قناة ابن عبد الله الأرغوبي

የፈረንጆች አቆጣጠር፣ የሰባቱ ቀናት ስያሜና የተውሒድ ጥበቃ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على نبينا محمد، وعلى آله وصحبه أجمعين. ወንድሞቼ ሙስሊሞች! ዛሬ ብዙዎቻችን በየዕለቱ የምንጠቀምበትን የፈረንጆች አቆጣጠር (Gregorian Calendar) በጥንቃቄ ልንመለከተው ይገባል። ጉዳዩ የቀን መቁጠሪያ ብቻ አይደለም። ከታሪክ፣ ከባህል፣ ከእምነት እና ከሙስሊሙ ማንነት ጋርም የሚያያዝ ጉዳይ ነው። 1. የሰባቱ ቀናት ስም ከየት መጣ? በጥንታዊ ዓለም የሳምንቱ ሰባት ቀናት ከሰባት የሰማይ አካላት ጋር ተያይዘው ነበር፦ ☀️ ፀሐይ — 🌙 ጨረቃ — ♂ Mars — ☿ Mercury — ♃ Jupiter — ♀ Venus — ♄ Saturn ከዚህ የተነሳ የሮማውያን የቀናት ስያሜ በኋላ ወደ ጀርመናዊ ሕዝቦች ተላለፈ፤ እነርሱም አንዳንዶቹን የሮማ አማልክት በራሳቸው አማልክት ስም ተኩ። ስለዚህ፦ - Sunday — የፀሐይ ቀን - Monday — የጨረቃ ቀን - Tuesday — የTiw/Týr ቀን - Wednesday — የWoden/Odin ቀን - Thursday — የThor ቀን - Friday — የFrigg/Freyja ቀን - Saturday — የSaturn ቀን ስለዚህ እነዚህ ስሞች በቀላሉ የተፈጠሩ ስሞች ሳይሆኑ፣ ከጥንታዊ የሰማይ አካላትና ከአማልክት እምነት ጋር የተያያዘ ታሪክ ያላቸው ናቸው። 2. የሰማይ አካላት የአላህ ፍጥረታት ናቸው ይህን ጉዳይ ስንመለከት የሙስሊሙ ዓቂዳ ግልጽ ነው። አላህ سبحانه وتعالى ይላል፦ ﴿لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ﴾ «ለፀሐይም ሆነ ለጨረቃ አትስገዱ፤ ለእነርሱ ፈጣሪ ለሆነው አላህ ስገዱ።» [ፉሲለት 41፥37] ፀሐይና ጨረቃ የተፈጠሩ ናቸው፤ አላህ ግን ፈጣሪ ነው። ስለዚህ የፍጥረትን ባለቤት እንጂ ፍጥረትን አናመልክም። 3. አደገኛው ነገር ምንድነው? አደገኛው ነገር በስም ብቻ አይወሰንም። የተውሒድ ሕዝብ የሆነው ሙስሊም እምነቱን፣ ማንነቱንና የራሱን የጊዜ ስርዓት በቀስታ እንዳይረሳ መጠንቀቅ አለበት። ዛሬ አንድ ሙስሊም የሂጅራ ወራትን ስም የማያውቅ፣ የሂጅራን ዓመት መቁጠር የረሳ፣ የሙስሊሞችን የታሪክ አቆጣጠር የማያውቅ ሆኖ የሌላውን አቆጣጠር ግን በደንብ የሚያውቅ ከሆነ፣ ይህ ለሙስሊሙ ማንነት የሚያሳስብ ጉዳይ ነው። 4. የሂጅራ አቆጣጠርን አንርሳ! የሂጅራ አቆጣጠር የሙስሊሞች ታሪካዊ መለያ ነው። አላህ سبحانه وتعالى የጊዜን አቆጣጠር በወራት መሠረት ሲያብራራ ይላል፦ ﴿إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا﴾ «በአላህ ዘንድ የወራት ቁጥር አሥራ ሁለት ወራት ነው።» [አት-ተውባህ 9፥36] የሙስሊም ሕይወትም ከሂጅራ ወራት ጋር በጥብቅ የተያያዘ ነው፦ ሙሐረም፣ ሰፈር፣ ረቢዑል-አወል፣ ረቢዑል-አኺር፣ ጁማደል-ኡላ፣ ጁማደል-አኺራ፣ ረጀብ፣ ሸዕባን፣ ረመዳን፣ ሸዋል፣ ዙል-ቂዕዳ፣ ዙል-ሒጃ። እነዚህን ማወቅ የሙስሊሙ ታሪክና ማንነት ነው። 5. የሌላውን አቆጣጠር መከተልና የራሳችንን መርሳት የፈረንጆች አቆጣጠር በዓለም ላይ በስፋት መስፋፋቱ የሚታወቅ ነው። ሙስሊሙ ግን የሂጅራ አቆጣጠሩን እንዳይዘነጋ መጠንቀቅ ይገባዋል። አደገኛው ነገር የሙስሊሙ የራሱ ታሪካዊ መለያ በመዘንጋት፣ የሌላውን ስርዓት ብቻ መለኪያ ማድረግ ሲጀምር ነው። ስለዚህ ሙስሊሙ፦ የሂጅራን አቆጣጠር ይማር፣ ያስተምር፣ ይጠቀም፣ በቤቱና በልጆቹም ያስተዋውቅ። 6. ተውሒድን እንጠብቅ ወንድሜ ሆይ! ሙስሊሙ በዙሪያው ያሉ ባህሎችንና ልማዶችን በጥንቃቄ ይመልከት። አንድ ነገር በሰዎች መካከል ለረጅም ጊዜ መኖሩ ብቻ ትክክለኛ እንደሆነ አያረጋግጥም። የጥንት አሕዛብ አንድን ነገር አምነውበት ነበር ማለት እኛም እንድናምንበት አይገድደንም። እኛ መለኪያችንን ከቁርአንና ከሱና እንወስዳለን። አላህ سبحانه وتعالى ይላል፦ ﴿وَأَنَّ هَٰذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ﴾ «ይህ የእኔ ቀጥተኛ መንገድ ነው፤ ተከተሉት፤ መንገዶችንም አትከተሉ።» [አል-አንዓም 6፥153] መደምደሚያ ውድ የአላህ ባሮች! የሰማይ አካላት የአላህ ፍጥረታት ናቸው። ለእነሱ ምንም የአምልኮ ድርሻ የለም። የጥንት አሕዛብ ከእነዚህ አካላት ጋር ያያያዙትን የአምልኮና የተፅእኖ እምነት ሙስሊም አይቀበለውም። እንዲሁም የሙስሊሞችን የሂጅራ አቆጣጠር በመዘንጋት የሌላውን አቆጣጠር ብቻ መለኪያ ማድረግ እንዳይሆን እንጠንቀቅ። ሂጅራችንን እንወቅ። ታሪካችንን እንወቅ። ዓቂዳችንን እንጠብቅ። ተውሒዳችንን እናስቀድም። ልጆቻችንንም በዚህ ላይ እናሳድግ። اللهم ثبتنا على التوحيد والسنة، واحفظ عقيدتنا من الشرك والبدع والخرافات، وعلّمنا ما ينفعنا، وانفعنا بما علمتنا. آمين.

