⊹𝖯𝗅𝗎𝗍𝗈

the blacklist واقعا سریال تمیز و حرفه‌ایه. اخرین باری که انقدر جذب یه سریال شدم سریال دارک بود. چون معمولا اکثر سریالای طولانی رو نصفه ول میکنم ولی این هر لحظش آدمو هیجان زده میکنه.

روز چهارم-تولد یک سالگی آیدا

روز سوم

چقدر ململانی یه دیالوگ یادمه داشت که لوری به جو میگفت:"تو همیشه برای من خاص خواهی بود. تو کسی هستی که می‌توانم با او واقعی باشم."

عباس معروفی میگفت : چشمانت را نمی‌فهمم؛ هیچ‌وقت ارتباط برقرار نکردم با هنرهای مفهومی؛ با منِ سنتی، به زبانِ ساده‌ی نوازش... با دستانت حرف بزن. و من میگویم : تنها دستانت ؛ تنها دستانت، که هر صبح نور تناول می‌کنند. دستانت که ریشه دارند، دستانت که جوانه میزنند، ساقه‌ی دستانت، که با آتش غریبه‌اند. تنها دستانت ؛ گاه تنها دستانت مرا با من آشتی می‌دهد. دستانت که بر صوت و صدا و موسیقی می‌نشیند؛ دستانت که با سبزها صمیمی‌ست، دستانت که ماه را در مشت میگیرد؛ دستانت را حیف نکن.

پرده دوم

روز دوم

احتمالا هیچوقت چشماشو نکشم