avayesiavosh

صبا زمنزل جانان گذر دریغ مدار

خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دوبیتی های باباطاهر

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

یارب به خدایی خداییت

سالها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خم زلف تو دام کفر و دین است

ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم وین یک دمِ عمر را غنیمت شمریم فردا که ازین دیرِ فنا درگذریم با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم

ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت ناگه برود ز تن روان پاکت بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند زان پیش که سبزه بردمد از خاکت...

من آن نی‌ام که دل از مهر دوست بردارم

یاران موافق همه از دست شدند

چندان که گفتم غم با طبیبان

یارب سببی ساز که یارم به سلامت

یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سرآید

ای پناه دست سردم دست گرم و مهربانت

دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد