مَن

ری اکشنم به تمام جوک ها و خنده ها و شوخیا و مسخره بازیا:

واقعا احساس میکنم ضعف شدیدی دارم تو درک و فهم طنز. این یه مشکل جدیه خیلی جدی.

ری اکت توت فرنگی فقط برای امروز.

شد دوسال که اینجا‌ چرت و پرت میگم.

اگه صدبار دیگه به دنیا بیام بازم دوست دارم فرزند همین پدر باشم؛ مشتی تر از تو وجود نداره.

گاهی وقت‌ها به خودت میای میبینی تنها کاری که ازت بر میاد همون از دور نگاه کردنه.

بررررررففففففففففف

برف جزو اون چیزاییه که میلیون بارم ببینم باز برام تکراری نمیشه... کاش تو یه روز برفی بمیرم.

دارم یه سریالی میبینم و از اول فیلم پسری رو میدیدم که از غول های توی فیلم تنفر شدید داشت و کلی سختی کشید و آموزش دید و درسشو خوند تا نقاط قوت و ضعفشون و بفهمه و بتونه بهشون حمله کنه ولی طی یک اتفاق خودش ناخواسته به یکی از اون ها تبدیل شد! چیزی که ازش تنفر داشت.. چندباری سعی کرد خودشو بکشه اما نشد زندگی کردن به عنوان چیزی که ازش تنفر و ترس تبدیل شدنش و داشت خیلی سخت بود حالا..درسته توی دنیای واقعی غول ها وجود ندارن ولی اگه همین غول هارو رفتار آدما در نظر بگیری،اوناچی؟ تو بچگی آدمی رو دیدی که با خودت گفتی من اصلا نباید شبیه این باشم؟ از کسی تو بچگی تنفر داشتی؟ و حالا وقتی سنت رفته بالاتر..و اینجایی شبیه اونایی؟ یا یه نسخه بدتر از اونا بزار وسطای فیلم و بگم پسره میتونه غول درونشو کنترل کنه و با استفاده از غول به بشریت و کشتن و نابودی غول های دیگه کمک کنه=) مهم نیست چقدر از چیزی که هستی تنفر داری... همیشه یه راهی برای خوب بودن وجود داره

بچه های بیتربیت و بگیری بکوبی تو دیوار یا بندازی جلو سگ بهتره تا نگهش داری. چیه این تخم‌ صگای هارو بزرگ میکنید؟

اینبار دیگه واکسن نمیزنم