Written by M

‏نمیدونم منظورم رو می‌فهمید یا نه، ولی بعضی وقت‌ها هست که شما از یه موضوعی ناراحت می‌شید ولی در واقع منطقی نیست که ناراحت بشید ولی ناراحت می‌شید و حق دارید.

این که دارم سعی میکنم جوری رفتار کنم که انگار هیچی برام مهم نیست خیلی از درون بهم فشار میاره.

‏پرنده در میانِ انبوهی از درختان لانه‌ای نداشت. تک درختِ محبوبش، خشک شده بود. پرنده بی‌خانه بود.

هیچ وقت به اندازه ی آدما دست نزنید، هیچ کدومشون جنبه شو ندارن.

روزام با یه روتین کسل‌کننده روی دور 2x داره می‌گذره.

تو منو گذاشتی تو آب‌ نمک ولی نمیدونستی من بلال بودم، خوشمزه‌تر شدم

از اینکه نقابِ یه عده میوفته و تکلیفمون مشخص میشه واقن لذت میبرم.🙂

+ امیدوارم از اون جنگ درونت که فقط خودت ازش خبر داری زنده بیرون بیای..

راستشو بخوای به يه جايی رسيدم كه ديگه نه از چيزی خوشحال ميشم نه بابتش ناراحت ميشم، يه حس بی‌تفاوتی عجيبی توی اعماق روحم وجود داره كه نميزاره نسبت به اتفاقات دورم كوچيک‌ترين عكس العملی داشته باشم.