درخت‌نشین

وقتی این کاج رو نشون سارا دادم، متوجه شد یه حلزون کوچولو هم روشه که من ندیدم. شاید نامربوط ولی الان به این فکر می‌کنم یه سری نقاط قوت و زیبا هم در زندگی ما و شخصیتمون وجود داره که ممکنه خودمون متوجه‌ش نشیم و فقط دیگران ببینن و تو رو آدم خوبی بدونن، در حالی که خودت از اون حلزون بی‌خبری و نمی‌فهمی. یه مثال قشنگی بود می‌گفت پروانه‌ها نمی‌تونن بال‌های خودشون رو ببینن و زیبایی خودشون رو درک کنن. پس به خودت سریعا انگ بد بودن یا زشت بودن نزن.

انگار از یک زمان دیگه اومدم به این کالبد و زندگی، حس می‌کنم این ظاهر و زندگی من نیست و عملا هر کاری که این آدم با زندگی‌ش می‌کنه برام مهم نیست و حسی در من ایجاد نمی‌کنه، تو آینه‌ها یک غریبه می‌بینم و دلم می‌خواد ازش فرار کنم و به زمان خودم برگردم.

خیلی وقته حرف‌های جالبی که باعث بشه به زندگی و ارتباط انسانی امیدوار بشم، نداشتم؛ چون خیلی وقته با آدمای موردعلاقم حرف نزدم.

توانایی نوشتن و حرف زدن و زندگی کردن رو از دست دادم. مثل یک درخت خشکیده‌م. یک درخت خشکیده در یک بیابان دور افتاده.

به آدمایی که کردی بلدن، حسودیم می‌شه.

آسمونِ امروز انقدر خوشگل بود که همش کلمه معرکه و جادویی تو ذهنم تکرار می‌شد، گوش دادن به موتزارت هم به جادویی بودنش افزود، دلم خواست می‌تونستم ابرها رو بغل کنم و ازشون برای خودم لباس درست کنم، یا کاش می‌شد رنگ‌های غروب رو مثل یه معجون جادویی تو شیشه نگه دارم، اسمش هم بذارم زندگی‌بخش و به روزهای مرده و تاریک بپاشم تا جون بگیرن. به این فکر کردم که چقدر معرکه‌س همچنین چیز زیبایی که هر روز به یک شکله بالای سرمون داریم، مثل یه بغل خیلی خیلی گند‌س، و به این فکر کردم که شاید اشتیاق دیدن اینکه فردا آسمون چه شکلیه برای زنده موندن، کافی باشه. آخر سر هم انقدر که عکس گرفتم بابا گفت گوشیت حتما پر از عکس‌های خورشیده.

I'm mentally where Ross said: that sandwich was the only good thing going on in my life. Someone ate THE ONLY GOOD THING going on my life!

هر انسان که نمی‌توانم دوستش بدارم سرچشمه اندوهی‌ست ژرف برای من. هر انسانی که روزی دوستش داشته‌ام و دیگر نمی‌توانمش دوست بدارم گامی‌ست به سوی مرگ برای من. آن روز که دیگر نتوانم کسی را دوست بدارم خواهم مرد. آی شمایان، که می‌دانید شایسته‌ی عشق من‌اید، مراقب باشید، مراقب باشید تا مرا نکشید.

ژئو بوگزا

چون تیغ به دست آری مردم نتوان کشت نزدیک خداوند بدی نیست فرامشت این تیغ نه از بهر ستمگاران کردند انگور نه از بهر نبید است به چرخشت عیسی به رهی دید یکی کشته فتاده حیران شد و بگرفت به دندان سر انگشت گفتا که «کرا کشتی تا کشته شدی زار؟ تا باز که او را بکشد آنکه تو را کشت؟» انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت «ناصر خسرو»

تو این هفته انقدر به اندازه این لحظه مقدس خوشحال نبودم.

خبر خوبی بود اما می‌تونست خبر بهتری هم باشه. :)))))

جیگر طلاها ری‌اکشن‌ها رو باز کردم، فقط برای شما. شایدم بعدا ببندم. نمی‌دانم.

می‌خوام پای عکس‌هات، قلبم‌و بذارم، ولی ری‌اکشن‌های کانالت بسته‌ست.

صندلی آبی فرتوت و خسته. از صندلی بودن خسته شده یا از بودن؟

دنیایی که کامو و فرهاد کنار هم نشستن. یعنی چی می‌گفتن به هم؟

صدای پرنده‌ها قشنگ‌ترین موسیقی دنیاست.