Tribunpluse

❌

✅«اعتصاب می‌کنم به خاطر خواهرم دایه مینا، برای برادرم آقای کرمی و مادر خانواده بختیاری و فرزندانم که در زندان جمهوری اسلامی هستند» گوهر عشقی در هفته گذشته با انتشار یک پیام ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی، اعلام کرد که اگر مادر شهریار محمدی(دایه مینا)، از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، آزاد نشود، در مقابل نمایندگی سازمان ملل متحد در تهران دست به اعتصاب غذا خواهد زد. در روز یکشنبه، او با انتشار ویدئوی دیگری بر تصمیم خود تأکید کرد و افزود که اگر نیروهای حکومت مانع او شوند، اعتصاب خود را در مقابل امامزاده صالح ادامه خواهد داد و از هر کسی که بخواهد به او بپیوندد، استقبال می‌کند. سحر بهشتی در پستی اینستاگرامی توضیح داد که مادرش، گوهر عشقی، با تصمیم و عقیده شخصی خود اعلام اعتصاب غذا کرده است. او اشاره کرد که از زمان کشته شدن ستار بهشتی، مادرش هرگز آرام نگرفته و با دیدن اخبار کشته‌شدگان، زندانیان و وضعیت سخت زندگی کارگران، همواره در فشار روحی بوده است. سحر بهشتی افزود که علی‌رغم تلاش‌های او برای منصرف کردن مادرش، گوهر عشقی با برخورد تندی از این کار سر باز زده و حالا که خبر اعتصاب منتشر شده، مأموران حکومت او را تهدید می‌کنند، در حالی که هیچ نقشی در این تصمیم نداشته است. او هشدار داد که در صورت بروز هر اتفاقی برای او یا خانواده‌اش، حکومت جمهوری اسلامی مسئول است و اگر بازداشت شود، بلافاصله دست به اعتصاب غذا خواهد زد تا زمانی که به برادرش، ستار، بپیوندد.

