Mah

دختران شهر به روستا فکر میکنند دختران روستا در آرزوی شهر میمیرند مردان کوچک به آسایش مردان بزرگ فکر میکنند مردان بزرگ در آرزوی آرامش مردان کوچک میمیرند کدام پل در کجای جهان شکسته است که هیچکس به خانه اش نمی‌رسد گروس عبدالملکیان

«چه بسیار کسانی که در دوران زیبایی ات به تو عشق ورزیدند با عشق یا شهوت زیبایی تو را ستودند؛ اما تنها یک نفر مشتاق دیدار زیبایی روح تو بود و اندوهی که سیمای تو را دگرگون ساخت دوست میداشت».

نوگلی پیدا در بهاران کن روی و مویش را بوسه باران کن

رهی معیری

؛

نباید فراموش کرد که دسته ای از این آداب و رسوم نه تنها خوب و پسندیده است بلکه از یادگارهای روزهای پر افتخار ایران است؛ مانند جشن مهرگان، جشن نوروز، جشن سده، چهارشنبه سوری و.. که زنده کردن و نگاهداری آنها از وظایف مهم ملی بشمار می آید و برای آن باید مقام جداگانه ای قایل شد. مثلاً آتش افروزی در زمان قدیم مانند یک کارناوال وجود داشته چنانکه امروزه هم در نزد اروپائیان مرسوم و طرف توجه است. آداب عقد عروسی شادی، تمیزی و یا افکار بی زیان خنده آور و افسانه های قشنگ ادبی بطور کلی تاثیر خوبی در زندگی دارد و هم این قدمت ملتی را نشان می دهد که زیاد پیر شده، زیاد فکر کرده و زیاد افکار شاعرانه داشته است. ولی خرافاتی که از خارج به ایران آمده زندگی را مشکل و زهر آلود می کند مانند اعتقاد به ساعت خوب و بد، قربانی، سعد و نحس ستارگان، تقدیر و غیره.

نیرنگستان-صادق‌هدایت

آواز افشاری با صدای استاد شجریان، شعر از ابیات مثنوی معنوی

دفتر سوم بخش ۱۷۹ - درآمد این دهان ب‍‍ستی دهان‍‍ی باز ش‍‍د تا خورن‍‍ده‌یْ لق‍‍مه‌های راز ش‍‍د دفتر پنجم بخش ۷۰ - جامه‌دران لب فروب‍‍ند از طعام و از شراب سویِ خوانِ آسمانی ک‍‍ن شتاب دفتر اول بخش ۸۸ - عراق گر تو ای‍‍ن ان‍‍بان ز نان خالی کن‍‍ی پُر ز گوهرهای اِج‍‍لالی کن‍‍ی دفتر اول بخش ۸۸ - اوج عراق طفلِ جان از شیرِ شی‍‍طان باز ک‍‍ن بعد از آن‍‍َش با مَل‍‍َک اَنباز ک‍‍ن جملهٔ پنجم مثنوی افشاری-درآمد چ‍‍ند خوردی چرب و شی‍‍ری‍‍ن از طعام امتحان ک‍‍ن چ‍‍ند روزی در صیام جملهٔ ششم مثنوی افشاری - جامه‌دران + فرود چ‍‍ند شب‌ها خواب را گ‍‍شت‍‍ی اسی‍‍ر یک شب‍‍ی بی‍‍دار ش‍‍و دول‍‍ت بگی‍‍ر

با درد بساز چون دوای تو منم در کس منگر که آشنای تو منم گر کشته شدی مگو که من کشته شدم شکرانه بده که خونبهای تو منم

مولانا رباعی ۱۱۶۷

دل در بر من زنده برای غم توست بیگانه خلق و آشنای غم توست لطفیست که میکند غمت با دل من ورنه دل تنگ من چه جای غم توست

مولانا رباعی ۳۲۶

باز آمدم و برابرت بنشستم احرام طواف گرد کویت بستم هر پیمانی که بی تو با خود بستم چون روی تو دیدم همه را بشکستم

مولانا رباعی ۱۱۶۸

زن بودن بسيار زيباست. چيزی كه یک شجاعت تمام‌نشدنی می‌خواهد. یک جنگ، كه پايان ندارد. بسيار بايد بجنگی تا بتوانی بگویی: وقتي حوّا سيبِ ممنوعه را چيد، گناه به وجود نيامد، آن روز يك قدرت با شكوه متولد شد كه به آن نافرمانی می‌گويند. -اوريانا فالاچی

March 8th, International Women's Day

به چه می اندیشی؟!          به خزانی که گذشت؟ به بهاری که نبود؟ به امیدی که کنون رفته به باد؟ یا به عهدی که دگر رفت ز یاد؟          به چه می اندیشی؟!          به دوچشمی که تو را هیچ ندید؟ به دودستی که تو را هیچ نخواست؟ به رفیقی که غبار غمت از چهره نرفت؟ یا به قلبی که برایت سخن از عشق نگفت؟          به چه می اندیشی؟!          به بهاری دیگر به امیدی دیگر یا رفیقی دیگر.

«آیا می‌توان کشوری را مانند یک زن دوست داشت؟»