Cafune

هرچه بیشتر با دیگران تعامل می‌کردم بیشتر دلم می‌خواست از آنها دور بمانم مردمان تهی‌ام می‌کنند، برای پر شدن باید دور شد..

وقتى كه همه مرابه كوبيدن درهایی كه می‌بستم مى‌شناختند، من براى آرام بسته شدن در “خانه‌ى تو” دستم را لاى در گذاشتم.

می‌توانی به من تکیه کنی اگرچه شکاف‌های عریضی روی زندگی‌ام دارم اما تو می‌توانی در این حالت رو به احتضار در این شیبِ مایل به سقوط روزها، به من تکیه کنی که من برای تو به رفعت می‌رسم و تورا روی چشمانم می‌گذارم.

به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشد. که تو رفتی و دلم ثانیه‌ای بند نشد. لب تو میوه‌ی ممنوع، ولی لب‌هایم هرچه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد. با چراغی همه‌جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد. هرکسی در دل من جای خودش را دارد جانشین تو در این سینه خداوند نشد. خواستند از تو بگویند شبی شاعر‌ها عاقبت با قلم شرم نوشتند، نشد.

فاضل نظری

هیچ میلی در من بیشتر از میل به خواب نیست؛ پناه بردن به پشت پلک‌ها و نیستیِ موقت..

سلام تنهایی‌ای که دور میکنی‌ام از این جماعت کور! چه می‌شد از این دور کشان کشان ببری مرا به دورتر ها؟

‏سلام محبوبِ من زندگی همین است. شب گریه می‌کنیم و صبح می‌خندیم و هیچکس هم این را به روی دیگری نمی‌آورد!

قربانِ شکل ماهت؛ علی گلبن

گرچه درحال سقوطم، لیکن از کدام پرتگاه؟ مهلکه‌ها؟ آدم‌ها؟ افکارها؟ لحظه‌ها؟ نمی‌دانم. هیچگاه خود را اینقدر مابین ندیده بودم اندرون نیستی و بلندی ایستاده‌ام گاهی می‌افتم و لحظه‌ای ارتفاع می‌گیرم من از غم لبریز و از شادی سیرابم از درد گریزان و از آرام بودن بیزارم و زندگی‌ام همواره لبه‌ی پرتگاهی‌ست که اگر مرا به دست باد هم زمین نزند یقین دارم تشویش آن لحظه ها مرا از پا درمی‌آورد.

خاورمیانه را به تقلیدِ چشمان شرقیِ تو ساخته‌اند؛ پر التهاب، اندوهگین، خسته، زیبا.

نزار قبانی

حتی خون هم برای ماندن در تن دلیلی می‌خواهد.

در عمق آدم خوش‌قلبی بود. من هم خوش‌قلب بودم؛ اما زندگی مسئله‌اش قلب نیست.

لویی فردینان سلین