آران

آدمی که هنوز تورونشناخته شروع به تعریف کردن ازت و ابراز علاقه شدید می کنه، همون قدر شدید میتونه یه دفعه بهت نفرت بورزه و بکوبتت.

یه لیوان گذاشتم لبه ی میز تا حداقل حین انتقال از این جهنم به اون جهنم فرصت فرار داشته باشم.

یکم دیگه مونده که همه چی رو ول کنم و از بنیه برم سراغ رشته آشپزی.

این رو من خطاب به خودم برای رها کردن ایده ای که توسط بقیه انجام می‌شه و نمی تونم/نمیخوام پیگیری کنم زدم. منظورم هم از ایده، چیزیه که اجرا نشده به هیچ عنوان و صرفا بخشی از افکارِ بیان شده ی شماس. خیلی وقتا هم اصلا ما نمی دونیم کسی یا کسانی دارن کپی برداری یا اجرا می‌کنن. فقط وقتی میتونی ادعای بازپس‌گیری کنی که خبر داشته باشی. *اگه نظر دیگه ای دارین خوشحال میشم به اشتراک بذارین در این مورد (ناشناس اون بالاس)‌چون خودمم دوست دارم به یه نتیجه ای برسم.

از چیزی که مجبورمون میکنه این چیزا رو شر کنیم اصلا خوشم نمیاد ولی خب مثلا اون مدل لوکالی که روی سیستمم ران کرده بودم توی بی نتی به دردم خورد :(

اگر تو ایران زندگی می‌کنید، خروجی گرفتن از اکانت گوگلتون رو جدی بگیرید takeout.google.com * قرار نیست اطلاعاتش رو جایی ایمپورت کنید، اگر تحریم در این حد پیش‌بره، دیگه عملا نمیتونیم زندگی دیجیتال داشته باشیم، چون سرویس‌های دیگه هم یکی یکی ما رو بن می‌کنن. ولی شاید یه ایمیلی، تصویری، نوت یا حتی دیتای تقویم باشه که بهش نیاز زیادی دارید، اونموقع به کارتون میاد. @DevTwitter

ایده ای که بیان میشه دیگه مالکش فقط تو نیستی، اون ایده دیگه مال هر کسیه که شنیدتش. پس یا بیانش نکن یا زودتر اجراش کن.

اگه نمی دونید ارشد برین یا نه، ببینین اگه نرین چیکار میخوایین بکنین؟ اون کاری که میخوایین بکنین، چیزی که میخوایین رو سریعتر از ارشد بهتون میده؟ آیا با زندگیِ آکادمیک و مقاله و پایان نامه کنار میایین؟ اگه زندگی آکادمیک و بعدش مهاجرت برای دکتری که اونم بعدش دوباره اکادمیکه، مسیر مورد علاقتونه که شک نکنین برای ارشد خوندن. ولاغیر بشینین بررسی کنین که تو این مملکت که معلوم نیست هر لحظه چه اتفاقی ممکنه بیفته، دو سال از زندگیتون رو واقعا میخوایین چیکار کنین.

بریم بخوابیم. امروزم زندگی برامون چیز جالبی نداشت.

یه معرفی پروژه نوشتم سرتاسر طنز. اصلا بدون شوخ طبعی نمی تونم. دیگه ببین چقدر خودم رو کنترل میکنم که لا به لای گزارشِ پنجاه صفحه ایم چیزی ننویسم و یه گزارش خشک با لحن خبریِ دلخواه تحویلشون بدم. تا بلکه نسبت به اهمیتش یقین پیدا کنن غافل از اینکه خودشونم حوصله خوندنش رو ندارن.

متاسفانه امروز زیر فشارِ سه تا پروژه و زبان و اپلای و ... دووم نیاوردم و یه قرص کافئین دادم بالا. الانم یه شامِ رو هوایی زدم و دارم حرفام رو توی سرم میچینم تا برم به یکی بگم این کاری که انداختی گردنم رو نه میخواستم و نه گفتم انجامش میدم، تازه سرانجام و فایده ای هم برام نداره-

من فکر کنم تبلیغ نکردم تا حالا چیزی رو اینجا ولی این بچه چنل زده واسه کلاس زبانش. برید عضو شین و اگه دوست داشتین شرکت کنین~☆ [استیکر توت فرنگی]

این وسط این دوتا فیلم رو هم پیشنهاد میدم ببینید. بخاطر این شروعشون کردم که Rebecca Ferguson (بازیگر جولیت تو Silo) بازی می‌کرد ولی جفتشون بازیگرا و فضاسازی و داستان خوبی داشتن. #فیلم

خب حالا وقت تصمیم گیری سر انتخاب بین کلیه راست یا چپه.

طبق سوال جواب و سرچایی که زدم اگه روی همین فرمت جدید تافل وقت بذارم، واسه رسوندن خودم به آیلتس، وقت کمتری میخوام تا برعکسش.

ویرانم چونکه MADE IN IRAN ام.

خب مثل اینکه جدی دارن کنسل میکنن🙏

از الانم به خودِ قبلیم یه توصیه بخوام بکنم: پنج سال توی حداکثر دو مسیرِ متمرکز پیش بری و یه حرفی برای گفتن داشته باشی بهتر از اینه که پنج شیش تیکه بشی و از هر چیز یکم یاد بگیری. تو تا نتونی از حرفه ای که توش عمیق شدی استفاده کنی نمی تونی تشخیص بدی میخوایش یا نه. اینکه بعد پنج سال بتونی از یه حرفه استفاده کنی و بعد تغییر مسیر بدی بهتر از اینه که بین پنج شیش تا مسیری که نمیتونی ازشون استفاده کنی بمونی و نتونی برای ادامه دادن یکی رو انتخاب کنی.

اینکه بتونی قبل اینکه ازمونای زبان رو کامل جمع کنن، نمره دلخواهتو بگیری یه درده و اینکه اصلا بعدش سفارتی باز هست که بتونی به ددلاینات برسی یه درد.