“اتود خاموش”

‏مرگ خیلی ترسناکه ‏یعنی اون ادم قهر نکرده ‏کات نکرده ‏مهاجرت نکرده خونش یه شهر دیگه نیست ‏لانگ دیستنس نیست ‏دیگه وجود نداره اون مرده و هرکاری هر آرزویی هم کنی برنمیگرده

حقیقتا این چند روز خیلی بهم سخت گذشت روزا سخت تر از قبلی طی کردم از مردا متنفر شدم از کار کردن متنفر شدم از درس خوندم متنفر شدم و همرو گذاشتم کنار چقدر زندگی سخت شده

‏چقدر عزیز و باشکوهید. و چقدر زندگی کردن تو وطن آزاد با شماها قراره به تن‌‌مون بچسبه.

اینم یه نمونه از خایه مالا🫶🏻

طلا ۲۰ میلیون الله اکبر

دلار ۱۶۳ الله اکبر

“دیگه هیچی مثل قبل نمیشه” ترین بخش زندگیم رو دارم تجربه میکنم.

خرید ماست قسطی آخرین چیزی بود که می‌تونستم بهش فکر کنم.

- فردای آزادی چیکار می‌کنید؟ - می‌ریم سر مزار کسایی که توی این راه کشته شدن گریه می‌کنیم. اون‌ها استحقاق‌شو دارن.

دیگه این بارون و هوا هم بدون شما حال نمیده.

حالم از دیدن و خوندن اخبار داره بهم میخوره

این‌قدر این‌روزها ناراحتی کردم که آخر دردش رسید به قلبم و پاهام. وقت‌هایی که پُر از ناراحتی و استرس و هیجانم، پاهام درگیر می‌شه و امشب بالاخره با همه‌ی وجود، زمین‌گیرم کرد.

انقدر همه چيز بى معنيه ، هرکاری میخوام انجام بدم اینجوریم که خب که چی؟

این حس بلاتکلیفی تو این مملکت واقعا زجرآور شده؛ نه میتونی در مورد آینده فکر کنی، نه گذشته ولت میکنه.