⋆ 𓏲زمزمه‌ی قلبها‌𖥻 ִ ۫ ּ ִ

But first! A toast, to Emily. Always the bridesmaid, never the bride! Tell me, my dear, can a heart still break once it's stopped beating?

شاید وقتی کمی بزرگتر شدیم دوباره همدیگر را ببینیم. من برای تو مناسب خواهم بود و تو برای من، اما در حال حاضر، من برای افکار تو آشوبم و تو برای قلب من سم هستی.

روزی روزگاری دورتر از نزدیک‌ترین آدم‌ها خواهم زیست؛ جوری که دنیا هم نامم را به فراموشی سپارد، و تنها خاطره‌ای محو در ذهن دیگران باقی بمانم.

بچه که بود، گاهی گرفتار بی‌خوابی می‌شد. کابوس می‌دید، جیغ می‌کشید، مادرش را صدا می‌کرد و از او می‌خواست در اتاق را نبندد، چون اگر آن‌را می‌بست، پاهایش او را به سوی گودالی می‌کشاند و او مجبور می‌شد نرده‌های تخت‌را بچسبد تا به گودال نیفتد. هنوز هم به قعر گودال‌ها می‌افتاد، اما نه همان گودال سال‌های کودکی‌اش، بلکه گودال‌های دیگر، عمیق‌تر و سیاه‌تر.

فردا با افتخار منت میذارم روی سر کسی که دهنش رو بسته. من شرف دارم تو نداری. چیزی به اسم بی طرف وجود نداره. یا واسه آینده تلاش میکنی یا نمیکنی دیگه، مگه غیر از اینه؟ ما افتادیم توی گودال کشته های ۴۰۱ و دارن خاکمون میکنن. غرورت رو بذار کنار. باور کن هیچکس براش اهمیت نداره اگر "ظاهر چنل/پیجت" خراب بشه. انقدری که نگران ممبراتونید نگران زندگیتون نیستید.

فردا با افتخار منت میذارم روی سر کسی که دهنش رو بسته. من شرف دارم تو نداری. چیزی به اسم بی طرف وجود نداره. یا واسه آینده تلاش میکنی یا نمیکنی دیگه، مگه غیر از اینه؟ ما افتادیم توی گودال کشته های ۴۰۱ و دارن خاکمون میکنن. غرورت رو بذار کنار. باور کن هیچکس براش اهمیت نداره اگر "ظاهر چنل/پیجت" خراب بشه. انقدری که نگران ممبراتونید نگران زندگیتون نیستید.

"زندگی‌ات را چطور می‌گذرانی…زندگی‌ات الان شبیه چیست؟"

«من شعری در موردش نوشتم و بعد آن را دور انداختم، چون این آخرین چیزی است که الان به آن نیاز دارم: کلمات بیشتر تقدیم به افرادی که هرگز چیزی به من تقدیم نخواهند کرد.»

"Is it better to speak or to die?"

در تعجبم که اگر روزی متوجه شوی من را در چه حالی رها کردی و تنها گذاشتی، آیا باز خواهی گشت؟ و آیا من همان اندازه دوستت خواهم داشت مانند قبل؟ اصلا هنوز می‌توانم کسی را دوست بدارم؟.

هرچی می‌گذره باورت رو نسبت به همه‌چیز کم‌کم از دست می‌دی.

"نگاهم کنید، منم دارم زندگی می‌کنم؛ درست مثل بقیه، پس چرا احساس می‌کنم جدا افتادم، خرد شدم و شکستم؟"

«بعضی آدما درد و رنجشون رو به یکی دیگه تحمیل می‌کنند؛به آدمای ضعیف‌تر و همیشه یک نفر ضعیف‌تر وجود داره، بهش می‌گن چرخه‌ی زندگی.»

به‌خاطر بیاور که جوان هستی و روشن‌فکر، که نیاز نداری کس دیگری باشی، که نیاز نداری پنهان شوی؛ که نباید از آدم‌ها بترسی. به خاطر بیاور شور و اشتیاق زندگی کردنت را، خنده‌های از ته دل‌ات را، آن ته‌دیگ سوخته‌ی مامان‌را، طلوع آفتاب یک صبح زمستانی را، اولین بار که ستاره‌ی شمالی را دیدی؛ به خاطر بیاور که زندگی کردن تامل و بحث کردن با آدم‌ها نیست، که تنها جنگ و پنهان شدن نیست؛ نفس کشیدن است، خندیدن و گریه کردن است، عشق ورزیدن به دیگری است. "این‌گونه‌ است که آدمی زنده می‌ماند و زندگی می‌کند."