TEEN م

دیگه مخم نمی‌کشه. صبور نیستم. نمی‌سازم. نمی‌تونم ببخشم؛ قبلا می‌کردم، چون ترس ازدست‌دادن آدما رو داشتم، اما الان نه؛ منتظر یه جرقه‌ام. خیلی وقت‌ها هم سر این اخلاقم حالم بده. دلم گرفته، احساس تنهایی می‌کنم، ولی دیگه اصراری واسه نگه داشتن چیزی یا کسی رو ندارم. فقط کافیه حس کنم یک قدم رفتی عقب، من صد قدم می‌رم عقب‌تر؛ اون‌قدری که دیگه نشناسمت. غرور نیستا؛ نمی‌دونم. اعصابم نمی‌کشه دیگه.

امروز 8 September، روز جهانی بخشیدن هم دیگست،کور خوندی اگه فکر میکنی تو پدرسگو می‌بخشم

دلار که رسید به 6000 تومن، دستور فیلتر تلگرام رو دادن چون اعتقاد داشتن کانال های تلگرامی قیمت ارز رو دارن بالا میبرن. قیمت دلار امروز 230000 تومن هست.

این‌قدر ریز و درشت هر چیزی رو می‌ریزم توی خودم و سعی می‌کنم تنهایی از پس همه‌چیز بربیام، مطمئنم یه روز، یه جا که انتظارش رو ندارم، منفجر می‌شم.

‏آدم رو از احترام گذاشتن، محبت کردن، تلاش کردن و آدم بودن، پشیمون نکنید قرومساق های بی‌ لیاقت.

حسادت داره یسریارو میگاد امیدوارم خدا اول به شما بده بعد به ما

دوستان کسی اکانت کلش رویال داره که استفاده نکنه؟

زندگی واقعا بهت یاد میده که احساساتت رو بکنی تو کونت.

آخرین دفعه‌ایی که به پول حلال فرصت میدم

خانم فالگیره تو اکسپلور گفت اگه عدد کیهانی 77 کامنت کنم تا سه وعده دیگ پول عظیمی سمتم میاد ۷۷ ۷۷ ۷۷ خدایا شکرت

حیف که بازنشسته شدم وگرنه خودتو، پنج تا شخصیتتو درگیر تاکسیک بازیام میکردم بفهمی فرمون دست کیه

من جنگیدن رو خوب بلدم، اما آدم جنگیدن های الکی نیستم. تو میتونی خط قرمزای منو نادیده بگیری؟ میتونی بی‌تفاوت از کنار خواسته‌های من رد بشی؟ میتونی دلخوریای منو جدی نگیری؟ من چرا الکی خودم‌و برات زخمی کنم؟ فقط خودم‌و حذف می‌کنم، حالا تو منو مقصر کن یا بشین فکر کن کجا اشتباه کردی.

همه تهش میشن موزیکایی که دیگه نمیشه گوش داد، جاهایی که دیگه نمیشه رفت، لباسایی که دیگه نمیشه پوشید، تیکه کلامایی که دیگه نباید ازشون استفاده کرد حتی عطرهایی که دیگه نمیشه بوشون کرد پس تا میتونی به فکر خودت باش.

من وقتی شرایط سخت می‌شه نمیرم؛ من وقتی میرم که ببینم تلاش‌هام به چشم نمیآد. وقتی میرم که ببینم هرکاری کنم باز کافی نیستم. وقتی میرم که بدونم ارزش کارهام دونسته نمی‌شه. وقتی میرم که بدونم قد من احترام گذاشته نمی‌شه. من وقتی میرم که بفهمم اندازه‌ای که برای من مهمه، برای طرف مقابل مهم نیست.

‏همه اش میگن واجبه اینو بخری؟ واجبه اینو بپوشی؟ واجبه اینو بخوری؟ واجبه اینجا زندگی کنی؟ واجبه اینو سوار شی؟ واجبه اینو بخوای؟ واجبه مهاجرت کنی؟ واجبه ازدواج کنی؟ واجبه بچه دار شی؟ آره بی پدر، به اینا میگن زندگی؛ من واجبه که زندگی کنم. چرا فکر می‌کنین ما سزاوار زندگی نیستیم؟

بعضی وقتا مساله اصلا این نیست که تو «بابت رفتاری ناراحت شدی»، مساله اینه که یا خودت یا دیگران ازت انتظار دارن «چون آگاهی، چون با درکی، چون مهربونی، چون همیشه همین رفتار تکرار میشه، نباید ناراحت بشی». اما تلاش برای خفه‌ کردن زوری احساسات از خود احساسات منفی هیجانات شدید‌تری ایجاد می‌کنه. تو به عنوان انسان حق تجربه‌ی غم و خشم رو داری.