maybe not today

پیکسی باید ۲۰ سال عمر بکنه.

فقط بتونه دوباره راه بره و عصبی چیزی آسیب ندیده باشه کافیه.

خیلی میترسم از جراحی زنده بیرون نیاد.

اگر دوباره سالم و سرحال نشه، واقعا خودم رو میکشم.

هر بار که از درد جیغ میزنه دلم میخواد خودم رو بکشم.

الآن باید جراحی بشه. لگنش شکسته.

اون شب که خونه نیودم پیکسی از پنجره افتاده پایین.

فکر کنم همینجا موندگار شدم. همینجا سر کار خیلی راحتم. با حقوقم هم کنار میام یه جوری حالا.

همیشه یادم میره که کار آشپزخونه چقدر سخته.

خیلی به سبک زندگی بخور و بخواب عادت کرده بودم. کار کردن سخته.

دیشب یک منتال برک‌دان افتضاحی داشتم که خدا رو شکر میکنم که الآن زنده ام.

خدا رو شکر از پلمپی دراومدیم چون دیگه داشتم از دستش میدادم.

I can’t talk about what happened to me. Why I am the way I am. I don’t think they would understand.

I hurt my nose today by accident and started crying like a baby. I wasn’t crying about my nose though.

It breaks my heart every time I remember how I was never an important person in anybody’s life, not as much as they were in mine.

That’s why I accept any amount of love people give me, no matter how little it is.

I don’t want to beg for love.

At the end of the day a little love is better than no love at all