اعتقاداتی از جنس جهالت

انفجار نخست وزیری هشتم شهریور۱۳۶۰(۵) صادق خلخالی که به صدور احکام فراوان و غیر عادلانه اعدام در دادگاههای انقلاب در ماههای نخست پس از انقلاب شهرت داشت در مورد انفجار هشتم تیر می نویسد:" در ساعت سه و پنج دقیقه بعد از ظهر روز هشتم شهریور ۱۳۶۰ صدای مهیبی در اطراف مجلس پیچید بعداً معلوم شد که این صدا از نخست وزیری بوده است. نمایندگان مجلس که عصر همان روز جلسه داشتند و جلسه هنوز شروع نشده بود با شنیدن صدا بیرون ریختند و من خود شاهد زبانه کشیدن شعله های آتش از پنجره ها و در قسمت شمالی ساختمان نخست وزیری بودم آقای بهزاد نبوی را که سراسیمه بود به دفتر آقای هاشمی آوردند و من هم به آنجا رفتم او حرفی نزد ولی آقای هاشمی گفت: ممکن است زخمی شده باشند و یا ممکن است مرده باشند. من به ایشان پرخاش کرده و گفتم بالاخره نمیگذارید ما این گروهک را پاکسازی کنیم و بعد به گریه افتادیم آقای هاشمی گفت با این حال بیرون نرو گفتم بر اعصابم مسلط هستم. جلسه علنی ساعت پنج بعد از ظهر تشکیل شد.ابتدا آقای خویینی ها و سپس خود آقای هاشمی ریاست جلسه را به عهده گرفتند ولی همه پریشان بودیم کم کم روشن شد که رجایی و باهنر رییس جمهور و نخست وزیر به دست گروهکها به شهادت رسیده اند. بعد هم معلوم شد که بمب گذار اصلاً خود کشمیری بوده است. در حالی که ما ابتدا تصور میکردیم او جزء شهدا است حتی سه تابوت تهیه کرده بودند یکی برای رجایی و دیگری برای باهنر و سومی برای کشمیری حال آنکه او عامل نفوذی مجاهدین خلق و بمب گذار بوده و فرار کرده بود این جریان پس از یک هفته معلوم شد. او به قدری مورد اعتماد آقای رجایی بود که اسناد سری و فوق سری دولت را نگهداری می کرد و آقای رجایی به او اقتدا مینمود و او برای گول زدن مردم مسایل شرعیه و فتوای امام را بیان میکرد جلسه ای که رجایی و باهنر در آن شرکت داشتند در مورد امنیت کشور بود در آن جلسه چند نفر از دولتمردان از جمله رئیس شهربانی آقای دستجردی و فرمانده ژاندارمری احیایی شرکت داشتند. سرانجام، معلوم شد که آن دو نفر و یک نفر رهگذر و چند نفر پاسدار نیز کشته شدند جنازه های رجایی و باهنر را که کاملا سوخته بودند برای تشییع به داخل مجلس آوردند و شناختن آنها ممکن نبود. مگر از طریق دندانهای آنها زیرا قسمتی از دندانهای آنها مصنوعی بود. آقای رجایی یک دندان طلای سفید داشت که از روی آن شناخته شد. قرار شد که فردا مورخه نهم شهریور ساعت هفت صبح از رادیو شهادت آن دو و عزای عمومی اعلام شود. نهم شهریور از ساعت هفت صبح مردم در مقابل مجلس شورای اسلامی گرد آمده و مرتب فریاد میزدند دادگاههای خلخالی ایجاد باید گردد و این شعار هنگامی که من از بالکن مجلس ظاهر شدم اوج گرفت مردم حدود سه ساعت این شعار را تکرار میکردند و از مقامات مسوول قاطعیت میخواستند من و آقایان خامنه ای و فخرالدین حجازی و معادیخواه و ربانی املشی و کیاووش برای مردم صحبت کردیم و آنها را به صبر و بردباری دعوت نمودیم آقای هاشمی هم آخر از همه برای مردم صحبت کرد. غم و اندوه در چهره همه پیدا بود. ابتدا جنازه سوخته و جزغاله شده باهنر و سپس جنازه تکه پاره شده آقای رجایی و بعد هم جنازه ای که تصور میشد جنازه کشمیری است جمع آوری کرده و با تابوت به سرسرای مجلس آورده بودند. خلاصه جنازه ها در چهار تابوت پیچیده شده در پرچم جمهوری اسلامی ایران با موزیک و تشریفات خاص در حالی که متجاوز از یک میلیون نفر آنها را تشییع میکردند از جلوی مجلس به طرف بهشت زهرا حرکت داده شدند تلویزیون از جمعیتی که به شدت میگریستند و فریاد می زدند انتقام انتقام فیلمبرداری میکرد من همان روز پس از خروج از مجلس به ساختمان نخست وزیری رفتم همه جا از دود سیاه شده بود و طبقه دوم قسمت شمال شرقی ساختمان متلاشی شده بود و شیشه های ساختمانهای مجاور کف خیابانهای اطراف را پر کرده بود."