မဟာဗျူဟာလေ့လာရေး

၁၉၃၂ မှာ စည်းမျဉ်းခံဘုရင်စနစ် ပြောင်းလဲသွားတာတောင် ရှင်ဘုရင်တွေက လူချစ်ခံရအောင် နေကြတယ်။ ထိုင်းဘုရင်တွေက လူမချစ်ရင် ဘုရင်စနစ်တည်ထောင်ထားလို့မရဘူးဆိုတာကောင်းကောင်းသိတယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို ဝန်ကြီးချုပ် နှင့် ပါလီမန်စနစ်ကို လွဲလိုက်ရတဲ့အခါ ဘုရင့်အနေနဲ့ အလုပ်တွေနည်းသွားတယ်။ ရာမမင်းဆက်တွေချမ်းသာတာက အင်္ဂလန်ဘုရင်မကြီးထက် (၁၀) ဆ သာတယ်။ ခေတ်အဆက်ဆက် နန်းစဉ်ရတနာတွေရှိတယ်၊ အဓိက ငွေဝင်လမ်းက အိမ်ခြံမြေဆိုတဲ့ property တွေ ငှါးရမ်းရာက ရတယ်။ ဒါပေမယ့် စောစောကပြောသလို ပညာရေးစနစ်ကောင်းစေဖို့ ဘုရင်တိုင်းက တက္ကသိုလ်တည်ထောင်တယ်။ ပညာတတ်တွေ မွေးထုတ်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့ဆို ပညာတတ်တွေ သူတို့ကို ချစ်တာမျိုးကို ပိုလိုလားတယ်။ သူတို့မွေးထုတ်လိုက်တဲ့ အဲ့ဒီပညာတတ်တွေထဲမှာ ဘုရင်စနစ်ကို မကြိုက်တဲ့လူတွေလည်း အများကြီးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိ။ ဒါဟာသူတို့အတွက် different perspective ဖြစ်တယ်။ အမြင်မတူရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ဆန်းစစ်ဖို့ အကြောင်းရတာဖြစ်တယ်။ ပြင်တယ်။ ဆင်ချင်တယ်။ ပြန်ထိမ်းတယ်။ လွန်လေပီးဖြစ်တဲ့ ဘုရင် ဘူမိဘောရဲ့ မယ်မယ် ဘုရားဆို ကွန်မြူနစ်စနစ်လွှမ်းမိုးမှုများတဲ့ တိုင်းမြောက်ပိုင်းကို သေချာ ဂရုစိုက်တယ်။ ဘိန်းစိုက်ပျိုးရေး ပပျောက်အောင်၊ လောင်းကစား ပပျောက်အောင်လုပ်တယ်။ ဘုရင်ကြီးကလည်း ချင်းမိုင်းတက္ကသိုလ်တည်ထောင်ပေးတယ်။ စိုက်ပျိုးရေး၊ လူမှုရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ နည်းပညာ အစရှိ ဘုရင့်နန်းတော်ရာက အကုန်ကျခံပီး လုပ်ပေးတယ်။ ဘုရင်ကြီး၊ မယ်မယ်ဘုရားနှင့် သမီးတော် သီရိဒုံကအစ တိုင်းသူပြည်သားတွေကို အင်မတန်ချစ်တယ်ဂရုစိုက်တယ်။ ခုဆို မြောက်ပိုင်းဟာ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း လန်းနားနေပြည်တော်ကို မေ့ပီး လက်ရှိဘုရင်မျိုးဆက်ကို ပိုချစ်ကြတယ်။ အဲ့လိုမေတ္တာတွေပေး ပီးမေတ္တာတွေပြန်ယူတယ်။ ဒီလိူနဲ့ ခွန်တိုင်းတွေရဲ့ ဘုရာင်စနစ်ဟာ နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ စည်းမျဉ်းခံဘုရင်စနစ်ကနေ အုပ်ထိမ်းသူနေရာကို မသိမသာယူသွားတယ်။ ဝန်ကြီးချုပ်တွေ ဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း ပြောင်း အာဏာသိမ်းတာတွေ ဘယ်လောက်များများ အုပ်ထိမ်းသူတွေကရှိနေသေးတော့ ပြည်မနာဘူး။ ပြည်မပျက်ဘူး။ #Lovely_Thai