Saved message

‏زندگی تو ایران یه پلانک بی‌انتهاست.

آدم ذره ذره بی‌حوصله میشه؛ اول دیگه فیلم ندیدم بعد کتاب نخوندم بعدش دیگه کمتر بیرون رفتم و الان کمتر حوصله ارتباطات جدید رو دارم.

متاسفانه هرموقع دلم برای هر کی سوخت، نزدیکش که شدم، دیدم لایق و سزاوار اون شرایطه. دلتون برای کسی جز خودتون نسوزه. https://t.me/barfaji

خودت رو به خاطر زودتر نفهميدنِ چیزی كه فقط زمان ميتونست بهت ياد بده، ببخش.

هرچیزی که میترسیدم اتفاق بیوفته رو با کیفیت Full hd دارم تماشا میکنم.

جدیدا کلی خوش اومدین🥹🩵 اینجا قراره بیشتر باهم باشیم✨

نجات دهنده پاییز و هوای بارونی و هات چاکلته.

شنیدن جمله تو جون بخواه از آدم مورد علاقت سه تا جون به جونای آدم اضافه میکنه.

‏این جلو جلو ذوق کنی کنسله‌ هم نامردیه؛ من دوست دارم جلو جلو ذوق کنم، شبا راجبش فکر کنم و توروخدا کنسل نشه.

دلم می‌خواست در عصر دیگری دوستت می‌داشتم؛ در عصر تالار های باشکوه، موسیقی پیانو و ویالون، شراب ‌های‌ قرمز‌ کهنه، رقص های درباری، گل های خشک شده در میان صفحات کتاب، نامه های عاشقانه و قرار هایی پنهان پشت پنجره های بلند رو به باغ.

‏ارتباط مجدد با کسی که به شما آسیب رسانده، بی‌احترامی به نسخه‌ای از شماست که رنج‌ کشیده است.

شبی که شناختمت از خوشحالی خوابم نبرد، شبی که شناختمت از ناراحتی خوابم نبرد.

اضطراب و افسردگی شدید، آدم رو خنگ و حواس‌ پرت و حافظه رو به‌ شدت ضعیف می‌کنن.