پرسش: سکوت جمهوری اسلامی در برابر حضور نیروهای ناتو و امریکا چگونه تعبیر می‌کنید؟! پاسخ: وقتی که ارمنستان در راستای سیاست‌های غرب گرایانه خود به اروپا و آمریکا نزدیک شد و حضور نیروهای ناتو خصوصا آمریکا در ارمنستان بیشتر شد جمهوری اسلامی فکر کرد که می تواند همچون گذشته که در افغانستان علیه طالبان و در عراق علیه صدام با آمریکا همکاری کرد این بار نیز علیه آذربایجان و کریدور زنگه‌زور با آمریکا همکاری کند. اما مسئله پیچیده‌تر از آنی است که تصور می‌کرد. جمهوری اسلامی غافل از آن است که بداند کریدور زنگه‌زور به نفع همه است. از این رو ابتدا آن را «تورانی» خواند چون فکر می کرد تنها به کار کشورهای ترک می‌آید. بعد دید که آمریکا نیز به شرط نظارت خود بر این منطقه مخالفتی با این کریدور ندارد آنرا «تورانی-ناتویی» خواند. اخیرا که روسیه نیز بر آن اصرار دارد صفت «روسی» نیز به آن اضافه کرده است. جالب اینکه آذربایجان مسئله کریدور زنگه‌زور را در مذاکرات صلح خود با ارمنستان کنار گذاشته است. جمهوری اسلامی نه توان مقابله با خواسته روسیه برای باز شدن کریدور زنگه‌زور را دارد و نه حضور آمریکا بر سر کریدور زنگه‌زور چیزی را عاید رژیم می‌کند. ادامه این روند سبب خواهد شد که رژیم دیر یا زود مجبور به باز بینی روابطش با ارمنستان گردد. در این بین ذهنیت ترک‌ستیز و قوم‌گرایانه‌ی جمهوری اسلامی نه تنها دشمنی با همسایگان را افزایش داد بلکه مرزهای شمالی‌اش را تقدیم آمریکا کرد. پرسش: شما فرضیه‌ای را مطرح کردید مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی با همکاری مقطعی با امریکا در کشورهای عراق و افغانستان برای خود جای پا باز کرد و این موضوع را تعمیم دادید به چرایی سکوت ایران در قبال حضور نیروهای امریکایی و ناتو در ارمنستان. آیا این مسئله محتمل است که هدف ایران بعد از شکست در مسئله کریدور زنگه‌زور، عراق و افغانستانیزه کردن ارمنستان باشد؟! پاسخ: جمهوری اسلامی سال‌ها است که چنین هدفی دارد و اگر می‌توانست ارمنستان را به حیاط خلوت خود تبدیل می‌کرد. اما نه می‌تواند از برگ تشیع و اسلام استفاده کند، نه زبان مشترکی دارند و نه حتی ساختار حاکمیتی نزدیک به هم دارند. تنها برگ رژیم برای گفتمان‌سازی مشترک، متفاوت جلوه دادن روابط دوگانه و کسب محبوبیت در آرای عمومی خصوصا بین نخبگان ارمنستان از طریق «ترک‌ستیزی» است. رژیم به خوبی از چرایی شکل گیری نقشه امروزی ارمنستان همچنین ایده‌های فاشیستی ارمنستان علیه ملت ترک آگاه است. از طرف دیگر ضدیت با هویت ترکی یکی از سیاست‌های پایه‌ای جمهوری اسلامی است. بنابر این با تکیه بر دشمنی مشترک با ملت ترک و تبلیغ خود بعنوان حامی ارمنستان در برابر دو کشور ترک آذربایجان و ترکیه سعی در گسترش نفوذ داشته و دارد. در این بین جمهوری اسلامی نیم نگاهی هم به کسب توجه دیاسپورای ارمنی نیز داشته و دارد. تدریس زبان ارمنی در ایران، وجود مؤسسه‌های مختلف ارمنی همچون هور که با آزادی به تبلیغ ایده‌های ترک‌ستیزانه خود در ایران مشغول هستند، آزادی تجمع در برخی سال روزها برای ارمنی‌ها، اقدامات سفیر و رایزن‌های رژیم در ارمنستان نمونه‌ای از این سیاست است. البته حضور روسیه و ساختار حاکمیتی ارمنستان گسترش نفوذ رژیم در ساختار اداری را دشوارتر کرده بود. در سال‌های اخیر اما به نظر می‌رسد که حزب حاکم در ارمنستان به دنبال دوری از افکار فاشیستی و پرداختن به واقعیت‌های جامعه ارمنستان است. پاشینیان نخست وزیر ارمنستان از صلح با همسایگان و تعهد خود به افزایش سطح رفاه و بهبود معیشت مردم سخن می‌گوید. جمهوری اسلامی فعلا در برابر حضور آمریکا در ارمنستان سیاست سکوت را در پیش گرفته و امیدوار است که آمریکا به مشکل‌تراشی برای آذربایجان و ترکیه بپردازد و کاری را که خودش نتوانست انجام دهد آمریکا انجام دهد. اما این بازی دو سرباخت است چرا که آمریکا، آذربایجان، ترکیه و روسیه نه بر اساس ایدئولوژی و یا قوم‌گرایی بلکه بر اساس منافع ملی خود رفتار می‌کنند و این یعنی امکان توافق جدید دور از ذهن نیست.

✅ ذهنیت ترک ستیز و قوم گرایانه جمهوری اسلامی و افزایش دشمنی با همسایگان ✍🏻 مجتبی نجفی لینک مقاله در سایت تریبون: https://www.tribun.one/uncategorised/4023-mjtby-njfy-dhhnyt-trk-styz-w-qwm-grayanh-jmhwry-aslamy-w-afzaysh-dshmny-ba-hmsaygan لینک شبکه‌های اجتماعی تریبون: https://linktr.ee/tribunpluse

