✨

آدمی که باهاش دوست میشی ؛ همونیه که باهاش بحثت میشه ، ماشینی که میخری ؛ همونیه که نیاز به تعمیر داره و باید خرجش کنی. کاری که ازش لذت میبری؛ همونیه که باید استرسش رو هم تحمل کنی. پارتنری که برای زندگی انتخاب میکنی ؛ همونیه که باهاش به اختلاف میخوری و دعواتون میشه. بچه‌ ای که با شیرین کاریاش عشق میکنی ؛ همونیه که خرابکاری به‌ بار میاره و اضطراب آینده‌ش رو داری. هر چیزی و هر کسی که بهت حال خوبی میده، لازمه نقص‌هاشو هم بپذیری. اون میشه دوست داشتن. پس اسم رابطه و رفاقت های سطحی ای که هیچ درکی توش نیست رو الکی دوست داشتن نذارید.

تویی که موقع ناراحتیام با کارا و حرفات سعی میکنی بخندونیم و حالمو خوب کنی خبر نداری چقدر قشنگی بخدا :)

دوره غمت هم تموم میشه عزیزم، با آدم‌ های جدید آشنا میشی، کارهای جدید میکنی، تجربه‌های جدید برات پیش میان و مسیرت کم کم عوض میشه، دور میشی از غمت، دور میشی از تاریکی، زیاد نگرانش نباش.

نه رنگ مورد علاقت رو میدونه، نه بهت توجه میکنه، نه بهت اهمیت میده، نه برات گل میخره، نه برای دیدنت وقتش رو خالی میکنه، نه زنگ میزنه حالت رو بپرسه، نه حتی یه هدیه کوچیک برای خوشحالیت میخره، نه کل تایم روز وجودش حس میشه، نه از زیباییت تعریف میکنه، نه از روزش برات با شوق میگه، پس چرا هنوز بهش فکر میکنی؟

یه دیالوگی هست که میگه : اگه میخوای تو این دنیا زنده بمونی ، باید یاد بگیری که خودت مراقب خودت باشی ، چون هیچکس قرار نیست این کار رو واست بکنه:)

اصلا خاصیت زمان اینه که به تو نشون بده قبلا چه آدمی بودی و الان با اثر زخم‌ ها روی روح و قلبت چه آدمی شدی نه اینکه بهت بگه چیا رو میتونه درست کنه، زمان هیچ چیزی رو درست نمیکنه در واقع فقط بهت نشون میده دو ماه پیش چطور عمل کردی و الان اگر تو همون موقعیت باشی چطور عمل میکنی، زمان در واقع تو رو تراشت میده تا بهتر بشی، زیباتر بشی، درست تصمیم بگیری، با ارزش باشی و گاهی از چیزایی که میخوای بگذری.

کسی که بدونه شما ناراحتید و بذاره با اون حال روزاتون رو سپری کنید و شب ها غمگین بخوابید ، هیچکستون نیست.

خودتونو از چشم کسی که دوستون داره نندازید بعدش هر چقدر هم تلاش کنید برگشتی در کار نیست.

دلم نمیخواد وقتی تورو دوست دارم ؛ با کسی دیگه‌ ای زندگی کنم. مگه میشه آدم رو یکی دیگه حساب باز کنه ولی هوای یکی دیگه رو داشته باشه؟ به فکر یکی باشه ؛ بعد با یکی دیگه زیر یه سقف دیگه زندگی کنه؟ چرا حواسم پرت نمیشه ازت؟ چرا هنوز ته ذهنم به این که پیشمی فکر میکنم؟ میدونی ، تو فقط انتخاب قلبم نبودی ؛ مغزمم اسم تو رو میگفت و من ، هنوز درگیر پرت نشدن از توام.

بلاخره یکیو پیدا میکنی که میبینی نصف خونِ اون تو رگاته، نصف مغزِ اون تو سرته، نصفِ قلب اون تو قلبته ، نصف زمان تو با اونه ، و میبنی که نصف از تو توی وجود یه نفر دیگه اس ؛ اونوقت میفهمی که زندگی ارزش ادامه دادن داره.

