𝒎𝒚 𝒔𝒐𝒖𝒍

مردم همه از خواب و من از فکر تو مست...

هرگاه دردی به تو رسید آنرا با صبر و شکیبایی پذیرا باش تا دوای آن به تو رسد، و همینکه به دوای آن رسیدی شکر آنرا بجای آور، که بر این شیوه زندگی بر تو آسان خواهد شد. -فتح‌‌الربانی

تا خرخره از حرف پُرم، با که بگویم؟ این شهر پر از کور و کر و لال و نفهم است.

کوه صبرم من ولی از غصه می‌دانم شبی بی‌گمان این غم مرا آخر ز دنیا می‌برد.

‏شب و دلتنگی و این چشمِ پر از حسرتِ خواب؛ منم و شوقِ وصالِ تو و دریای سراب....

اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن‌ها.

[که جز این خانه مرا نیست پناهی]

اندیشه عشقت دل هرکس نتواند اوضاع خیالت دل خونین جگران است...

[ربَّنا وَلا تُحَمِّلنا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِه]🤍

نە دەردم وێنەی دەردەدارانەن نە زامەم وەک زام گەستەی مارانەن...

من ئاوا مردم لە دەردی دووری مەگەر خۆدا خۆی بدا سەبووری

قیبلەم تاسەمەن قیبلەم تاسەمەن من پەی تۆ قیبلەم خەیلێ تاسەمەن

"مرا دردیست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد و گر پنهان کنم، ترسم که مغز استخوان سوزد" •سعدی

[لێڵاوەو چەمام مجیا چوون هانە]

قەترە قەترەی زۆخ نە ڕووی جەرگمەن...

حافظ وصال می‌طلبد از رهِ دعا یا رب دعای خسته‌دلان مستجاب کن...! #حافظ

هوایِ کویِ تو از سَر نمی‌رود مارا...