هیام
Open in Telegram
هیام (ع مص ) دوست داشتن. شوریده شدن کسی از عشق و غیر عشق که نداند به کجا میرود.
Show more250
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-230 days
Posts Archive
250
کسی که برای ویرانی کف میزند،
گمان میکند خودش تماشاگر است، نه در صحنه.
تاریخ اما بارها ثابت کرده تماشاگرِ آتش،
دیر یا زود، خودش هیزم میشود.
250
اکیپ اربعینی ها خیلی خوبه
میایم صحبت میکنیم فلان کار رو نکنیم
قشنگ نیست درست نیست
در کمترین زمان ممکن ولو نیم ساعت
همون کارو انجام میدیم🙂😂
خدا از سرِ تقصیرات ما بگذره
250
Repost from مجمع آرمان (عدالتخواه) دانشگاه شیراز
روایتی ناظر به رخدادهای پیش آمده در برخی از دانشگاه های کشور
💠ایران، خط قرمزی که جابهجا نمیشود!
🔸 اینبار صریحتر از همیشه قلم زده میشود، نه برای هیاهو، بلکه برای ثبت یک تألم. این روزها دانشگاههای سراسر کشور سوژه روایتهایی شده اند که جایش در چال میدان بود تا دانشگاه.
📌 از رسالتِ اصلی دانشجو و جایگاه رفیع دانشگاه میگذرم؛ دیگر مجال این حرفها نیست. تا به یاد داریم، دانشگاه سنگر بحث و دیالوگهای تخصصی بود. جایی که نخبگان این سرزمین، نخست به تعالی خویش و سپس به پیشرفت کشور میاندیشیدند. اما به کجا رسیدیم که از گفتمانسازی و نظریهپردازی، به ابتذالِ خلاقیت در فحشسازی فروغلطیدیم؟ شاید بد نباشد سری به چهلاندی سال پیش بزنیم؛ به روزگاری که دانشآموزان و دانشجویان، در پی آن نبودند که با تف و سنگ بر سر دیگران، آنها را به انقلاب و خروش وادارند. هر چه شد، تماماً از ژرفای ارادهای شخصی برمیخاست. آنها در عصری قیام کردند که نوار کاستِ سخنرانیها، همدم شبهایشان بود و انبوه کتاب، رفیق روزهای روشنشان. ادبیات غنی خویش را در خلوت مطالعه و گفتگو پروراندند، نه در هیاهوی پوچ کوچه و خیابان. آن که با سایهٔ ترس به اندیشههایتان گروید، به محض افول سایه، از آن اندیشهها خواهد گریخت. برای خروشی ماندگار و جنبشی راستین، به خمیرمایهای استوارتر نیازمندید.
💢 به کجا رسیدیم که دانشجوی امروز، که گمان میرفت سَری از عوام جامعه فراتر زند، سوزاندن پرچم ایران را به عنوان افتخاری بر سینه بیاویزد؟ یا مجروح کردن همصنفی خود را؟ و لذت ببرد از بیآبرو کردن دیگران، آنهم تنها به جرمِ حُبی که به این مرز و بوم دارند؟
🔻 از همه اینها که بگذریم، میرسیم به دانشجویی که در یک نفس، شعار «مرگ بر دیکتاتور» سر میدهد و بلافاصله «جاوید شاه» را زمزمه میکند. این چه نسلی از دانشجویان است که تناقض در ذهنشان هضم نمیشود؟ جاوید شاه؟ کدام شاه؟! خدا کند جهانیان نفهمند که قشر تحصیلکردهٔ ایران در قرن بیستویکم، التماس میکنند که نظام حاکم بر کشورشان از جمهوری و مردمسالاری به شاه و شاهبازی تغییر کند.
🔴 ما، به عنوان معترضینِ نسبت به وضعیت موجود این روزهای کشور، از شما گلهمندیم. گله داریم که باعث شدید صدای اعتراض ما به وضعیت معیشتی خاموش شود و حرفهایمان در خفا بماند. گله داریم که بستر دانشگاه را برایمان ناامن کردید؛ آنقدر که دیگر نمیتوانیم یک تجمع مسالمتآمیز، که حق رسمی همه ما بود و هست، برگزار کنیم. ما اعتراض داشتیم و میخواستیم صدای تمام کسانی که زیر بار سنگین وضعیت اسفناک اقتصادی کمرشان خم شده را به بیرون از دانشگاه منعکس کنیم و مطالبه هایمان را بر سر مسئولین مربوطه بریزیم. میخواستیم جریانسازی کنیم. گفتمانسازی کنیم. دردها را فریاد بزنیم. راهکارهایمان را ارائه دهیم. ما قرار بود صدای مستضعفین جامعه باشیم. اما به خاطر جوزدگیهای عدهای، این روزها در کف دانشگاههایمان، باید پای ستونهایی که پرچم ایران بر آن نقش بسته، بایستیم تا مبادا کسی به این پرچم عزیز اهانت کند. روزهایی که منِ دانشجو باید مطالبهام بهبود وضعیت معیشتی و افزایش دستمزد کارگران باشد، دغدغهام شده که مبادا اسم دانشگاهم را به آن خاندان و حکومتی تغییر دهند که ذرهای عدل در آن جایی نداشت و مردم، عددی به حساب نمیآمدند.
🔘 امروز اینجا ایستادهایم تا مرزمان را مشخص کنیم. تا بدانیم هر یک از ما در کدام صفحه از تاریخ ایستادهایم. شما از پهلوی دم میزنید؟! برای ما پهلوی، پروژهای بیش نیست. پروژه همان افرادی که سالیان سال است بغض و کینه ایران را به دل گرفتهاند. از دانشجویان حامی حق و حقیقت سوال دارم که چگونه است، به عنوان قشری که داعیهدار دلسوزی برای خاک میهن هستند، کسی را به عنوان آلترناتیو خود معرفی میکنید که بارها دشمنیاش با شما و خاکتان عیان شده؟ چه شد که یادمان رفت دوستِ دشمن ما، همچنان دشمن ما محسوب میشود؟ شاید از همینجا بود که مسیرمان تغییر کرد. از همانجایی که اسرائیل برایتان شاهزادهٔ سوار بر اسبِ سفیدِ قصهها شد. از همانجایی که تمام دنیا فهمید آمریکا و ترامپ که بود و چه کرد، اما شما هنوز دست التماستان را پایین نیاوردهاید تا همانها به کشورتان حمله کنند.
امروز تمامقد ایستادهایم و اعلام میکنیم: ایران، خط قرمز ماست. جمهوری اسلامی ایران، خط قرمز ماست. و ناجی شما، چه پهلوی باشد چه هرکس دیگر، وقتی دستش به این خاک میرسد و تجزیهاش را شروع میکند که پرچم ایران، در آغوشِ تنِ مرده و سرد ما، زیر خروارها خاک، دفن شده باشد. نه جایی که شما در مقابل چشمان میلیونها ایرانی وطندوست، توانایی اهانت به آن پرچم مقدس را داشته باشید.
و در آخر
ای پرچمت مارا کفن 🇮🇷 ایران من
آیدا کریمی مطلق، دبیر مجمع دانشجویی آرمان (عدالتخواه) دانشگاه شیراز
✅پاتوق عدالتخواهان دانشگاه شیراز
@armanshirazu
250
یه کسایی میان اینستا بهم ریکوئس میدن
که احساس میکنم یا من عقب مونده یا اینا خیلی قله های موفقیت پرواز کردن
بعد داداش من نه میشناسمت نه فالوور مشترک داریم که بخوام قبول بکنم
من اگر کسی هم فالوور مشترک داشته باشم مپرسیم طرف رو میشناسید یا نه آدم درستیه قبول کنم یا نه
اعتماد به سقف رو از کجا میارید؟
