درباره ی سلوک

یانور... در اولین روزهای راه اندازی این کانال، بسیار با خودم می اندیشیدم، که چرا؟ چرا فکر میکنی باید تکلم کنی؟ میدونی حرف زدن در این زمینه ها، بی اذن و اجازه ی ولیّ خدا، اشتباهه؟ از کی میخوای اجازه ی گفتن ت رو بگیری؟ حرف های اینگونه چه دردی از مردم سرزمین ما میتونه دوا کنه؟ هدفت چیه از گفتن؟ میخوای خودتو نشون بدی؟ دوست داری مثلا خلق خدا فکر کنن که چیزی بلدی؟ نکنه جایی یک کلمه یا یک جمله ی نادرست، راه خلق خدا رو کج و نادرست کنه؟ نکنه یار راهزن بشی؟ نکنه اصلا وقتت رو تلف کنی؟ بهتر نیست بشینی و خودت در خلوت خودت کتاب‌هات رو بخونی، و نوشته های خودت رو کامل کنی و مشغول خط و موسیقی خودت باشی؟ سوال... سوال... و سوال.. روزی که برای همه شون جواب پیدا کردم... به لطف یار، شروع کردم به آغاز این راهِ بی پایان... و هر چه گذشت، با پیام‌های هر شبانه روز شما یاران نورانی، به ادامه ی این مسیر مطمئن تر شدم... به یگانگی یار قسم، که این برادر نادان و ندار ناچیز و کوچک شما، سالهاست که دیگه چیزی از این هستی نمیخواد، اما... اما... خوشحالی شما... حال خوش شما... به نورانیت خداوند قسم، نور راه این پیاده ی پابرهنه ست... روزی نیست که حداقل یک پیام این گونه دریافت نکنم... و پیشانی ام بر خاک، اگر حتی ثانیه ای حرفی یا جمله ای، در جان عزیزی حال خوش به ارمغان آورده باشه... هر چه قوت و قدرت است از آن یار است... و هر چه جهل و ضعف و کاستی، از آن این ندار... یانور... یانور... یانور... ☀️☀️☀️

عقل اول... عقل دهم... خلقت.. طباع تام... روزی با جماعت صوفیان آواز پر جبرئیل...

چون کار او تمام بلند شد و سخن او در حوصله اهل ظاهر نمیگنجید، هفت بارش از بسطام بیرون کردند.. شیخ میگفت:چرا مرا بیرون کنید؟....گفتند: از آن که مردی "بدی".... گفت :نیکا شهری که بدش بایزید بُو‌َد...