𝘋𝘦𝘢𝘳 𝘥𝘪𝘢𝘳𝘺

من زندگی رو وقتی دوس داشتم که تو بودی

00:00

دوستم که روانشناسی میخونه رو به من : ویونا وایسا چهار سال دیگه مدرکمو میگیرم نجاتت میدم (:

به عنوان کسی که کل زندگیش شرایط رو درک کرده و با همه چی کنار اومده بهتون میگم خودخواه باشید

روزی با خود فکر می کردم اگر او را با غریبه ای ببینم دنیا را به آتش میکشم اما امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چه می کند

روزی صد بار میگی لعنت به من مگه نه مگه نه مگه نه مگه نه؟ دوس داری قلب من نزنه نبض مگه نه مگه نه مگه نه مگه نه؟ حرکتات فول از نظر من آرزو برام میکنی هر دفعه مرگ …

همین تو را بس که من دیگر تو را آنطور که میدیدم نمیبینم

گاهی سکوت بلندترین فریاده آروم اما پر از حرف… مثل شب‌هایی که فقط خودت می‌دونی چی گذشت

امیدوارم دیگه حتی تصادفی هم با هم رو به رو نشیم

00:00

من زمستانى را كه از تو ديدم ‏با بهار هيچ‌كس عوض نمى‌كنم.

Me :

تو‌ موقعیت هایی بهم میگن بی ادب که من هنوز اصلا بی ادبی نکردم

والا اینی که تو آینس فقط خوشگله نجاتو اینا ندیدم ازش

باید شعر شی بری تو ورق