رنج نباید تورو غمگین کنه ، این همونجاییه که اکثر مردم اشتباه میکنن. رنج قراره تورو بیدار کنه. چون انسان زمانی بیدار ‌میشه که زخمی بشه. قراره تورو آگاه کنه به این که چیزی درون تو نیاز به تغییر داره. رنجت رو تحمل نکن ، درکش کن. این فرصتیه که طبیعت بهت داده تا بیدار بشی. اگه حس میکنی توی مکان تاریکی مدفون شدی و فقط درد میکشی ، بدون که تو یه بذر کاشته شده هستی. اینجا نقطه‌ی دگرگونی ، رشد ، قوی شدن و سبز شدن توئه.

اگه اذیتم کردی و سکوت کردم ، اگه دلم رو بار ها شکوندی و لبخند زدم ، اگه بهم توجه نکردی و بهت توجه کردم ، اگه تنهام گذاشتی و من مثل سایت دنبالت اومدم ، اگه ناراحتم کردی و به روت نیاوردم ، تموم اینا نشون دهنده علاقه بیش از حدم نسبت به توعه ، وگرنه رفتار من با بقیه آدما زمین تا فضا فرق داره. انگار وقتی کنار توام یه آدم دیگه‌ ای میشم، کسی که تمومِ فکرش فقط در کنار تو بودنه. کاش اینو برای یک بارم که شده بفهمی.

دلم میخواد من باشم و یه کوله‌ پشتی و گشتن دنیا. نه زنگی ، نه درسی ، نه کاری. سبک سفر کنم و دنیا و فرهنگ‌ ها و غذا ها رو تجربه کنم و بتونم ادعا کنم زندگی کردم.

باید روی پیشونیم بنویسم : « حوصله ای برای معاشرت ندارم ، اگر ضرورتی نیست از گفتگو با من امتناع کنید. »

هر چی سنم بیشتر میشه بیشتر میفهمم که برد واقعی با ا‌وناییه که تمرین کردن و یاد گرفتن از چیز های کوچک زندگیشون لذت ببرن و براش ذوق کنن ، از هوای آفتابی ، از ابرای توی آسمون، از یه پیاده‌ روی ساده، از بوی صابون، از خرید میوه‌ تازه، از یه لیوان چای داغ، از قدم زدن تو طبیعت، از صدای آبشار و رودخونه.

محبت زیادی بیشتر اوقات آدما رو خراب میکنه ؛ گاهی آدما میرن نه برای اینکه دلیلی ندارن برای موندن ، میرن چون خیلی کوچیکن و تحمل حجم بزرگ محبت تو رو ندارن. این نکته رو فراموش نکنید که ؛ از اهمیت دادن زیاد ممکنه بی اهمیت بشین. از خوبی کردن زیادی، بعید نیست بدی ببینید. از مهربونی کردن زیادی هم گاهی بنظرشون احمق به حساب میای. خلاصه که اگه تو احساساتت با آدما تعادل نداشته باشی، حتی اگه دریایی از محبت و مهربونی باشی یا ازت زده میشن یا ازت سوءاستفاده میکنن.

اگه در روز سه بار گوشیتو میزنی به شارژ حتما تنهایی و روزمرگی داره خیلی اذیتت میکنه :))))

مهم ترین چیزی که تو زندگیم یاد گرفتم این بود ، که هیچکس همونطور که شناخته بودم باقی نمیمونه ، این آدما به‌ مرور زمان خود واقعیشون‌ رو نشون میدن ، اونی که چند وقته میشناسیش خود واقعیش نیست ، بلکه داره یه یچیز بهتری از خودش نشون میده.

به تعداد دفعاتی که باید ازت متنفر میشدم، اما بهونه تراشیدم واسه دوست داشتنت از خودم معذرت میخوام. تعداد دفعاتی که باید تنهات میذاشتم اما بهونه تراشیدم تا کنارت بمونم از خودم معذرت میخوام. به تعداد دفعاتی که باید باهات بحث میکردم اما بهونه تراشیدم و کوتاه اومدم از خودم معذرت میخوام. به تعداد دفعاتی که اشتباه کردی اما بهونه تراشیدم و نادیده اشون گرفتم از خودم معذرت میخوام. به تعداد دفعاتی که خودمو نادیده، و فقط تورو دیدم، از خودم معذرت میخوام.

به عنوان کسی که کل زندگیش ادایی نبوده بهتون میگم که ادایی باشید اینجوری بیشتر مراقبن ناراحتتون نکنن و بهتون بد نگذره.