بدعة الإحتفال بالمولد النبوي _الفوزان أأنتم أشد حبا لرسول الله من أبي بكر وعمر وعثمان وعلي وأمهات المؤمنين والعشرة المبشرين وسائر الصحابة رضي الله عنهم أجمعين

“የአቡ ዘርዕ ሴት ልጅም ምን ዓይነት ልጅ ነች! ለአባቷና ለእናቷ ታዛዥ ነች፤ ልብሷም ሰውነቷን በጥሩ ሁኔታ ይሸፍናል፤ ጎረቤቷንም በብስጭት ትሞላለች።” جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ! لَا تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا، وَلَا تَنْقُلُ مِيرَتَنَا تَنْقِيلًا، وَلَا تَمْلَأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا. “የአቡ ዘርዕ አገልጋይ ሴትም ምን ዓይነት አገልጋይ ነች! የቤታችንን ምስጢር አትበትንም፤ የምግብ አቅርቦታችንን አታባክንም፤ ቤታችንንም በቆሻሻ አትሞላም።” قَالَتْ: خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالْأَوْطَابُ تَمْخَضُ، فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ، يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ، فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا. እንዲህ አለች፦ “አቡ ዘርዕ አንድ ቀን ከቤት ወጣ፤ የወተት እቃዎችም ወተት እየተነቀነቁ ነበር። ከዚያም እንደ ሁለት ነብሮች የሚመስሉ ሁለት ልጆች ያሏትን ሴት አገኘ፤ ልጆቹም ከወገቧ በታች ባሉ ሁለት ጡቶቿ አጠገብ ይጫወቱ ነበር። እሱም ፈታኝኝና እሷን አገባት።” قَالَتْ: فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلًا سَرِيًّا، رَكِبَ شَرِيًّا، وَأَخَذَ خَطِّيًّا، وَأَرَاحَ عَلَيَّ نَعَمًا ثَرِيًّا، وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا، وَقَالَ: كُلِي أُمَّ زَرْعٍ وَمِيرِي أَهْلَكِ. “ከእሱ በኋላ አንድ የተከበረና ሀብታም ሰው አገባሁ። ጥሩ ፈረስ አስጋለኝ፤ ጥሩ የጦር መሣሪያም ሰጠኝ፤ ብዙ እንስሳትን ለእኔ አመጣ፤ ከሁሉም ዓይነት ምግብ ጥንድ ጥንድ ሰጠኝ፤ ‘አንቺ ኡሙ ዘርዕ፣ ብዪ፤ ለቤተሰቦችሽም ስጪ’ አለኝ።” قَالَتْ: فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَيْءٍ أَعْطَانِي، مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ. “እሱ የሰጠኝን ሁሉ ብሰበስብም፣ ከአቡ ዘርዕ ዕቃዎች ትንሹን እንኳን ሊያክል አይችልም።” قَالَتْ عَائِشَةُ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لِأُمِّ زَرْعٍ». ዓኢሻ رضي الله عنها እንዲህ አለች፦ የአላህ መልእክተኛ ﷺ እንዲህ አሉኝ፦ “እኔ ላንቺ እንደ አቡ ዘርዕ ለኡሙ ዘርዕ ነኝ።” وفي رواية: «إِلَّا أَنَّ أَبَا زَرْعٍ طَلَّقَ، وَإِنِّي لَا أُطَلِّقُ». በሌላ ዘገባ ደግሞ፦ “ነገር ግን አቡ ዘርዕ ፈታ፤ እኔ ግን አልፈታሽም” ተብሏል። فقالت عائشة رضي الله عنها: «يا رسول الله، بل أنت خيرٌ من أبي زرعٍ». ዓኢሻ رضي الله عنهاም፦ “የአላህ መልእክተኛ ሆይ፣ አንተ ከአቡ ዘርዕ የበለጠ በጎ ነህ” አለች።

