﮼هِ‌میم

به من نگو دوستت دارم بیا قسطامو بده.

دیگه وقتشه برم.

عقل برمیگشت راهی را که دل پیموده بود.

دروغ گفتن به من اضافه کاریه، چون همینجوریشم باورتون ندارم.

‏عصبانیت من کوتاهه، سطحیه و بسیار تبخیرپذیر. دلشکسته شدنم اما طولانیه، عمیقه و مقاوم.

ببین دیگه چه آدمی بودی که منی که کینه ای نیستمم متنفرم ازت.

‏من آدم صلح جو و آرومی ام خیلی باید مزخرف باشی که باهات بد باشم.

از آدمی که خسته شده هر کاری بر میاد.

«بد خواه کَسان هیچ به مقصد نرسد یک بد نکند تا به خودش، صد نرسد! من نیکِ تو خواهم و تو خواهی بدِ من، تو نیک نبینی و به من بد نرسد..»

خیام

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره، دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول میکنم و ازش میگذرم و میگم زندگی همینه دیگه.

‏بخشش مکرر، تکرار مجدد میاره.

آدم نباید یادش بره که باهاش چطوری رفتار کردن.