نادر سلطانپور: تاریخ را تحریف کردیم و خواستیم کره‌جنوبی و ژاپن شویم! سطح توقعات ما ایرانیان برای آینده کشورمان بیش‌ از آن که بر پایه واقعیات روی زمین باشد منعکس‌کننده خیالات و آرزوهای‌مان است که بخش بزرگی از آن متأثر از تبلیغاتی است که در یک قرن گذشته به خوردمان داده‌اند. این ناهمخوانی، بسیاری را دچار خطای فاحش در محاسبات کرده چون معتقدند ایران می‌تواند روزی در رده کشورهای پیشرفته غربی قرار بگیرد یا حداقل به شسته‌رفته‌گی کره جنوبی و ژاپن شود. اما، ویژگی‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، مذهبی، اخلاقی، جمعیتی و جغرافیایی‌ ایران محقق شدن چنین رویاهایی را بسیار غیرمحتمل می‌کند. به آن‌هایی هم که می‌گویند اگر انقلاب نشده بود، می‌شدیم باید گفت اتفاقاً تحریف تاریخ، تکبر و غرور بی‌جا و خودبزرگ‌بینی ما همان‌جا اوج گرفت که اگر نگرفته بود شاید بخت بیش‌تری داشتیم. همان آتش را هم به دامان زن‌، زندگی، آزادی انداختند. تبلیغات عوام‌گرایانه ناسیونالیستی و شعارهای پوچی مثل ما کبیریم و ققنوس از خاکسترش بر‌می‌خیزد، یا فریب‌کاری است یا فریب‌خوردگی. در بهترین حالت، آن‌هم در صورت رابطه مناسب با آمریکا‌، ایران ظرفیت تبدیل شدن به کشورهایی مثل مالزی یا اندونزی را دارد، اما نسخه‌ای بهتر. جامعه‌ای قدری درهم برهم با آزادی‌های فردی و احزاب سیاسی فعال در کنار تمایلات پررنگ مذهبی با یک دموکراسی بومی و حکومتی غیرمتمرکز‌ و اقتصادی خوب. همین هم پیشرفت بزرگی است. تطبیق انتظارات با واقعیات یک‌ شکست نیست بلکه به‌ روز کردن باورها‌ و صادقانه ارزیابی کردن موقعیت‌هاست تا هم به جامعه برای درک بهتر از تحولات محیط خود و تنظیم مطالبات‌اش کمک کند و هم باعث ایجاد آرامش بیش‌تر در افراد شود.

⏺شهریار زرشناس عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی مدعی است کوروش (آنگونه که روایت های راستین تاریخی به ما نشان می دهند) یک مرد نظامی توسعه طلب است که بخش عمده زندگی خود را در جنگ های تجاوزکارانه سپری کرد. او در توضیح این ادعا نوشته: مروجان ایدئولوژی ناسیونالیسم باستان گرا تصویری تحریف شده و غیرحقیقی از کوروش ارائه می دهند. تصویری که هرودوت در تاریخ خود از کوروش ارائه می دهد، تصویر یک جنگاور توسعه طلب و جنگ افروز است که در هنگامه نبرد اهل خدعه و نیرنگ است. کوروش در جنگ با "ماساژت ها" در شمال شرقی فلات ایران کشته شده و جسدش توسط ملکه "توموریس" قطعه قطعه گردیده است. توموریس پس از کشته شدن کوروش با اشاره به خون آشامی وی، سر او را در خیک خون فرو می کند و خطاب به او می گوید: "سیراب شو خون آشام" بدین سان تصویری که هرودوت از کوروش برای ما ارائه می دهد تصویر یک مرد نظامی اهل جنگ و تجاوزگری و کشورگشایی است، نه یک مرد حکیم اهل صلح و بنیانگذار "حقوق بشر" . در روایت ناسیونالیسم باستان گرایانه از تاریخ ایران و آنچه درباره کوروش و آریایی ها در فضاسازی های رسانه ای امپریالیستی ـ صهیونیستی و مقلدان داخلی آن ها گفته می شود؛ با مجموعه ای از تحریفات و دروغ پردازی ها روبرو هستیم که به منظور بیشبرد برخی اغراض سیاسی و استعماری و نولیبرالی عنوان می گردد.

