305
Subscribers
-124 hours
-47 days
-1630 days
Posts Archive
305
Սա մի բուռ հող չէ, որ կարելի է վերցնել ափիդ մեջ ու ծիծաղելով ցրել քամուն։ Սա հայրենիք է, արյամբ ու սիրով սրբացած մի հող, որտեղ ամեն քար իր պատմությունն ունի, ամեն ծառ՝ իր շունչը, ամեն գետ՝ իր երգը։
Երբ արևը ծագում է այս հորիզոնում, նրա շողերը չեն լուսավորում պարզապես մի հողակտոր. դրանք արթնացնում են դարերի հիշողությունը՝ մեծ հերոսների ոտնաձայների տակ դողացող հողի շնչառությունը։ Քամին, որ անցնում է դաշտերի միջով, պատմում է մի ժողովրդի մասին, որը չի հնազանդվել, չի մոռացել, չի լքել իր հողը։
Սա հայրենիք է, որտեղ խոտի ամեն շունչ արմատներով կպած է անցյալին, որտեղ երկինքը կաթիլ առ կաթիլ լցվել է մեր պապերի երազներով, որտեղ հողը մեզնից յուրաքանչյուրին կոչում է անունով՝ պահանջելով ոչ թե տեր, այլ զավակ։
Այստեղ ամեն ինչ խոսում է՝ լեռները պատմում են պատերազմի ու խաղաղության մասին, գետերը՝ արյան ու սիրո, իսկ մայրերը՝ այն որդիների, որոնք մեկ անգամ ընդմիշտ դարձան հայրենիքի մաս։
Ո՛չ, սա մի բուռ հող չէ… Սա մեր սրտերի արմատն է, մեր էության հիմքը։ Սա հայրենի՛ք է։. •ԲՆԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ