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: جَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً، فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لَا يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا. ከዓኢሻ رضي الله عنها ተዘግቧል፤ እንዲህ አለች፦ አስራ አንድ ሴቶች ተቀመጡ፤ እርስ በርሳቸውም ቃል ተገባቡና በባሎቻቸው ዜና ላይ ምንም ነገር እንዳይደብቁ ተስማሙ። قَالَتِ الْأُولَى: زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ غَثٍّ، عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ وَعْرٍ، لَا سَهْلٌ فَيُرْتَقَى، وَلَا سَمِينٌ فَيُنْتَقَلُ. የመጀመሪያዋ ሴት እንዲህ አለች፦ “ባሌ በከባድ ተራራ ጫፍ ላይ እንደተጣለ ደካማ የግመል ሥጋ ነው፤ ተራራው ቀላል ስላልሆነ ሊወጣ አይቻልም፤ ሥጋውም ወፍራም ስላልሆነ ለመውሰድ የሚያጓጓ አይደለም።” قَالَتِ الثَّانِيَةُ: زَوْجِي لَا أَبُثُّ خَبَرَهُ، إِنِّي أَخَافُ أَلَّا أَذَرَهُ، إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ. ሁለተኛዋ እንዲህ አለች፦ “የባሌን ጉዳይ አልናገርም፤ እሱን ብገልጽ ጉድለቶቹን ሁሉ ሳልተው እንደምገልጽ እፈራለሁ።” قَالَتِ الثَّالِثَةُ: زَوْجِي الْعَيَايَاءُ أَوِ الْغَيَايَاءُ، كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ، شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلًّا لَكِ. ሦስተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ የማይገባ ንግግር የሚያበዛ ወይም የማይታወቅ ሰው ነው፤ ለእሱ ሁሉም ዓይነት በሽታ አለበት፤ ጭንቅላትሽን ይሰብራል፣ ወይም ሰውነትሽን ያቆስላል፣ ወይም እነዚህን ሁሉ በአንድ ላይ ያደርግብሻል።” قَالَتِ الرَّابِعَةُ: زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ، لَا حَرٌّ وَلَا قَرٌّ، وَلَا مَخَافَةٌ وَلَا سَآمَةٌ. አራተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ እንደ የቲሃማ ሌሊት ነው፤ ሙቀትም ብርድም የለበትም፤ ፍርሃትም መሰላቸትም የለበትም።” قَالَتِ الْخَامِسَةُ: زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ، وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ، وَلَا يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ. አምስተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ ወደ ቤት ሲገባ እንደ ነብር ይሆናል፤ ከቤት ሲወጣ እንደ አንበሳ ይሆናል፤ እሱ ያደረገውን ነገርም አይጠይቅም።” قَالَتِ السَّادِسَةُ: زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ، وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ، وَإِنْ اضْطَجَعَ الْتَفَّ، وَلَا يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ. ስድስተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ ሲበላ ሁሉንም ይሸፍናል፤ ሲጠጣ ሁሉንም ይጠጣል፤ ሲተኛ ብቻውን ይጠቀለላል፤ እኔ ያለብኝን ሀዘን ለማወቅ እጁን አያስገባም።” قَالَتِ السَّابِعَةُ: زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ، طَبَاقَاءُ، كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ، شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلًّا لَكِ. ሰባተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ የማይገባ ንግግር የሚያበዛ፣ የተዘጋ አእምሮ ያለው ሰው ነው፤ ሁሉም ዓይነት በሽታ አለበት፤ ጭንቅላትሽን ይሰብራል፣ ወይም ሰውነትሽን ያቆስላል፣ ወይም ሁሉንም በአንድ ላይ ያደርግብሻል።” قَالَتِ الثَّامِنَةُ: زَوْجِي الْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ، وَالرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ. ስምንተኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ በመንካት እንደ ጥንቸል ለስላሳ ነው፤ ሽታውም እንደ ዘርነብ ዕፅዋት ጥሩ መዓዛ አለው።” قَالَتِ التَّاسِعَةُ: زَوْجِي رَفِيعُ الْعَمَادِ، طَوِيلُ النِّجَادِ، عَظِيمُ الرَّمَادِ، قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنَ النَّادِ. ዘጠነኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ ረጅም የድንኳን ምሰሶ ያለው፣ ረጅም ሰይፍ የሚይዝ፣ ብዙ እንጨት በማቃጠሉ ትልቅ አመድ ያለው፣ ቤቱም ከሰዎች መሰብሰቢያ ቦታ ቅርብ የሆነ ሰው ነው።” قَالَتِ الْعَاشِرَةُ: زَوْجِي مَالِكٌ، وَمَا مَالِكٌ؟ مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ، لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ، قَلِيلَاتُ الْمَسَارِحِ، وَإِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ. አሥረኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ ማሊክ ነው፤ ማሊክስ ምን ዓይነት ሰው ነው? ማሊክ ከዚህ በላይ የሚወደስ ሰው ነው። ብዙ ግመሎች አሉት፤ ብዙዎቹ በቤት አቅራቢያ የሚቆዩ ናቸው፤ የመሰለቀሻ ድምፅ ሲሰሙም ለእነርሱ እርድ እንደቀረበ ያውቃሉ።” قَالَتِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ: زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ، فَمَا أَبُو زَرْعٍ! አሥራ አንደኛዋ እንዲህ አለች፦ “ባሌ አቡ ዘርዕ ነው፤ አቡ ዘርዕማ ምን ዓይነት ሰው ነው!” أَنَاسَ مِنْ حُلِيِّي أُذُنَيَّ، وَمَلَأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَيَّ، وَبَجَّحَنِي فَبَجَحَتْ إِلَيَّ نَفْسِي. “ጌጦቼን በጆሮዬ ላይ አንቆጠቆጠ፤ ክንዶቼንም በስብ ሞላ፤ ክብር ሰጠኝና እኔም ለራሴ ዋጋ እንዲኖረኝ አደረገኝ።” وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشِقٍّ، فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ. “በጥቂት ፍየሎች ባላቸው ድሃ ቤተሰብ መካከል አገኘኝ፤ ከዚያም ወደ ፈረሶች ጩኸት፣ የግመሎች ድምፅ፣ የእህል መውቂያና የተጣራ ምግብ ወዳለበት ሀብታም ቤት አስገባኝ።” فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلَا أُقَبَّحُ، وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ، وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ. “ከእሱ ጋር ስሆን የምለውን እላለሁ፤ አይወቅሰኝም። እተኛለሁ፤ በማለዳ በሰላም እነሳለሁ። እጠጣለሁ፤ እስክጠግብ ድረስም እጠጣለሁ።” أُمُّ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ! عُكُومُهَا رَدَاحٌ، وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ. “የአቡ ዘርዕ እናትም ምን ዓይነት ሴት ነች! የእቃ ማከማቻዎቿ ትልቅና የተሞሉ ናቸው፤ ቤቷም ሰፊ ነው።” ابْنُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ! مَضْجَعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ، وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْنَةِ. “የአቡ ዘርዕ ልጅም ምን ዓይነት ልጅ ነው! የመኝታ ቦታው እንደ የተለቀቀ የተምር ቅጠል ረጅምና ቀጭን ነው፤ አንድ የምግብ ማንኪያ ያህል ምግብ ያጠግበዋል።” بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ! طَوْعُ أَبِيهَا وَطَوْعُ أُمِّهَا، وَمِلْءُ كِسَائِهَا، وَغَيْظُ جَارَتِهَا.