شهریار زرشناس: کوروش جنگ افروز بود نه صلح طلب!

بازیگران غربی براین باورند که امکان عبور مسیر اقتصادی و تجاری اروپا و آسیا از ایران، تهدید ژئواستراتژیک برای این گروه از بازیگران است. در پاسخ، محافل سیاسی غربی بر اهمیت باز کردن کریدور زنگزور جهت اجتناب از این تهدید تاکید کرده‌اند. توسعه این کریدور بخشی از نظم ژئوپلیتیکی جدید در قفقاز جنوبی است، جایی که آذربایجان به عنوان یک قدرت منطقه‌ای مسلط ظاهر شده است. چرایی هم صدایی غرب با باکو! به نوشته اوراسیا ریویو، پویایی‌های ژئوپلیتیکی در قفقاز جنوبی دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. آذربایجان خود را به عنوان یک بازیگر مرکزی قرار داده و باکو کانون اراده سیاسی در منطقه است. در نتیجه، قدرت‌های بزرگ جهانی باید استراتژی‌های خود را با منافع آذربایجان برای مشارکت در منطقه هماهنگ کنند. در چنین قابی نه آمریکا، نه غرب، نه روسیه و نه ایران نمی‌توانند به طور مؤثر برنامه‌هایی را که در تقابل با منافع آذربایجان است، بدون مواجهه با موانع مهم اجرا کنند. به عنوان مثال، فرانسه برای مدت طولانی رهبری ژئوپلیتیک آذربایجان در قفقاز جنوبی را به رسمیت شناخت. پاریس که از حامیان ارمنستان بود، تلاش داشت تا از با حمایت ایروان، موقعیتی هژمونیک در منطقه ایجاد کند. با این حال، این استراتژی نتیجه معکوس داشت و منجر به حذف فرانسه از فرآیندهای منطقه‌ای شد. به بیانی دیگر باکو مسیر فرانسه را برای مشارکت در فعالیت‌های ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک یا ژئواستراتژیک در قفقاز جنوبی مسدود کرد و از نفوذ این کشور در این منطقه کاست. ایالات متحده و اتحادیه اروپا نیز هم اکنون به دلیل مواضعشان در ارتباط با ارمنستان، پیامدهای مشابهی را تجربه می‌کنند. چند ماه پیش، ایالات متحده و اتحادیه اروپا پیام‌های مشترکی مبنی بر گشایش کریدور زنگزور تحت شرایط ارمنستان منتشر کردند. اما این رویکرد با توافقات سه جانبه آذربایجان، ارمنستان و روسیه که شرایط بازگشایی کریدور را مشخص می‌کند، در تضاد بود. باکو تسلیم فشارهای آمریکا و اتحادیه اروپا نشد و بر حق خود جهت تعیین مسیرهای حمل و نقل و ارتباط مستقل تاکید کرد.در نتیجه، محافل سیاسی غربی مجبور شدند مواضع اصولی آذربایجان را بپذیرند. در حال حاضر تغییر محسوسی در موضع آمریکا و غرب در مورد کریدور زنگزور ایجاد شده است. آنها ضرورت ایجاد یک مسیر حمل و نقل اقتصادی-تجاری بزرگ را که اروپا و آسیا را به هم متصل می‌کند، تشخیص می‌دهند، زیرا این امر با تقاضاهای اقتصاد جهانی همسو است. اما با عبور این مسیر از ایران مخالفند. برای جلوگیری از عبور این مسیر از ایران، اخیرا محافل سیاسی غربی به ارمنستان برای گشایش کریدور زنگزور فشار آورده‌اند. مزیت استراتژیک آذربایجان! آذربایجان در یک قدمی تحقق خواسته‌های خود است، زیرا ایالات متحده و غرب ارمنستان را برای باز کردن کریدور زنگزور تحت فشار قرار داده‌اند. این در حالی است که افتتاح کریدور زنگزور به ارمنستان اجازه می‌دهد تا در یک پروژه ژئواکونومیک قابل توجه مشارکت کرده و درآمد ترانزیت قابل توجهی را برای خود تضمین کند. ایروان اکنون کریدور زنگزور را برای شکستن محاصره و ایجاد منابع درآمد جدید لازم می‌داند. این وضعیت نشان دهنده نفوذ فزآینده آذربایجان در منطقه است. آذربایجان با جلب حمایت سهامداران بین‌المللی می‌تواند شرایط افتتاح و بهره برداری از کریدور زنگزور را بر اساس منافع خود دیکته کند. این تحول یک پیروزی ژئوپلیتیکی دیگر برای باکو است و رهبری این بازیگر در قفقاز جنوبی را تقویت می‌کند. حذف فرانسه از معادلات قفقاز جنوبی برای سایر قدرت‌های جهانی هشدار است. بدین معنا که باکو توانایی خود در حذف کشورهایی که با منافعش همسو نیستند را بدین طریق نشان داده است. ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا اکنون باید موقعیت آذربایجان را در تدوین سیاست‌های خود برای منطقه در نظر بگیرند. تغییر مواضع محافل سیاسی غرب در مورد کریدور زنگزور نشان دهنده مزیت استراتژیک آذربایجان و توانایی این بازیگر در شکل دادن به پویایی منطقه است.

