ㅤyear with no august .

"خونه" خیلی کانسپت عجیبیه. جاییه که تو می‌تونی خودت باشی، در حقیقی‌ترین حالتی که هستی. بی‌هیچ فیلتری برای پذیرفته شدن. بی‌هیچ تلاش مضاعفی برای دوست داشته شدن، برای شنیده شدن. "خونه" برای من خوشمزه‌ترین پیتزاییه که بعد از یک هفته گرسنگی می‌خوری. گرم‌ترین لاته‌ای که می‌تونی تو سردترین هوا بنوشی. خوشمزه‌ترین شیرکاکائوی دنیا، پر نور ترین ستاره‌ی آسمون. "خونه" خیلی گرمه. "خونه" و "آدم‌هایِ خونه" امن‌ترین بخش زندگی منن. دلم می‌خواد همیشه "خونه" بمونم.

صدماهه منتظرم بیاد.

بیاید باهم درحال پخش ببنیم. به من اعتماد کنید.

"منظورم اینه، آدم‌هایی مثل شما که پول زیادی دارن می‌تونن هنرمند بشن ولی من چی؟ اگه پیانیست بشم از گشنگی می‌میرم."

Four hands, Two sonatas | EP 01.

"منظورم اینه، آدم‌هایی مثل شما که پول زیادی دارن می‌تونن هنرمند بشن ولی من چی؟ اگه پیانیست بشم از گشنگی می‌میرم."

Four hands, Two sonatas | EP 01.

صدماهه منتظرم بیاد.

بیاید باهم درحال پخش ببنیم. به من اعتماد کنید.

when it starts like this :

Four hands, Two sonatas | EP 01.

"You never tall me anything anymore."

به جهنم که اخر هفته چجوری گذشت

هر کلمه انگلیسی بشنوم جیغ می‌کشم.

به جهنم که فرق تنس‌های زمانی رو نمی‌دونید

پاهام درد میکنه

بزرگترین عیو دنیا برای زندگی بزرگسالی.

با تمام وجودم به کسایی که توی هر هنری استعداد دارند غبطه می‌‌خورم