desperado

حقیقت خیلی چیزا می‌تونه باشه که تورو گیر انداخته ولی در عین حال برات هم دوست داشتنیه،هم رها کردنش سبب رنج بسیاری در درونت میشه.

حقیقت اینه که یه سری از خاطرات قرار نیست تکرار بشن و با گیر کردن توشون ارتباطت با لحظه حال رو از دست دادی و داری لحظه لحظه زندگیت رو از دست میدی.

حقیقت اینه که مامان و بابات هیچوقت قرار نیست اونجوری که میخوای تو رو ببینن و بپذیرن و تاییدت کنن و تو اونجا گیر کردی و هیچ کاری از پیش نمیبری؛چون دنبال تاییدی.

حقیقت خیلی چیزا می‌تونه باشه حقیقت اینه که فلانی هیچوقت انقدر عاشقت نبود که تو رو انتخاب کنه،بله تو رو خواست و خواستن و انتخاب کردن و دوست داشتن متفاوته و تو در یک رابطه situationship گیر کردی.

واقعیت اینه که قرار نیست وقتی بپذیری که همه چیز آروم و خوبه! سخت‌ترین جای پذیرش دقیقا دردشه و اینجاست که از پذیرش امتناع و اجتناب می‌کنیم و هزارجور فلسفه و وعده و دروغ به هم می‌بافیم که قبول نکنیم. آنچه که داریم هرروز باهاش مواجه میشیم و نادیده می‌گیریمش اینجاست که به صلاح کودک درونت و آسیب دیدته که حقیقت رو بهش یادآوری کنی و بهش اجازه بدی درد رو تجربه کنه و به غمش اهمیت و ارزش میدی و بی ارزشش نمی‌کنی.

پذیرفتن و رها کردن این شکلیه: پذیرش قرار نیست بدون تجربه درد و سوگواری اتفاق بیفته. @idesperado

شب و روزمون هم به ریا مبتلا شده‌ان؛ شب،مثل گرگ به گله حمله می‌کنه روز،با چوپون به سوگ می‌نشینه. شب فکر و خیال می‌چرونیم و روز چالشون می‌کنیم!

فهمیدی می‌توانی همه را بخندانی، و بعد برای گریستن به تاریکی برگردی، به عمیق‌ترین تاریکی،به قلب غمگینت. @idesperado

همیشه یکی از دغدغه‌ها و صدالبته بزرگ‌ترین ترس زندگیه من این بود که مبادا کسانی که دوستشان دارم زودتر از من بمیرند یا حتی اگر بحث مرگی نبود،به هر نحوی که می‌شود از دستشان بدهم. اما واقعا کسانی که بابتشان این ترس را دارم متقابلا این ترس را نسبت به من دارند؟ این صرفا در این مورد صدق نمی‌کند؛بلکه یک درس است. احساسی که من دارم و زندگی‌ام را طبق آن زهرمار کرده‌ام و ترس‌هایی بخاطر کسانی که حتی بابت متقابل بودن احساساتمان مطمئن نیستم،ارزشش را دارد؟ عشق بورزید و آزادانه زندگی کنید اما عشق ورزیدن و نگرانیتان بر نحوه‌ی گذراندن زندگی و افکارتان،بار منفی نداشته باشد. #کاربر_دسپرادو

گفت:«مثل ابرهای آسمان در تنهایی خودم پرسه می‌زنم».

📚قرن تنهایی:احیای ارتباطات انسانی در جهان درحال فروپاشی/اثرِ نورینا هرتز/مترجم امیرحسین فتوحی.

همون هیچی… @idesperado

‏در نهایت که همیشه حق با فروغه. چه می‌شود کرد؟مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی درآورد؟همین است که هست.

امروز بخاطر اینکه با دانش آموزهام رابطه دوستانه دارم از طرف مدیریت آموزشگاه تذکر بهم داده شد؛ولی خب تذکری که عمل کردن بهش پایان دادن به دیدن همچین مسیج‌هایی بشه،همون بهتر که در حد تذکر باقی بمونه. شخصیت خودتون رو فدای عقیده و باورهای دیگران نکنید؛حتی اگر از نظر سن و تحصیلات برشما برتری داشتند.

#موقت

بعد از مدتی،درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره. شروع انزوا از همین نقطه‌ست. چیزهایی هست که از دست رفتنشان را هیچ چیزی در دنیا نمی‌تواند جبران کند.