آذربایجان در یک قدمی تحقق خواسته‌های خود است ✍🏻 ساناز نفیسی لینک مقاله در سایت تریبون: https://www.tribun.one/ekbar-etelaieh/4019-aqtsadnywz-adhrbayjan-dr-yk-qdmy-thqq-khwasth-hay-khwd-ast لینک شبکه‌های اجتماعی تریبون: https://linktr.ee/tribunpluse

İran mediası da anlamağa başlayır!

هویت و تاریخِ همه غیرفارس‌زبان‌ها را انکار کردید، زبان بیش از نیمی از مردم کشور را ممنوع نمودید، هر گونه فعالیت هویت‌طلبانه را با چماق تجزیه طلبی سرکوب نمودید و بر هر صدای برابری‌طلبانه‌ای، مُهر «پان» بودن کوبیدید. آنها را انکار نمودید اما صدای آنها هر روز رساتر از روز پیشین شنیده ‌شد سیاست انکارتان به دیوار اصابت کرد و حال که مجبور به پذیرش حضور و وجودشان شده‌اید آنها را در رسانه‌های ملی و میلی‌تان به تمسخر گرفته و آنها را تحقیر می‌کنید و دیر نیست زمانی که این سیاست شما نیز به دیوار اصابت کند. با ادامه روند انکار برابری اتنیکی و زبانی دور نیست روزهایی که در مقابل یکدیگر قرار بگیرید و به ناچار به آنها حمله کنید و اینبار سرتان به دیوار اصابت کند و آنها پیروز شوند. هنوز دیر نیست! پذیرش برابری و پایان دادن به تبعیض و استعمار داخلی، راهی است به سوی روشنایی و این ره که شما می‌روید به فارسستان است! نیکلاس کلاین، یکی از فعالین اتحادیه کارگری در آمریکا، در یکی از سخنرانی هایش در سال ۱۹۱۸ گفت: «اول آنها شما را نادیده می گیرند. بعد شما را مسخره می کنند. و سپس به شما حمله می کنند و می خواهند شما را بسوزانند و ... سپس آنها برای شما بناهای تاریخی می‌سازند و... در نهایت شما پیروز خواهید شد! توضیح: عبارت "اول شما را نادیده می‌گیرند، سپس به شما می‌خندند، سپس با شما می‌جنگند، سپس شما پیروز می‌شوید." را اشتباها به مهاتما گاندی نسبت می‌دهند. این در حالی است که کیت میلر، مدیر موسسه گاندی برای عدم خشونت در نیویورک، در ایمیلی به آسوشیتدپرس گفته: اگرچه این نقل قول اغلب به گاندی نسبت داده می‌شود، اما گاندی گوینده این اظهارات نبوده است. نیکلاس کلاین، یکی از فعالین اتحادیه کارگری در آمریکا، در یک سخنرانی‌های خود در سال ۱۹۱۸ چیزی مشابه گفته است: «اول آنها شما را نادیده می‌گیرند. بعد شما را مسخره می‌کنند. و سپس به شما حمله می‌کنند و می خواهند شما را بسوزانند و سپس آنها برای شما بناهای تاریخی می‌سازند،»

محسن رسولی: ابتدا آنها را انکار کردید و حالا به آنها می‌خندید، آنها پیروز خواهند شد!

