تبسّم

_

https://t.me/+8eSlojIFm0JjMWZk نافاخرتر و پرایوت‌تر از اینجا.

هیچی باقی نیست ازم، قطره‌های آخره

کورسرخی/ عالیه عطایی تجربه‌های نویسنده از جنگ، مرزنشینی، مهاجرت و هویت. روایت ها تلخه و خوندنشون ممکنه ناخوشایند باشه؛ ناخوشایند از بابتِ خوندنِ دردی که زبان مشترکمون شده. این کتاب شروع جالبیه برای دونستن حال و احوال مهاجرای افغانستانی و کنجکاوی بیشتر و دونستن درست‌تر درباره‌شون. و درنهایت نمیدونم چون رسیده از دوسته انقدر دوستش داشتم یا چون جلدش انقدر زیباست یا چون روایتاش چسبید به جونم! در کل کیف کردم.

چون تو جانان منی، جان بی تو خرم کِی شود چون تو در کَس ننگری کس با تو همدم کِی شود _عطار

رفت آن سوار کولی با خود تورا نبرده

به دادِ دل ای قرارِ دلم نوبهارِ دلم می‌رسی پس کی؟

این کاربر به موزیکاتون احتیاج داره.

نیاز دارم بارم رو قسمتی از مسیر بذارم روی شونه‌های دیگری.