آرامشِ آبی.

من بهت دل دادم چون فهمیدم لم دلمو بلدی، تو بلدی چی خوشحالم میکنه تو میفهمی وقتایی که حالم خوب نیس چی خوبم میکنه. تو همون درمونی که من همیشه دنبالش بودم.

ولی بنظرم هر آدمی برای ادامه زندگی به آدمِ خودش احتیاج داره.

He’s my sullivan🩷

بعد از چند سال دیدمت. باورم نمیشد خودت باشی، خیلی بزرگ شده بودی، از همه نظر مرد تر شده بودی… شده بودی همون چیزی که همیشه باهم براش برنامه ریزی میکردیم. با اون پیراهن مشکی، شلوار تیره… همون تیپی که تو اولین قرار رسمیمون پوشیدی. همون استایلی که مورد علاقه من بود. نگات عجیب شده بود، سنگین بود، سرد بود، دیگه اون گرمای سابق و نداشت. اول نشناختی منو، نگاهت غریبه بود… ولی بعد چند دقیقه، نگاهت عوض شد، پر از غم شد! دلم دوباره شکست… پاهام قفل کرد… دیگه نمیتونستم چشامو ازت بردارم، فک کنم توعم همینطوری بودی، چون برای چند ثانیه حتی از جات تکون نخوردی. اما بعدش… امان از بعدش! یه دختر صدات کرد…اون موهاش عین موهای من بلند بود! چشاش مشکی و بامزه بود، دقیقا همون لقبی که به چشام میدادی… قدش ازت خیلی کوتاه تر بود… یادمه همش میگفتی کوچولویی دلم میخواد همش تو بغلم باشی… دقیقا تو آینده ای زندگی میکردی که قرار بود باهم بسازیمش… قرار بود جای اون دختر بامزهِ مو بلندِ ریزه من باشم! تو هنوز همونی، منم همونم اما دنیا نخواست که “ما” باشیم! میدونی سخت ترین قسمتش کجاس؟ دقیقا اونجایی که تو داری آیندمونو بدون من زندگی میکنی! -عسل صادقی

خانواده سمی اینطوریه که میگه من دوست دارم نگرانتم پس تو هیچ کاری نباید بکنی بشینی تو خونه به حرفم گوش بدی تا من نگرانت نشم.

کسیو نداشتن هم عجیبه ها. الان من یه خودکار جدید خریدم که خیلی روونه ولی به کی باید بگم؟ این اطلاعاتو باید تو خودم نگه دارم؟

برو به هیشکی نمیگم چجوری تنها میکنی:)

توعم بری دیگه باختنم حتمیه.

با منی که همه جوره پات موندم چرا؟