አሰላሙአለይኩም ወረህርመቱላሂ ወበረካቱሁ ጥያቄ:— كيف نستفيد من هذا الحديث الذي إذا ولغ الكلب في إناء أحدكم... “ውሻ ከእናንተ አንዱ ዕቃ ውስጥ ከላሰ ከሚለው ከዚህ ሐዲስ ምን እንረዳለን?” سؤالي: هل يشمل الإناء واللباس والبدن كله؟ ጥያቄዬ፦ ይህ ፍርድ ዕቃን፣ ልብስን እና ሙሉ ሰውነትን ይጨምራልን? وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته سؤالك دقيق، والجواب فيه تفصيل فقهي. ጥያቄህ ትክክለኛና ጥልቅ ነው፤ መልሱም የፊቅህ ዝርዝር ማብራሪያ ይፈልጋል። حديث النبي ﷺ: የነቢዩ ﷺ ሐዲስ፦ «طَهُورُ إِنَاءِ أَحَدِكُمْ إِذَا وَلَغَ فِيهِ الْكَلْبُ، أَنْ يَغْسِلَهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ، أُولَاهُنَّ بِالتُّرَابِ» رواه مسلم. “ከእናንተ አንዱ ዕቃ ውስጥ ውሻ ከላሰበት፣ የዚያ ዕቃ ማጽዳት ሰባት ጊዜ ማጠብ ነው፤ ከእነርሱም የመጀመሪያዋ በአፈር ትሆናለች።” ሙስሊም ዘግቦታል። هل الحكم خاص بالإناء أم يشمل الثوب والبدن؟ ይህ ፍርድ ለዕቃ ብቻ ነው ወይስ ልብስንና ሰውነትንም ይጨምራል? لفظ الحديث نفسه خاص بالإناء؛ لأن النبي ﷺ قال: «إناء أحدكم»، وقال: «إذا ولغ فيه». የሐዲሱ ቃል እራሱ ለዕቃ ብቻ የተለየ ነው፤ ምክንያቱም ነቢዩ ﷺ “የእናንተ አንዱ ዕቃ” ብለዋል፣ “በውስጡም ውሻ ከላሰ” ብለዋል። فالأصل أن الحكم المذكور ـ وهو الغسل سبع مرات وإحداهن بالتراب ـ يتعلق بالإناء الذي ولغ فيه الكلب. ስለዚህ መሠረታዊው ነገር የተጠቀሰው ፍርድ — ሰባት ጊዜ ማጠብና ከእነርሱ አንዷን በአፈር ማድረግ — ውሻ የላሰበትን ዕቃ ይመለከታል። أما الثوب والبدن إذا أصابهما لعاب الكلب، فهنا وقع الخلاف بين أهل العلم. ልብስና ሰውነት የውሻ ምራቅ ከደረሰባቸው ግን በዚህ ጉዳይ ላይ በዑለማዎች መካከል ልዩነት ተፈጥሯል። من العلماء من ألحق الثوب والبدن بالإناء، وقال: العبرة بنجاسة لعاب الكلب، فيغسل سبعًا إحداهن بالتراب. ከዑለማዎች መካከል ልብስንና ሰውነትን ከዕቃው ጋር ያመሳሰሉ አሉ፤ እነሱም “ትኩረት የሚደረገው የውሻ ምራቅ ናጃሳ መሆኑ ላይ ነው፤ ስለዚህ ሰባት ጊዜ ይታጠባል፣ ከእነርሱም አንዷ በአፈር ትሆናለች” ብለዋል። ومنهم من قال: لا يُلحقان بالإناء في عدد الغسلات؛ لأن النبي ﷺ خصّ الإناء بهذا الحكم، وإنما يغسل موضع النجاسة حتى تزول. ከእነሱም መካከል ሌሎች “ልብስና ሰውነት በማጠብ ብዛት ከዕቃው ጋር አይመሳሰሉም፤ ምክንያቱም ነቢዩ ﷺ ይህንን ፍርድ በተለይ ለዕቃ ነው ያደረጉት፤ ስለዚህ ናጃሳው እስኪወገድ ድረስ የናጃሳው ቦታ ይታጠባል” ብለዋል። وهذا القول الثاني له قوة من جهة التمسك بظاهر النص وعدم تعدية الحكم عن محلّه إلا بدليل. ይህ ሁለተኛው አቋም የጽሑፉን ግልጽ ትርጉም በመያዝ፣ እና የተጠቀሰውን ፍርድ ያለ ማስረጃ ከተጠቀሰበት ቦታ ወደ ሌላ ቦታ ባለማስፋት አንጻር ጠንካራ ነው። وماذا عن مجرد لمس الكلب؟ ውሻን በቀላሉ መንካትስ? هنا نقطة مهمة جدًا: እዚህ በጣም አስፈላጊ ነጥብ አለ፦ ليس كل لمس للكلب يعني أن الثوب أو البدن صار نجسًا. ውሻን መንካት ሁሉ ልብሱ ወይም ሰውነቱ ናጃሳ ሆነ ማለት አይደለም። إذا لمس الكلب الثوب أو البدن ولم يصل لعابه أو رطوبته إليه، فلا يلزم غسل الموضع سبع مرات. ውሻው ልብሱን ወይም ሰውነቱን ነካው፣ ነገር ግን ምራቁ ወይም እርጥበቱ ወደዚያ ካልደረሰ፣ ቦታውን ሰባት ጊዜ ማጠብ አይጠበቅም። أما إذا تحقق وصول لعاب الكلب، فحينئذ يأتي الخلاف السابق في كيفية تطهير الثوب أو البدن. ነገር ግን የውሻ ምራቅ መድረሱ እርግጠኛ ከሆነ፣ ከዚያ በኋላ ልብሱን ወይም ሰውነቱን እንዴት ማጽዳት እንዳለበት ከላይ የተጠቀሰው የዑለማዎች ልዩነት ይመጣል። الخلاصة ማጠቃለያ الحديث نصٌّ في الإناء. ሐዲሱ በግልጽ ለዕቃ የተመለከተ ነው። ولا نستطيع أن نقول إن قوله ﷺ «سبع مرات إحداهن بالتراب» يشمل الثوب والبدن قطعًا؛ لأن النص ذكر الإناء تحديدًا، ولهذا اختلف العلماء في إلحاق غير الإناء به. ስለዚህ የነቢዩ ﷺ “ሰባት ጊዜ፣ ከእነርሱም አንዷ በአፈር” የሚለው ቃል በእርግጠኝነት ልብስንና ሰውነትንም ይጨምራል ማለት አንችልም፤ ምክንያቱም ነስሱ በተለይ ዕቃን ጠቅሷል። ስለዚህም ከዕቃ ውጭ ያሉትን ነገሮች ከዕቃው ጋር ማመሳሰል ወይም አለማመሳሰል ላይ ዑለማዎች ተለያይተዋል።

فِكرَة أَن تَكُونَ أَهدَافُنَا كُلُّهَا دُنيَوِيَّة مُخِيفَةٌ حَقًّا! تَخَرُّج، وَظِيفَة، زَوَاج، مَنصِب، مَال، سُلطَة.. لَكِن هَل سَأَلنَا أَنفُسَنَا؟ ▪️هَل حَفِظنَا القُرآن؟ ▪️هَل تَصَدَّقنَا؟ ▪️هَل خَتَمنَا المُصحَف وَلَو مَرَّةً فِي الشَّهر؟ مَاذَا فَعَلنَا لِأَجلِ أَهدَافِنَا الأَبَدِيَّة؟ أَينَ هِيَ الأَعمَالُ الَّتِي سَتَشفَعُ لَنَا يَومَ القِيَامَة؟ عَلَينَا أَن نَسأَلَ أَنفُسَنَا هَذَا السُّؤَالَ كُلَّ يَوم.

