Mah

فرزندانتان از آنِ شما نیستند! آن‌ها پسران و دخترانی هستندکه از خودشیفتگی زندگی، جان گرفته‌اند. آن‌ها به وسیله شما، و نه از شما شکل می‌گیرند، گرچه درکنار شما آسوده‌اند اما در تملک شما نیستند. شما مجازید که عشق خود را به ایشان هدیه کنید، نه افکارتان را، که آن‌ها خود فکورند. ‌

جبران خلیل جبران - پیامبر

اجرای بیت باکس زیر دستگاه ام آر آی

مهربانیِ حساب‌شده را به اعتمادِ بیش‌ازحد ترجیح می‌دهم. منطقه‌ی غیرنظامی را ترجیح می‌دهم. کشورهای اشغال‌شده را بر کشورهای اشغال‌کننده ترجیح می‌دهم. ترجیح می‌دهم به هر چیزی، کمی شک بکنم. جهنمِ بی‌نظمی را بر جهنمِ نظم ترجیح می‌دهم. قصه های برادران گریم را بر اخبار صفحه‌ی اول روزنامه‌ها ترجیح می‌دهم. برگ‌های بدون گُل را بر گُل‌های بدون برگ ترجیح می‌دهم. سگ‌هایی که دُم‌شان بریده نشده را ترجیح می‌دهم. چشم‌های روشن را ترجیح می‌دهم،چرا که چشم‌های خودم تیره‌اند.

آدم ها روی پل

خدا را کافران نمی‌کشند ، مدافعان جاهل و خائنش می‌کشند.

جانی دزدیده می‌شود تا دیگری جان بگیرد.. هر تولد، عطری از مرگ دارد و هر مرگ، تولدی در قفا..

آفتاب از سر هر کوچه که بیند رویت شرمش آید که بدان کوچه دگر بازآید

اگر زن خاموشی می‌گزیند، غالباً از آن روست که حس می‌کند مرد تا چه حد بد درکش می‌کند.

جان شیفته- رومن رولان

اعدام بانو جِین گری - ۱۸۳۳ - پل دلاروش

سوژه‌ی اثر مربوط به اعدام ملکه‌ی انگلستان در سال ۱۵۵۴ است. بانو جین گری، نوه خواهر هنری هشتم، با دسیسه والدینش و نخست وزیر وقت، علی رغم میل باطنی به مقام ولیعهدی رسید و ملکه شد؛ در حالی که آمادگی و میلی برای حکومت نداشت. پس از ۹ روز جین داوطلبانه به سود "ماری، نوهٔ پادشاه اسبق" از سلطنت کناره‌گیری کرد، زیرا مایل نبود که انگلستان گرفتار جنگ‌های مذهبی شود. به همین دلیل او را "ملکه‌ی ۹ روزه" می‌نامند. در نهایت پس از گذشت یک سال جین به جرم خیانت به کشور در ۱۶ سالگی اعدام شد. در تاریخ از جین به ملکه‌ای زیبا با گیسوان سرخ و درخشان یاد شده‌است.

استپان آرکادیچ: موضوع این است که فرض کن زن داری و زنت را هم دوست داری و عاشق زن دیگری می شوی.. لوین: معذرت می‌خواهم، از این جا دیگر هیچ حرفت را نمی‌فهمم.. این حرف تو برای من درست به همان اندازه عجیب و نا مفهوم است که فرض کن وقتی اینجا خوب سیر شدیم، از کنار نانوایی که رد می‌شویم یک نان قندی بدزدیم!.

از رمان آنا کارنینا نوشتهٔ لئو تولستوی

استپان آرکادیچ: موضوع این است که فرض کن زن داری و زنت را هم دوست داری و عاشق زن دیگری می شوی ... لوین: معذرت می‌خواهم، از این جا دیگر هیچ حرفت را نمی‌فهمم... این حرف تو برای من درست به همان اندازه عجیب و نا مفهوم است که فرض کن وقتی اینجا خوب سیر شدیم، از کنار نانوایی که رد می‌شویم یک نان قندی بدزدیم! ~ آنا کارنینا نوشتهٔ لئو تولستوی

زخم‌ها زیباترت کرده‌اند چون برکه‌ها، که با سنگ‌های خوابیده در بسترشان زیباترند.