𝘚𝘰𝘮𝘦𝘰𝘯𝘦

یک جور عجیبی از هیچ چیزی لذت نمی‌برم.

همیشه همینطوره

+ روز خسته کننده ایه

مغزپرتلاطم‌او،تهی‌از‌پر‌بود. سکوت‌می‌کرد‌ازجنس‌فریاد. فریادی به‌اندازه ی‌ شکستن استخوان‌هایش. لبخند می‌زد اما ..؟ حالتش از چهره‌اش گویا بود و با تو سخن می‌گفت‌ که کمک می‌خواهد. داد می‌زد‌ که مرا از این چاه عمیق نجات بده. شاید او فرشته ی نجاتش بود. در سکوت نگاهش می‌کرد گویی چشم‌هایش توان سخن گفتن داشتن..!

تنها قرصی که روم جوابه قرص برنجِ

هاپووو

واقعا خواب شیرینمی.

بانوی گیلاسی~

این عکسو دوست دارم 🥹🫂

شاید اگه فاصله نبود آدم شاد تری بودم.

دختر کوچولو من؛

دختر مامان

پرنسس~