معنى توحيد العبادة 👆👆

عظم التوحيد وكبير أهميته في صحة العبادات والقربات

فضل التوحيد وعظيم منزلة ومكانته

Part 48 ( 10 )  ኢድዳ ቆጣሪን በተመለከተ ክልክል የሆኑ ነገሮች 1 ማጨትን በተመለከተ ሀ ወደ ፈታት ባሏ መመለስ የሚያስችል ፍቺ የተፈታች ሴት በግልፅም ይሁን ባሽሙር አንድ ወንድ ለማጨት ማመልከት ክልክል ነው። ምክንያቱም መጀመሪያ ለፈታት ባሏ የሚስትነት ፍርድ ስለምትይዝ እና በባሏ ጥበቃ ስር ስለሆነች ለማንም ሰው እርሷን ማጨት አይፈቀድለትም። ለ ወደ ፈታት ባሏ መመለስ የማያስችል ፍቺ የተፈታች ሴት በግልፅ ማጨት ክልክል ነው፤ ባሽሙር ግን ይቻላል። ለዚህም አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ ﴾ [ سورة البقرة: 235] “ሴቶችንም ከማጨት በርሱ አሽሙር በተናገራችሁበት ላይ ኃጢኣት የለባችሁም።” (አል-በቀራህ፡ 235) በግልፅ ማለት አንቺን ማግባት እፈልጋለሁ ብሎ በይፋ መናገር ነው። ይህን የሚላት ከሆነ ዒዳዋ እስከሚጠናቀቅ ሳትጠብቅ ለማግባት ጉጉት ያድርባት እና በተጨባጭ ዒዳዋ ሳይጠናቀቅ ጨርሻለሁ ብላ ልትነግረው ትችላለች። አሽሙር ግን ከዚህ በተቃራኒ መፈለጉን በግልፅ ስለማይገልፅላት የተፈራው ነገር ለመከሰት በር አይከፍትም። የተከበረው የአላህ ቁርአንም ይህንኑ ያስረዳል። ከአሽሙር ምሳሌዎች፡ እንዳንች አይነት ሴት ማግባት እፈልጋለሁ፤ ማለት ይችላል። ወደ ፈታት ባሏ መመለስ የማትችለዋ ዒድዳ ቆጣሪ ባሽሙር ለተጠየቀችው ባሽሙር መልስ መስጠት ትችላለች። ነገር ግን በግልፅ ለተጠየቀችው መልስ መስጠት አይበቃላትም። ወደ ፈታት ባሏ መመለስ የምትችለዋ ዒድዳ ቆጣሪ በግልፅም ይሁን ባሽሙር ለተጠየቀችው መልስ መስጠት አይፈቀድላትም። 2 ዒዳ ላይ ያለችን ሴት ኒካህ ማሰር ሃራም ስለመሆኑ፦ ለዚህም አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ ۚ ﴾ [ سورة البقرة: 235] “የተጻፈውም (ዒዳህ) ጊዜውን እስከሚደርስ ድረስ ጋብቻን ለመዋዋል ቁርጥ ሐሳብ አታድርጉ።” (አል-በቀራህ፡ 235) ኢብኑ ከሲር ተፍሲራቸው ላይ ጥራዝ 1 ገፅ 509 ላይ፦ “ማለት የተፈለገው የዒዳ ጊዜው ከመጠናቀቁ በፊት እስርን(ኒካህ) አትሰሩ ለማለት ነው። በዒዳ ዘመን የታሰረ ኒካህ እንደማይቻል የኢስላም ሊቃውንቶች ይስማማሉ”ይላል። ሁለት ማስታወሻዎች አንደኛ፡ ከግንኙነት በፊት የተፈታች ሴት ዒዳ መቁጠር የለባትም። አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا ۖ ﴾ [ سورة الأحزاب: 49] “እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ምእምናትን ባገባችሁና ከዚያም ሳትነኩዋቸው በፊት በፈታችኋቸው ጊዜ ለእናንተ በእነርሱ ላይ የምትቆጥሩዋት ዒዳ ምንም የላችሁም።” (አል-አህዛብ፡ 49) ኢብኑ ከሲር በተፍሲራቸው ጥራዝ 5 ገፅ 479 ላይ፦ “አንዲት ሴት ልጅ ከግንኙነት በፊት የምትፈታ ከሆነ ዒዳ መቁጥር እንደማያስፈልጋት የኢስላም ሊቃውንቶች ያለ ልዩነት ይስማሙበታል። እደተፈታችና ወዳው ከእሱ እንደሄደች የፈለገችውን ማግባት ትችላለች።” ሁለተኛው፦ በእርሷ ላይ ከመገባቱ (ግንኙነት ከመደረጉ በፊት) ብትፈታ እና መህሯ ተነግሯት ከሆነ የመህሯን ግማሽ ይሰጣታል። የመህሯ መጠን አልተነገራት ከሆነ በተገኘው እንደባሏ ማግኘት እና ማጣት እንደ ልብስ እና የመሳሰሉ ጥቅማጥቅሞችን የማግኘት መብት አላት። ከግንኙነት በኋላ ከሆነ የተፈታችው ሙሉ መህሯን ትወስዳለች። አላህ እንዲህይላል፦ ﴿ لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ (236) وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ ﴾ [ سورة البقرة: 237- 236] “ሴቶችን ሳትነኳቸው (ሳትገናኙ)፤ወይም ለነሱ መህርን ሳትወስኑላቸው ብትፈቷቸው በናንተ ላይ ኃጢኣት የለባችሁም። (ዳረጎት በመስጠት መፍታት ትችላላችሁ።) ጥቀሟቸውም። በሀብታም ላይ ችሎታው በድኀም ላይ ችሎታው (አቅሙ የሚፈቅደውን መስጠት) አለበት። መልካም የኾነን መጥቀም በበጎሠሪዎች ላይ የተረጋገጠን፤ (ጥቀሟቸው)። ለእነርሱም መወሰንን በእርግጥ የወሰናችሁላቸው ስትኾኑ ሳትነኳቸው በፊት ብተፈቷቸው የወሰናችሁት ግማሹ አላቸው።” (አል በቀራህ 236_237) ባሎች ሆይ! ሴቶችን መህራቸውን ከወሰናችሁላቸው በኋላ ከመገናኘታችሁ በፊት ብትፈቷቸው በእናንተ ላይ ወንጀል የለባችሁም። በእርግጥ ይህ ተግባር የሴቶችንም ሞራል የሚነካ በመሆኑ ከእናንተ የሚሰጣቸው ጥቅማ ጥቅሞች የሞራላቸው ካሳ ነው። እያንዳንዱ ባል እንደ ማግኘትና ማጣቱ እንዲሁም እንደ አካባቢው ሁኔታ ያገኘውን መስጠት አለበት። የመህሯ መጠን ተነግሯት ከግንኙነት በፊት የምትፈታ ሴት የመህሩ ግማሽ መሰጠት እንዳለባት አላህ አዟል። እንደዚህ አይነት ነገር ሲያጋጥም ሴት ልጅ የመህሯ ግማሽ እንደሚሰጣት በዑለማዎች መካከል ልዩነት የሌለበት ጉዳይ ነው። 📚✍ከተንቢሀት ዓላ አህካሚ ተኸተሱ ቢልሙእሚናት ከተሰኘው ከሸይኽ ሳሊህ አልፈውዛን ሀፊዘሁላህ ሪሳላህ የተወሰደ። https://t.me/ebinabdillahargobi https://t.me/abuhubeyib_mainchannel @ebniabdillah

👆👆أهمية ومكانة وفضل التوحيد

التوحيد قبل التجويد        لَن تَنفَعك خَتمتك للمََصحف حِفظاً وتجويداً إنْ كانتَ عَقيدَتك فاسِدة.

