Everyday resistance

. وقتی احزاب چپ اروپا چسبیدن به اسرائیل، دو تا قدم برای منافع کارگران برنمی‌دارن، به اسم چپ کثافت‌ترین سیاست‌های نئولیبرالی رو اجرا می‌کنن، مالیات کارگران رو به موشک و بمب‌های ناتو تبدیل میکنن و خدمات اجتماعی که طی دهه‌ها مبارزه با خون دل به دست اومده بود رو برای دو تا صندلی پارلمان معامله میکنن، همین بهتر که احزاب نئونازی در سراسر غرب قدرت بگیرن تا لااقل سرمایه‌داری بدون روکش کذایی حقوق بشر عرضه بشه و یه‌عده با گوشت و استخوون بفهمن که یه‌من ماست چقدر کره داره‌. با چس‌ناله در شبکه‌های اجتماعی و تولید محتوا با هوش مصنوعی، نمیشه جلوی فاشیسم رو گرفت. چرا میشه توهم مبارزه زد همونطوری که یه عده از مریلند و واشنگتن با جمع‌آوری امضای مجازی تاج‌گذاری کردن. جمعیت‌های فقیر و مطرودین اروپا یا بیرون از بازی احزاب رسمی، خودشونو متحد میکنن علیه کلیت سیستم یا این‌که تاوان بی‌تفاوتی سیاسی رو پرداخت می‌کنن: تا این‌جا تاوانش رو شمال آفریقا و غرب آسیا و ‌‌‌... دادن و اینا در قالب فیلم‌های سینمایی هالیوودی نگاه کردن و تخمه شکستن و گفتن "در عوض امنیت داریم". ( صدراعظم آلمان موقع بمباران ایران توسط اسرائیل رسما گفت: ممنون از اسرائیل که به‌جای ما کار کثیف رو انجام میده.) حالا ببینیم اینی که از کف "اروپای آزاد" دربارهٔ "دلایل فرهنگی عقب‌ماندگی و سازمان‌نیافتگی کارگران ایران" منبر میره چه گلی به سرش میزنه که مام پشتش به‌خط بشیم. #والا