چراغ‌خاموش؛

آدم‌ها جا می مانند، در خاطرات!

وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ الضَّلَالَهِ.. |زیارة الاربعین|

وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ الضَّلَالَهِ.. |زیارت الاربعین|

من آفتاب کرببلای تو را حسین(ع)؛ هرگز نمیدهم به گلستان هیچکس... 📍کربلاء المقدسة

Pov: درحال فهمِ معنای واقعی زندگی؛ در طریق الحسین(ع)

سر ظُهر است،نه تنها که نجف، بلکه جهان ! ‐گرمِ گرم است، ز گرمای گنه سوز نجف..

أصبَحتُ زائراً لَکَ یا شَحنة النَّجف؛

📍اذانِ صبح به افق حرم مولا

هرکی کارم داشت من خونه بابامم، نجف:)

دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره؛ هزار ذره و هر ذره در هوای تو باد..

صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ(ع) ؛ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رُوحِكَ وَ بَدَنِكَ..

الحَمْدُالله وَالمِنَّة؛

من و شمعِ صبح‌گاهی سِزَد ار به هم بِگرییم، که بسوختیم و از ما بتِ ما فراغ دارد...

شبِ ظلمت و بیابان، به کجا توان رسیدن؟ مگر آن که شمعِ روی‌ات به رَهَم چراغ دارد..

ابی عبدالله(ع)، آقاجان؛ تو رو به سختی نوکرای مخلصت که با هر ضرب و زوری خودشونو میرسونن کربلا، مارم اربعین برسون..

ابی عبدالله(ع)، آقاجان؛ تو رو به سختی نوکرای مخلصت که با هر ضرب و زوری خودشونو میرسونن کربل، مارم اربعین برسون..

ابی عبدالله(ع)؛ تو رو به سختی نوکرای مخلصت که با هر ضرب و زوری خودشونو میرسونن کربل،ا مارم اربعین برسون..

معشوق را مفارقت از عاشقان مَباد! دامن گرفته‌ایم به محشر حسین(ع) را...