Part 47 ( 9 ) ሴት ልጅ ያለበቂ ምክንያት ፍች የምትጠይቅ ከሆነች በእርሷ ላይ ምን አይነት ዛቻ አለባት? ሰውባን رضي الله عنه ባስተላለፈው ሐዲስ ነብዩ ﷺ እንዲህ አሉ፦ { أيما امرأة سألت زوجها طلاقها من غير ما بأس فحرام عليها رائحة الجنة } الترمذي الطلاق (1187) ، أبو داود الطلاق (2226) ، ابن ماجه الطلاق (2055) ، أحمد (5/277) ، الدارمي الطلاق (2270) . رواه أبو داود والترمذي ، وحسنه ابن حبان في صحيحه . “ማንኛዋም ሴት ያለበቂ ምክንያት ባሏን ፍቺ የጠየቀች በእርሷ ላይ የጀነት ሽታ እርም ሆነ።” (አቡዳውድ እና ቲርሚዝይ ዘግበውታል) ይህም የሆነው አላህ ዘንድ የተፈቀደ ሆኖ የተጠላ ነገር ፍቺ ስለሆነ ነው። ወደዚህ ወደ ፍቺ የሚያመሩት የችግር ጊዜ ብቻ መሆን አለበት። ያለ ችግር ከሆነ የተጠላ ነው። እንዲጠላ ያደረገውም በፍች ምክንያት የሚመጡት በርካታ ችግሮች ስላሉት ነው። ይህ ደግሞ ለማንም የተደበቀ አይደለም። ሴት ልጅ ፍች ወደ መጠየቅ የምትዳፈረው ባሏ በእርሱ ላይ ያላትን ሀቅ ሳይጠብቅ በማስቸገር በእርሱ ቁጥጥር ስር እዲትቆይ የሚያደርግ ከሆነ ነው። አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ ﴾ [ سورة البقرة: 229] “በመልካም መያዝ ወይም በበጎ አኳኋን ማሰናበት ነው።” (አል በቀራህ፡ 229) በሌላ የቁርአን አንቀፅም እንዲህ ይላል፦ ﴿ لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ ۖ فَإِن فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (226) وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴾ سورة البقرة ، الآيتان 226 ، 227 “ለእነዚያ ከሴቶቻቸው (ላይቀርቡ) ለሚምሉት አራትን ወሮች መጠበቅ አለባቸው። (ከመሐላቸው) ቢመለሱም አላህ መሓሪ አዛኝ ነው። መፍታትንም ቁርጥ አሳብ ቢያደርጉ (ይፍቱ)። አላህም ሰሚ ዐዋቂ ነው።” (አል-በቀራህ 226- 227) ባል እና ሚስት ሲለያዩ በሴት ልጅ ላይ ግደታ የሚሆኑባት ነገሮች በሁለት ባል እና ሚስት መካከል መለያየት በሁለት አይነት መልኩ ሊሆን ይችላል። አንደኛው፡ በህይወት እያሉ መለያየት ሲሆን ሁለተኛው፡ በሞት መለያየት ነው። በሁለቱም መለያየቶች በሸሪዓ የተገደበ የሆነን የጊዜ ቆይታን መጠበቅ ግዴታ ነው። ይህም የሆነበት ሚስጥሩ ትዳሩ ከተሟላ በኋላ የፈረሰ ስለሆነ ለእሱ ክብር ሲባልነው። ማህፀን ከእርግዝና ነፃ መሆኑን ማረጋገጥ ነው፤ ምክንያቱም ቦታውን አዲሱ ባል እንዳይረግጠው ከዛም ዘር እዳይጠፋ እና እንዳይቀላቀል ነው፤ ያለፈውን ኒካህ ክብር ለመስጠት፤ የፈታትን ባሏን ለማክበር፤ በመለያየታቸው ምክንያት የሚደርሰውን ተፅኖ በግልፅ ለማሳየትእና የመሳሰሉት ናቸው። ዒድዳ(የጊዜ ገደብ) አራት አይነት ስለመሆናቸው፦ አንደኛው፦ የእርጉዝ ሴት ዒዳ። ኒካሁ የፈረሰው መመለስ በምትችልበትም ይሁን መመለስ በማትችልበት፣ የተለየችው በሞትም ይሁን በፍች የዚህ አይነቱ ዒዳ(የጊዜ ገደብ) የሚጠናቀቀው ያለምንም ገደብ ፅንሱን በምትወልድበት ጊዜ ነው። አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ ﴾ [ سورة الطلاق: 4] “የእርግዝና ባለቤቶችም ጊዜያቸው እርጉዛቸውን መውለድ ነው።”(አጥጦላቅ4) ሁለተኛ፦ የወር አበባ የምታይ ሴት ኢድዳ። እንደዚህች አይነቷ ሴት ኢዳዋ የሚጠናቀቀው ሶስትየወር አበባ ስታይ ነው። አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ ﴾ [ سورة البقرة: 228] “የተፈቱ ሴቶችም ነፍሶቻቸውን (ከማግባት) ሦስትን ቁርእ ይጠብቁ።” (አልበቀራህ፡ 228) ቁርእ=ማለት ሶስት የወር አበባ ማየት እንደማለት ነው። ሶስተኛ፦ የወር አበባ የሌላት ሴት ዒዳ፤እነዚህ ሁለት አይነት ሴቶች ናቸው። እነሱም፦ እድሜዋ ትንሽ በመሆኑ ምክንያትየወር አበባ ያልጀመረች እድሜዋ በመግፋቱ ምክንያትየወር አበባ ከማየት ተስፋ የቆረጠች የእነዚህን የሁለት ሴቶች ኢድዳን አላህ እንዲህ ሲል ይገልፃል፦ ﴿ وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ ۚ ﴾ [ سورة الطلاق: 4] “እኒያም ከሴቶቻቸው ከወር አበባ ያቋረጡት (በዒዳቸው ሕግ) ብትጠራጠሩ ዒዳቸው ሦስት ወር ነው።እኒያም ገናየወር አበባን ያላዩት (ዒዳቸው እንደዚሁ ነው)።” (አጥ-ጦላቅ፡ 4) የጊዜ ገደባቸው 3 ወር ነው እንደማለት ነው። አራተኛ፦ ባሏ የሞተባት። የእርሷን ዒዳ አላህ በቁርአኑ ግልፅ አድርጎታል። እንዲህም ይላል፦ ﴿ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ ﴾ “እነዚያም ከናንተ ውስጥ የሚሞቱና ሚስቶችን የሚተዉ (ሚስቶቻቸው) በነፍሶቻቸው አራት ወሮች ከዐስር (ቀናት ከጋብቻ) ይታገሱ።” (አል-በቀራህ፡ 234) ይህ ትንሿንም ትልቋን ግንኙነት የተፈፀመባትንም ግንኙነት ያልተፈፀመባትንም ያካትታል። ነገር ግን እርጉዝ ሴት እዚህ ውስጥ አትካተትም። ምክንያቱም አላህ እንዲህ በማለት ይገልፃታል፦ ﴿ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ ﴾ [ سورة الطلاق: 4] “የእርግዝና ባለቤቶችም ጊዜያቸው እርጉዛቸውን መውለድ ነው።”(አጥጦላቅ4) ከዚህ ውጭ እንደሆነች ይናገራል። (አል-ሀዲ ነበውይ ከሚባለው የኢብኑል ቀይም ኪታብ ጥራዝ 5 ከገፅ 594-595 ላይ የተወሰደ) 📚✍ከተንቢሀት ዓላ አህካሚ ተኸተሱ ቢልሙእሚናት ከተሰኘው ከሸይኽ ሳሊህ አልፈውዛን ሀፊዘሁላህ ሪሳላህ የተወሰደ። https://t.me/ebinabdillahargobi https://t.me/abuhubeyib_mainchannel @ebniabdillah

