انجمن گرافیستهای مرده
Open in Telegram
این فضا اختصاص دارد به علاقهمندان گربهها، آثار Taylor Swift و کتابخوانی؛ در غیر این صورت، لطفاً همراهی نفرمایید در صورت تمایل به گفتوگو: @Deadgraphistbot
Show more433
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+230 days
Posts Archive
افرادی که ازم عکسهای یهویی میگیرن،مورد علاقهترینم هستن.در لحظه ازم عکس میگیرن و بعدها اون عکسها میشن بهترین عکسهای عمرم.
میان آشفتگی این روزها،ریختن کلماتِ انباشته شده در ذهنم روی کاغذ،روحم را از غرق شدن نجات میداد.
Je ne regrette pas le temps relativement long que nous avons passé ensemble, car je pense que si on a passé de bons moments avec quelqu’un, ce n’est jamais du temps perdu. Certes, après minuit, je repense encore à toutes les disputes que nous avons eues, mais je continue à penser que ça n’aurait pas pu être résolu.
یک عالمه خیال دارم و با اون خیالها زندگی میکنم.
فکر میکنم خیلی اتفاق مهمیه که آدما یک نقطهای در زندگیشون داشته باشن به نام خیال پردازی.
Mon amie la rose» با صدای لطیف Françoise Hardy در سال ۱۹۶۴ منتشر شد و خیلی زود تبدیل شد به یکی از ماندگارترین شانسونهای
فرانسوی.
اون دوره فرانسه پر از موجهای هنری، اگزیستانسیالیسم و تفکر دربارهی زندگی و مرگ بود. نسل جوان بین آزادی، عشق، و ترس از گذرا بودن زندگی معلق بود.
این آهنگ دقیقاً روی همین حس دست میذاره:
زیبایی هست… اما موقته.
راوی انگار پیشبینی میکنه که
اگر انسانها تغییر نکنند، آینده تاریک خواهد بود.
ولی در عین حال، زیر این غم، یه امید پنهان هم هست — اینکه شاید آگاهی باعث نجات بشه.
Marc_Lavoine_&_Françoise_Hardy_–_Chère_amie_Toutes_mes_excuses.mp38.30 MB
