مُشعبِد

واقعا آدم از دیدن بازی تیم شاهتتا لذت می‌بره. علی‌آقا حمایت کامل و دائمش رو از توپچی‌های کبیر در لیگ برتر اعلام می‌کنه. مرگ بر کلیت و تمامیت چلسی، منچسترسیتی و لیورپول‌.

خوابی که در روشنایی روز شروع بشه و در تاریکی شب، پایان بیابه، نزدیک‌ترین تجربه به مرگ و برانگیخته شدنه. انگار اسرافیل تو شیپورش دمیده، تیتراژ رفته و همه‌چیز جوری تمام شده که هرگز تمام نشده بود. کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش.

ذوق طلب آب حیات از دل ما رفت بر یاد لبت بس که مکیدیم لب خویش «طالب آملی»

بی‌بهره بود مرد هنر از هنر خود شیرین نکند نخل دهان از رطب خویش «طالب آملی»

غم گل خودروست؛ از هر گل که خواهد می‌دمد چون دگر گل‌ها، معین گلستانی نیستش «طالب آملی»

تنبور، سر به دامن مطرب کند خروش چون کودکی که زار بنالد ز درد گوش «طالب آملی»

تا دسته دندان به جگر دشنه نشاندم دندان که نهاده‌ست چنین بر جگر خویش؟ «طالب آملی»

جان در لباس بوسه وداع لبم نمود و آن‌گه به یادگار، بر آن آستانه ماند... "طالب آملی"

دقت کردین نوشابه شیشه‌ایا گاز و مزه بیش‌تر و بهتری دارن از نوشابه‌های بطری و قوطی؟ لامصب انگار داری از نهر کوثر آب می‌خوری. اصطکاک بین لبانت و سر گرد شیشه زمزم، خلوص لذت رو بهت می‌ده. نوشابه شیشه‌ای یعنی بمب.

سه‌تابلوی مونتی. تابلوی اول: مدتی مست گشتم و غافل گفته ام ترهات بی‌حاصل قلمم بی‌‌شرف شد و نامرد بی‌وفا گشت؛ یاد مونت نکرد از سرم برگذشت آتش و دود مدتی بود شعر بی‌مزه بود یادم آمد حکایتی از وی روزی از روزهای آذر و دی مونتی از باغ وحش دیدن کرد هوس گشت باغ و گلشن کرد ابتدا رفت سوی اقوامش مرحبا! جاودان شود نامش! صله‌ارحام کرد و برد ثواب توشه پر کرد بهر روز حساب تا که روی سیاه وی دیدند باده خوردند و باله رقصیدند اقربایش ز جای برجستند همگی رقص و شور پیوستند گو که مونت است بر کمان‌شان زه آمده مونت سوی شامپانزه هر کسی مونت را صدا می‌کرد مونت آتش بسی به‌پا می‌کرد می‌نشیند هما به شانه‌شان شایعه پخش شد میانه‌شان: «نکند آمده‌ست از آینده؟ شده شامپانزه را نماینده؟ طبق اصل تکامل داروین این سیاه عزیز پست لعین چند پله ز ما فرازتر است مرد دین است و پاک‌بازتر است» همه در وصف مونت درماندند حمد و تسبیح بر زبان راندند قوم شامپانزه، راه حق دیدند مونت را جملگی پرستیدند از نیوزلند تا رم و یونان سجده کردند جمله میمونان مونت را پادشاه می‌دیدند عکس او روی ماه می‌دیدند همه‌جا پخش شد به صورت وزین: «مونت، رب است در هوا و زمین مایه فخر قوم میمون است ذات او لایزال و بی‌چون است» همه حیران صنع کارگهش در تکاپو به سوی بارگهش دسته‌دسته بابون، اورانگوتان از کراچی و دهلی و بوتان عهد بستند و مرد راه شدند جمله راهی بارگاه شدند مبلغی موز دست‌چین کردند تحفه‌ای بهر مونت آوردند پیش‌تر رفت فردی از ایشان با عبا و ردای درویشان گفت: «هیهات! ای دریغ! آوخ! ما چو موریم و تحفه، پای ملخ لطف پروردگار، فایق ماست و اگر نه عذاب، لایق ماست عذرخواه ام هم از شما و ز خویش موز زردی‌ست تحفه درویش» مونت از تحفه‌، اندکی جا خورد مرحمت کرد و زان banana خورد از کرامات مونت ما این است موز را خورد و گفت: شیرین است. ادامه دارد...

به‌هرحال هر چی باشه، مرحوم یه‌چیزی تولید کرده که نظیرش نیست. به عقیده بنده، باید قبل از مراسمات کفن و دفن، خایه‌های خورخه خدابیامرز رو زراندود کرد.

حجم علاقه‌م به مسی در حدیه که حاضرم برا ختم پدر خدابیامرزش با اتوبوس تا آرژانتین، روزاریو، مسجد مرحوم آلفردو دی‌استفانو برم و اون‌جا با کمال علاقه چایی و خرما و از این شیرینی ختمی‌ها پخش کنم.

بعد اصلاً آدم چرا از خواب بیدار می‌شه؟