لا يجوز للمرأة السفر بدون محرم قَـــالَ العَـلَّامَـةُ اِبْنُ عُثَيْمِين  ࢪَحِمَـہُ اللّه تَعَالَـﮯ - : « لَا يَجُوزُ لِلمَرأَةِ أَن تُسَافِرَ بِدُونِ مَحرَمٍ ، سَوَاءً كَانَ السَّفَرُ بَعِيدًا أَم قَرِيبًا ، وَسَوَاءً كَانَ لِلحَجِّ أَم لِغَيرِهِ ، وَسَوَاءً كَانَت شَابَّةً جَمِيلَةً أَم عَجُوزًا شَوهَاءَ ، وَسَوَاءً كَانَ مَعَهَا نِسَاءٌ مِن أَقَارِبِهَا وَصَاحَبَتَاهَا أَم لَا ، وَسَوَاءً غَلَبَ عَلَى الظَّنِّ سَلَامَتُهَا أَم لَا ، وَسَوَاءً كَانَ ذَلِكَ فِي طَائِرَةٍ أَو غَيرِهَا » . صِفَـةُ الحَـجِّ ( صـ 17 ) .

قَـــالَ العَـلَّامَـةُ اِبْنُ عُثَيْمِين  ࢪَحِمَـہُ اللَّـہُ تَعَالَـﮯ - : « لَا يَجُوزُ لِلمَرأَةِ أَن تُسَافِرَ بِدُونِ مَحرَمٍ ، سَوَاءً كَانَ السَّفَرُ بَعِيدًا أَم قَرِيبًا ، وَسَوَاءً كَانَ لِلحَجِّ أَم لِغَيرِهِ ، وَسَوَاءً كَانَت شَابَّةً جَمِيلَةً أَم عَجُوزًا شَوهَاءَ ، وَسَوَاءً كَانَ مَعَهَا نِسَاءٌ مِن أَقَارِبِهَا وَصَاحَبَتَاهَا أَم لَا ، وَسَوَاءً غَلَبَ عَلَى الظَّنِّ سَلَامَتُهَا أَم لَا ، وَسَوَاءً كَانَ ذَلِكَ فِي طَائِرَةٍ أَو غَيرِهَا » . صِفَـةُ الحَـجِّ ( صـ 17 ) .

