گناهـی‌به‌اسم؛مَــن.

ماه رو خورشید

شب رو صبح میبینن

چیزی نیست تعجب نکنید تاثیرات مواد زیاد زدنه

صبح بخیر عزیزان .

ماهُ شب باشند شاهدِ من که من هیچ شبی را بی یاد تو سحر نکردم ..

‌تو شبیه پروانه‌ای ک من از دور بهت خیره میشم!.میدونم..اگه بال های زیبات رو لمس کنم..از دستت میدم

هیچوقت نخواستم دشمنام رو بشناسم، چون می دونستم کـه خیلی از دوستام رو از دست میدم...

اشک های بی پایانی که به خاطر تو میریزند را هرگز فراموش نمیکنم، بلکه هر لحظه و هر دقیقه بیشتر و بیشتر در ذهنم هک میشوند.. و این درصد نفرتم را نسبت به تو بیشتر میکند.

من همه چیز یادم رفته. من تو رو یادم رفته. من دلتنگیامو یادم رفته. من فراموش کردنو یادم رفته. من اشک نیومدن از چشمامو یادم رفته. من زندگی کردنو یادم‌ رفته. من خندیدن و یادم رفته. من درد نکشیدن و یادم رفته. من اورثینک نکردن شبامو یادم رفته. من لحظات خوبمو یادم رفته. من "من" یادم رفته. من "ما" رو یادم رفته.

یک شب خواهیم رقصید، با پای برهنه بر چمنزار خیس، زیر نور تابان مهتاب، در دور افتاده‌ترین دشت. همانجا گره می‌زنم، نفسهایم را به لبهای سرخگونت و می‌خوانم در گوشهایت از عشق، از حسی که تا ابدیت در وجودم شعله می‌کشد. آنچنان می‌بوسم تن سفیدت را، که این بوم تمام سفید پر شود از رد ارغوانی لبهای این نقاش. مثل یک پیچک، حلقه میزنم بازوهایم را به تن ظریفت و حبس میکنم تو را در آغوشی که به آن محکومی. یک شب آن قدر می‌پرستمت ، که گمان ببری تو معبود منی. -برای پروانهِ آبیِ پیرمردِ خاکستری.

+ایـن روح خاکستـری رو بـرای چـی میخـوای جئـون؟ -میخـوامت بـرای روزایـی کـه از رنگـارنگ بـودن آدمـها خستـم.

آنقدر در انتطار پیامت نشستم که جانم به لب رسید. -غریبه آشنایِ من.

چقدر دردناک داریم از دست میریم و چقدر زیبا داریم ادامه میدیم,فقط بخاطر امید داشتن بهآینده.

برو‌عزیزکرده‌؛ولی‌بدون‌قلبِ‌من‌جز‌تو‌نمیتونه‌کسی‌رو‌دوست‌داشته‌باشه‌چون‌فقط‌تویی‌که‌آرومش‌میکنی.