه ی اجراهای متعدد و مکرر در سراسر دنیا ثابت شده است. طنز کلامی کمک می کند تا نمایش خسته کننده به نظر نرسد. دیدگاه‌های آن دو درباره مسائل باعث می شود که مخاطب با دو جهان بینی متفاوت درباره مسائل یکسان روبه‌رو شود و عمیقاً به این اندیشه فرو می‌رود که خود او در کدام دسته قرار دارد؛ نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پولهایش را جمع کند، اما نهایتاً طرف مقابل او که فردی روشنفکر است با تعابیر غلطی که در ذهن او به وجود آورده، با عث می شود او سرمایه ای را که با زحمت و کار فراوان اندوخته نابود کند و به جای بازگشت به کشورش ....  مروژک مهاجران را در سال ١٩٧٤ در حالى نوشت که در تبعیدى خودخواسته در فرانسه زندگى مى‌کرد. نمایشى که پس از چهار دهه، همچنان به‌روز است و در طول این سال‌ها بارها بر صحنه‌های مختلف جهان اجراشده است. «مهاجران» در نگاه اول نمایشى سیاسى است. شخصیت‌هاى این نمایش یکى کارگرى است که به امید یافتن کار مهاجرت کرده است تا پولى پس‌انداز کند، به کشورش بازگردد و خانه‌اى بسازد و دیگرى روشنفکرى که به دلایل سیاسى مجبور به مهاجرت شده است. آنها از کشورى در اروپاى شرقى، در دوران جنگ سرد، مهاجرت کرده و در یکى از شهرهاى بزرگ اروپاى غربى ساکن شده‌اند.  این نمایشنامه در سال (۱۹۷۴) نوشته شد. شخصیت‌های نمایش نام ندارند و گویی هر یک نمادی از افرادی هستند که در آن دوران برای مروژک بسیار آشنا بوده‌اند: مردمی که در شرایط بد اقتصادی، به اشکال مختلف ازجمله مهاجرت، چاره‌جویی می‌کنند و روشنفکرانی که سرکوب می‌شوند و یکی پس از دیگری، فضای بسته و خفقان‌آور کشور خود را ترک می‌کنند. این آشنایی تا حدی است که می‌توان گفت مروژک خود را در روشنفکر نمایشنامه‌اش به تصویر کشیده است. نمایش برشی از زندگی طاقت‌فرسای این دو شخصیت است. نمایشنامه رادیویی؛ #مهاجران نویسنده؛ اسلاومیر‌ مروژک ترجمه؛ داریوش مودبیان کارگردان؛ صدرالدین شجره تهیه‌کننده رادیویی؛ محمد مهاجر سردبیر رادیویی؛ محمدامیر یاراحمدی افكتور؛ فرشاد آذرنیا صدابردار؛ علی حاجی‌نوروزی گویندگان؛ داریوش مودبیان و صدرالدین شجره 👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆

سلام استاد،سی سال گذشت،دیروز داشتم کتاب ها را مرتب می کردم،چشمم افتاد به این کتاب،ورق زدم،نوشته شما را دیدم. تندرست،شاد و سرزنده باشید