رَستا ویسه🎄

کاش برقا موقع رفتن منم می‌بردن.

به اندازه‌ای خسته و کوفته‌ام که توروخدا جمعه۲

گالریم یه استوری از عکسایی که از مراسم ختم گرفتم به عنوان best moments of 2024 درست کرده.

من حالم برای خودمم اهمیتی نداره، تو چرا غُصه‌ی منو می‌خوری؟

امکانات جدیدی که به گنجور اضافه شده روحم رو نازی نازی می‌کنه.

رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن در دست نخواهد به جز از باد بُدَن آن را باید به مرگِ من شاد بُدَن کز دستِ اجل تواند آزاد بُدَن -خیام

مزینانی ازت متنفرم.

اتفاقی که برای ساعت خوابم افتاده یه چیزی فرا تر از به گا رفتنه. (از دیروز نخوابیدم)

فکر کنم جنس درد ماهایی که تو آسیا زندگی می‌کنیم با هم مشترکه.

با عشق... نه. همین که این واژه نگاشته شد دیگر نمی‌توانم چیز دیگری بنویسم.

شایو

دلم پر از جوش و خروش بود، ولی چنان غمی مرا فرا گرفته بود که راه پایین آمدن اشک‌هایم را می‌بست.

شایو

هر چیز راستینی گرایش به کژی دارد.

شایو

Poison, I'm drownin' in poison I'm fillin' up my glass but it's always hollow Full of poison, I'm sick of the poison Wish I had somethin' to live for tomorrow

یکی نوشته زندگی همه‌جای دنیا سخته. بله. زندگی سخته ولی حداقل در همه‌جای دنیا تو خیابون می‌تونی نفس بکشی و اینترنتت فیلتر نیست و صبح با دلار هفتاد هزارتومنی نمی‌ری سرکار با دلار هشتاد هزارتومنی برگردی خونه و درآمد ماهیانه‌ات ۱۵۰ دلار باشه و هر روز همه چیز گرون‌تر بشه و نتونی حتی ساده‌ترین آینده ممکن رو هم برای خودت ببینی.

دوباره از دندون درد استرس شدم.

این آدما خیلی بامزه و جالبناکن. کاش باهاشون دوست می‌شدم.