اهم مطالب و سخنان مسعود پزشکیان در اولین کنفرانس رسانه‌ای در رابطه با سیاست داخلی و خارجی به این شرح است: ما با کسی دعوا نداریم، آمریکا هم اگر بخواهد حق و حقوق ما را رعایت کند با او دعوا نداریم در آینده نزدیک به ترکیه سفر خواهم داشت. ترکیه دوست و برادر ماست و می‌شود گفت قوم و خویش ماست.خط بین ما کشیدند در غیر این صورت این طرف و آن طرف مرز یکی بودند. پاسخ رئیس جمهور به تشریح کشورهای اسلامی و برداشتن مرزهای بین ایران و همسایه ها با استفاده از تجارب اتحادیه اروپا: همه ما با هم برادریم، چرا کسی که در پاکستان و عراق است نباید بتواند راحت و با یک قطار به مدینه و استانبول سفر کند؟ باور من این است همه کسانی که در این کشور زندگی می‌کنند باید بر اساس توانمندی در جایگاهی باشند که حق‌شان است، قومیت و نژاد و هر چیز دیگری نباید مانع این موضوع باشد قابل قبول نیست کسانی که در مناطق محرومند نتوانند دانشگاه بیایند ما میخواهیم در عرض یک سال مشکل مدارس تمام مناطق دور افتاده را حل کنیم مسأله فیلترینگ در دستور کار است انشاالله بزودی برداشته خواهد شد جلوی پرونده‌سازی را خواهیم گرفت کرسی آزاداندیشی این‌طور نیست که اگر حرف مخالفی زدیم فردایش از دانشگاه اخراج شویم یا از مسئولیت کنارمان بگذارند. مشکلمان این است تا جواب کسی را نمی‌توانیم بدهیم به او انگ می‌زنیم. با تبعیدکردن کشور درست نمی‌شود. اینکه مملکت برای عده‌ای خاص باشد و کسانی که خوششان نیامد بروند باید از این حالت خارج شویم، مملکت برای همه است. در نهاد ریاست جمهوری ۴۰۰۰ نیرو دارم شاید ۴۰۰ نفر کافی بود؛ هر کس آمده یک لشکر با خودش آورده! از ولیعهد عربستان برای سفر به ایران دعوت کردم رابطه با مصر و عربستان و اردن را بهبود خواهم بخشید پزشکیان در پاسخ به پرسش خبرنگار روزنامه کیهان گفت: اگر کسی در گذشته بر اساس یک نگاه کاری کرده ولی توانمند است به او بگوییم نمی‌شود الان حضور داشته باشی؟ پس چطور وفاق و وحدت ایجاد کنیم؟ وفاق به این معنی نیست که افراد هیچ گناهی نداشته باشند، این طور که وفاق شکل نمی‌گیرد. مسود پزشکیان در واکنش به درخواست مجری نشست خبری برای ارائه پاسخ‌های کوتاه، جمله جالبی به زبان آورد. وی در تشریح جوابش افزود: نباید معترضین را فتنه گر نامید، باید حتی از توانمندیهای معترضان نیز به نحو احسن در راستای منافع ملی بهره مند شویم.

اهم مطالب مسعود پزشکیان در اولین کنفرانس رسانه‌ای لینک مقاله در سایت تریبون: https://www.tribun.one/uncategorised/4017-ahm-mtalb-ms-wd-pzshkyan-dr-awlyn-knfrans-rsanh-ay لینک شبکه‌های اجتماعی تریبون: https://linktr.ee/tribunpluse