حـرف‌هایِ‌مَــــهاٰ

کلمات کافی نیستند. کلمات احمقانه‌اند. کلمات حقیرند برای بیان چیزهایی که دیدیدم و تجربه کردیم.

ما پیر ترین بیست و چندساله های دنیاییم.

از کتابِ قصه‌ی نسلِ ما خون جاری می‌شود.

امیدوارم تو زندگی بعدی تو جنگل با حیوونا زندگی کنم.

الان وصل شدن از ایران از کار تو معدن سخت تره

سلاممم بلاخرههه وصل شدیم🥲

متاسفانه و خوشبختانه؛ قسم به تجربه و مواجهه!

اما عزیز من! در این حوالی تا بوده چنین بوده همیشه باید میجنگیدیم میدویدیم می هراسیدیم و افسوس که لبخند را شادی را عشق را چنان که باید لمس نکردیم آری این جهان جرعه ای آرامش و عمر به تاراج رفته ی ما را بدهکارمان است.....

نوشته بود: این روزها با کسی بحث نکنید. هر کسی هر آنچه باید می‌دید، دید و هر آنچه باید می‌فهمید، فهمید. هر کس هم نفهمید، سودش در نفهمیدن بود.

توقع ، بدهی‌نانوشته‌ست‌...

وقتی چیزی نمی‌دونی سکوت کن. وقتی سواد چیزی رو نداری اظهار نظر نکن. وقتی هیچ چیزی از سیاست بلد نیستی سعی نکن فتوای سیاسی برای دیگرون صادر کنی. تریبون داشتن به معنی اظهار نظر کردن در همه‌جا و همه‌شرایطی نیست.

با عقل جور در نمیای، همینتو دوست دارم.

بله چندلر بینگ عزیزم «ما غمگین نیستیم فقط دیگه بیست سال‌مون نیست.»