Mah

«صندلی‌ها خالی‌اند. تئاتر تاریک است. چرا هنوز نقش بازی می‌کنی؟»

آلبوم نی‌نوا اثری از حسین علیزاده که در ۱ مهر ۱۳۶۲ پخش شد. در این آلبوم، نی، نقش یک راوی را دارد. ساختمان اصلی نی‌نوا، از همان ساختمان کلی دستگاه نوا پیروی می‌کند. دست‌اندرکاران / ارکستر سازهای ملی جمشید عندلیبی:نی / خاچیک بابایان:ویلن فرشید بصیری:ویولا / محسن تویسرکانی:ویلونسل

بشنو این نی چون شکایت می‌کند/از جُدایی‌ها حکایت می‌کند کَز نیستان تا مرا بُبریده‌اند/در نَفیرم مرد و زن نالیده‌اند سینه خواهم شَرحه‌شَرحه از فِراق/تا بگویم شرحِ دردِ اشتیاق هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/بازجوید روزگارِ وصلِ خویش من به هر جمعیتی نالان شدم/جُفت بدحالان و خوش‌حالان شدم هر کسی از ظَنِ خود شد یارِ من/از درون من نَجُست اسرارِ من سِرِ من از نالهٔ من دور نیست/لیک چشم و گوش را آن نور نیست تن ز جان و جان ز تن مستور نیست/لیک کس را دید جان دستور نیست آتش است این بانگ نای و نیست باد/هر که این آتش ندارد، نیست باد آتش عشق است کَاندَر نِی‌فُتاد/جوشش عشق است کَاندر مِی فُتاد نی حریف هر که از یاری برید/پرده‌هایش پرده‌های ما درید همچو نی زَهری و تَریاقی که دید؟/همچو نی دمساز و مشتاقی که دید؟ نی حدیث راه پُرخون می‌کند/قصه‌های عشق مجنون می‌کند محرم این هوش، جز بی‌هوش نیست/مَر زبان را مُشتری جُز گوش نیست در غم ما روزها بی‌گاه شد/روزها با سوزها همراه شد روزها گر رفت گو: رو باک نیست/تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست هرکه جز ماهی زِ آبش سیر شد/هرکه بی روزیست روزش دیر شد درنَیابَد حالِ پُخته هیچ خام/پس سُخن کوتاه باید، وَِالسَلام

نی‌نامه - مولانا

هیچ کس نمی توانست به عمق چشم هایش پی ببرد و من این را از همان اول دریافتم. آن شب که به زندگی ما وارد شد، شولاپوشی تبر بر دوش بود که قدم های بلند برمی داشت، به یک ضربت کنده درخت را به دو نیم می کرد و همراه ضربه می نالید : "هه" ، اما جوری تربیت شده بود که رفتارش با دیگران تفاوت داشت. دنیا را جدی تر از آن می دانست که دیگران خیال می کنند. آن شب فکر کردم از ترس دچار این حالت شده، اما بعدها به اشتباه خودم پی بردم. و دانستم درک او از بوییدن یک گل آسانتر است، کافی بود کسی او را ببیند و من نمی دانم آیا مادرش هم او را اندازه ی من دوست داشت؟.

سمفونی مردگان

هرگز از گردشِ ایام دل آزرده مباش! بامدادی است پیِ هر شبِ تاری؛ آری !.

عمر که بی‌عشق رفت هیچ حسابش مگیر آب حیاتست عشق در دل و جانش پذیر هر که جز عاشقان ماهی بی‌آب دان مرده و پژمرده است گر چه بود او وزیر عشق چو بگشاد رخت سبز شود هر درخت برگ جوان بردمد هر نفس از شاخ پیر هر که شود صید عشق کی شود او صید مرگ چون سپرش مه بود کی رسدش زخم تیر جملۀ جان های پاک گشته اسیران خاک عشق فروریخت زر تا برهاند اسیر

عاشقانه ها غزل شماره ۱۱۲۹ و ۴۶۰ دیوان شمس مولانا خوانندگان : سارا نائینی ، نگینا امانقلوا ، وحید تاج آهنگساز : آرش فولادوند ژوئن ۲۰۲۴ پاریس

گر کشانند به یک سلسله طراران را طرهٔ پرشکنت از همه طرارتر است گر نشانند به یک دایرهٔ عیاران را چشم مردم فکنت از همه عیارتر است گر گشایند بتان دفتر مکاری را بت حیلت‌گر من از همه مکارتر است عقل پرسید که دشوارتر از کشتن چیست عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است تیشه بر سر زد و پا از در شیرین نکشید کوه‌کن بر در عشق از همه پادارتر است در همه شهر ندیده‌ست کسی مستی من زان که مست می عشق از همه هشیارتر است

فروغی بسطامی

او خوب حرف می‌زد اما فراتر از همه این احساسات قلبی، چیزی وجود داشت که باید در نظر می‌گرفت و آن این بود که غرورش بیشتر از محبّت و علاقه‌اش نمایان بود.

غرور و تعصب - جین آستین

مصاحبه جین برکین و سرژ گنزبور - ۱۹۶۹

و عشق همان چیزی‌ست که تمام ناشنوایان آن را می‌شنوند و جمله نابینایان آن را می‌بینند عطر عشق را گل ها می بوسند رفعت او را آسمان به تماشا می‌نشیند و گرمای اوست که به خورشید حیات می بخشد پرتوی عشق، می‌درد پرده های تاریکی را و جسارتش درس میدهد صد ها رستم را و سرخی اش جان فدا میکند، دلِ بی‌دلان را

Mahla