Part 45 ( 7 ) 🌺🌺ሴት ልጅ ባሏን አለመታዘዝ እና እሱን ማመፅ ሐራም ስለመሆኑ አንቺ ሙስሊም እህቴ ሆይ! ባልሽን በመልካም መታዘዝ በአንቺ ላይ ግዴታ ነው። አቡሁረይራ رضي الله عنه ባስተላለፉትና ኢብኑ ሒባን ሶሒሓቸው ላይ ባሰፈሩት ሐዲስ የአላህ መልክተኛ ﷺ እንዲህ ይላሉ፦ { إذا صلت المرأة خمسها، وصامت شهرها، وحصنت فرجها، وأطاعت بعلها دخلت من أي أبواب الجنة شاءت } رواه ابن حبان في صحيحه . “ሴት ልጅ አምስት ወቅት ሶላቶቿን ጠብቃ ከሰገደች፣ ብልቷን ከሐራም ከጠበቀች እና ባሏን ከታዘዘች በፈለገችው የጀነት በሮች ጀነት ገባች።” በሌላ ዘገባ አቡ ሁረይራ ባስተላለፉትና ቡኻሪ እና ሙስሊም በዘገቡት ሐዲስ፦ የአላህ መልክተኛ ﷺ እንዲህ አሉ፦ { لا يحل لامرأة أن تصوم وزوجها شاهد إلا بإذنه، ولا تأذن في بيته إلا بإذنه } البخاري النكاح (4899) ، مسلم الزكاة (1026) ، أحمد (2/316) . رواه البخاري ومسلم . “አንዲት ሴት ባሏ አጠገቧ እያለ (የሱና ፆም) መፆም አትችልም፤ በእርሱ ፈቃድ ቢሆን እንጅ በቤቱም መፍቀድ አትችልም በእሱ ፈቃድ ቢሆን እንጅ።” በሌላ ዘገባም { إذا دعا الرجل امرأته إلى فراشه، فلم تأته، فبات غضبان عليها لعنتها الملائكة حتى تصبح } البخاري بدء الخلق (3065) ، مسلم النكاح (1436) ، أبو داود النكاح (2141) ، أحمد (2/439) ، الدارمي النكاح (2228) . رواه البخاري ومسلم وغيرهما . “አንድ ወንድ ሚስቱን ወደ ፍራሽ ጠርቷት የማትመጣ ከሆነ እና በእርሷም ላይ ተቆጥቶባት ካደረ እስከ ምታነጋ ድረስ መላይዒካዎች ይረግሟታል።” በሌላ የቡኻሪ እና የሙስሊም ዘገባ የአላህ መልክተኛ ﷺ እንዲህ አሉ፦ { والذي نفسي بيده ما من رجل يدعو امرأته إلى فراشه، فتأبى عليه إلا كان الذي في السماء ساخطا عليها حتى يرضى عنها } مسلم النكاح (1736) . “ነፍሴ በእጁ በሆነው ጌታየ እምላለሁ ማንም ወንድ ሚስቱን ወደ ፍራሽ ጠርቷት እምቢ አትለውም ባሏ ይቅርታ እስካላደረገላት ድረስ ያ በሰማይ ያለው (አላህ ) በእርሷ ላይ የጠላ ቢሆን እንጂ።” ባል በሚስቱ ላይ ካሉት ሀቆች መካከል፦ ሚስት የባሏን ቤት መጠበቅ እና ያለፈቃዱ ከቤቱ አለመውጣት። ለዚህም ማስረጃው የአላህ መልክተኛ እንዲህ ይላሉ፦ { والمرأة راعية في بيت زوجها ومسؤولة عن رعيتها } البخاري الجمعة (853) ، مسلم الإمارة (1829) ، الترمذي الجهاد (1705) ، أبو داود الخراج والإمارة والفيء (2928) ، أحمد (2/121) . رواه البخاري ومسلم . “ሴት ልጅ በባሏ ቤት ጠባቂ ናት፤ ስለ ጥበቃዋም ትጠየቃለች። (ቡኻሪ እና ሙስሊም ዘግበውታል) ባል በሚስቱ ላይ ካሉት ሀቆች መካከል፦ በቤቷ ስራ ላይ ቀጥ ብላ በመቆም የቤት ሰራተኛ እንዲይዝ ላታስገድደው ነው። በዚህች የቤት ሰራተኛ ምክንያት የሚመጣው አደጋ በእሱ እና በልጆቹ ላይ ጉዳቱ ከባድ ስለሆነ ነው። ሸይኹል ኢስላም ኢብኑተሚያ “መጅሙዑል-ፈታዋ” በሚባለው ኪታባቸው ጥራዝ 32 ገፅ 260- 261 ላይ እንዲህ ይላሉ፦ አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ ﴾ [ سورة النساء: 34] “መልካሞቹም ሴቶች (ለባሎቻቸው) ታዛዦች አላህ ባስጠበቀው ነገር ሩቅን ጠባቂዎች ናቸው።” (አን-ኒሳእ፡ 34) የሚለው የአላህ ንግግር የሚያመለክተው ሴት ልጅ ያለምንም ገደብ እንደ ባሏን መንከባከብ፣ አብሮ መጓዝ፣ ለእሱ ተዋውቦ መቅረብ እና እራስን ማመቻቸት እና ከእነዚህም ውጭ ያሉ ነገሮችን የተፈቀዱ ነገሮችን መፈፀም በእርሷ ላይ ግዴታ መሆኑን ያመለክታል። በተጨማሪም የነብዩ ሐዲስም ማስረጃው ነው። ኢብኑል ቀይም “አል ሐድይ” በሚባለው ኪታባቸው ጥራዝ 5 ገፅ 188_189 ላይ እንዲህ ይላሉ፡ “ባሏን መንከባከብ በሴት ልጅ ላይ ግዴታ ነው። ማስረጃው የአላህ ቁርአን ሲሆን አላህ እንዲህ ይላል፦ ﴿ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ ﴾ [ سورة البقرة: 228] “ለእነርሱም (ለሴቶች) የዚያ በእነርሱ ላይ ያለባቸው (ግዳጅ) ብጤ በመልካም አኗኗር (በባሎቻቸው ላይ መብት) አላቸው።” (አል-በቀራህ፡ 228 አላህ ሲያናግራቸው መልካም ሲል የጠራው ይህን ተግባራቸውን ነው። ሴት ልጅ በቅንጦት ውስጥ ሆና ባል በቤት ውስጥ ቤት ማፅዳቱ፣ መፍጨቱ፣ ማቡካቱ፣ ማጠቡ፣ ማንጠፉ እና በቤት ውስጥ አገልጋይ ከሆነ ይህ አስነዋሪ ተግባር ነው። አላህ በቁርአኑ እንዲህ ይላል፡ ﴿ الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ ﴾ [ سورة النساء: 34] “ወንዶች በሴቶች ላይ ቋሚዎች (አሳዳሪዎች) ናቸው።” (አን-ኒሳእ፡ 34) ሴት ልጅ ባሏን በቤቷ ማገልገል ሲገባት ባል ቤት ውስጥ አገልጋይ ከሆነ አሳዳሪዋ እርሷ ትሆናለች። አክለውም አላህ የሴት ልጅን ምግብ፣ ልብስ እና መኖሪያ በባል ላይ ግዴታ ያደረገው በባል እና ሚስት መካከል በተለመደው መስተጋብር ባል ከሚስቱ ለሚያገኘው እንክብካቤ እና እርካታ አፀፋ ነው። ከላይ እንዳሳለፍነው ይህ ትልቅ የሆነው የትዳር ስምምነት ተግባራዊ የሚሆነው በተለምዶ በተገኘው መሰረት ነው። የተለመደው ደግሞ ሴት ልጅ በቤት ውስጥ ያለውን ነገር በማስተካከል ላይ መቆም እና ቤት ውስጥ ማገልገል ነው። በተራዋ(ጎስቃላ) እና በተከበረችው እንዲሁም በሀብታሟ እና ድኻዋ መካከል ነጥሎ ማየት አይቻልም። ምክንያቱም ከአለም ሴቶች ታላቅ የሆነችው የነብዩ ﷺ ልጅ ፋጡማ رضي الله عنها ባሏን አልይን رضي الله عنه እየተንከባከበች ባለችበት ስዓት በእንክብካቤዋ ላይ ለነብዩ ﷺ ስሞታ አቀረበች እሳቸውም ስሞታዋን ውድቅ አድርገውባታል። 📚✍ከተንቢሀት ዓላ አህካሚ ተኸተሱ ቢልሙእሚናት ከተሰኘው ከሸይኽ ሳሊህ አልፈውዛን ሀፊዘሁላህ ሪሳላህ የተወሰደ። https://t.me/ebinabdillahargobi https://t.me/abuhubeyib_mainchannel @ebniabdillah

👆👆👆.. لا يُمكن للقنافذ أن تقترب من بعضها البعض فالأشواك التي تُحيط بها تكون حصناً منيعاً لها،ليس عن أعدائها فقط بل حتى عن أبناء جلدتها .. فإذا أطلّ الشتاء برياحه المتواصلة وبرودته القارسةإضطرت القنافذ للإقتراب والإلتصاق ببعضها طلباً للدفء ومتحملة ألم الوخزات وحِدّة الأشواك..وإذا شعرت بالدفء إبتعدت حتى تشعر بالبردفتقترب مرة أخرى وهكذا تقضي ليلها بين إقتراب وإبتعاد .. الإقتراب الدائم قد يكلفها الكثير من الجروح.. والإبتعاد الدائم قد يُفقدها حياتها .. .. كذلك هي حالتنا في علاقاتنا البشرية .. لا يخلو الواحد منا من أشواك تُحيط به وبغيره ولكن لن يحصل على الدفء مالم يحتمل وخزات الشوك والألم .. لذا .... من إبتغى صديقاً بلا عيب عاش وحيداً .. .. ومن إبتغى زوجةً / زوج بلا نقص عاش أعزباً .. .. ومن إبتغى أخاً بدون مشاكل عاش باحثاً .. .. ومن إبتغى قريباً كاملاً عاش قاطعاً لرحمه .. .. فلنتحمل وخزات الآخرين حتى نعيد التوازن إلى حياتنا .. إذا أردت أن تعيش سعيداً .. ، فلا تفسر كل شيء، ولا تدقق بكل شيء، ولا تحلل كل شيء، فإن الذين حللوا الألماس وجدوه فحماً .. لا تحرص على إكتشاف الآخرين أكثر من اللازم، الأفضل أن تكتفي بالخير الذي يظهرونه في وجهك دائماً .. واترك الخفايا لرب العباد .. لو اطَّلَعَ الناس على ما في قلوب بعضهم البعض لما تصافحوا إلا بالسيوف.