desperado

‎چون هربار که در عوض یه آجر برداشتم تا اون ساختمونو بالاتر ببرم، نگاه کردم و دیدم اونقدر خراب شده که دیگه چیزی ازش باقی نمونده

همینه که هیچ‌‌وقت نتونستم ساده بگیرمش.هیچ‌وقت نشده که بتونم جوری رفتار کنم که انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده.هیچ‌وقت نتونستم بیخیالش بشم و برم سراغ درست‌کردن زندگیم.

من هیچ‌وقت نتونستم رنجی که از تو بهم می‌رسه رو به چیز بهتری تبدیل کنم؛چون همیشه تو رو خیلی دوست داشتم و برای همینم همیشه رنجی که از تو بهم رسیده سخت‌تر و دردناک‌تر از رنجایی بوده که بقیه بهم دادن.

ولی یه وقتایی شرایط بدتر میشه! @idesperado

در ازای رنجی که بهون دادن،چی به دست اوردن؟

نگاه کردم و در خود همه تو را دیدم.

در زندگیِ بعدی، کاش می‌شد مسیر را وارونه طی کنم. در آغاز، پیکری بی‌جان و مرده باشم و آنگاه راه آغاز شود. در خانه‌ای از انسان‌های سالمند، زندگی را آغاز کنم و هرروز همه چیز، بهتر و بهتر شود. به خاطرِ بیش از حد سالم بودن، از خانه بیرونم کنند، بروم و حقوق بازنشستگی‌ام را جمع کنم و سپس، کار کردن را آغاز کنم. روز اول، یک ساعتِ طلایی خواهم خرید و به مهمانی و پایکوبی خواهم رفت. سپس چهل سال پیوسته کار خواهم کرد و هرروز ، جوان تر خواهم شد. آنگاه برای دبیرستان آماده‌ام؛ و سپس به دبستان می‌روم و آنگاه کودک می شوم و بازی می‌کنم. هیچ مسئولیتی نخواهم داشت، آنقدر جوان و جوان‌تر می شوم تا به یک نوزاد تبدیل شوم. و آنگاه نه ماه ، در محیطی زیبا و لوکس، چیزی شبیه استخر ، غوط‌ ور خواهم شد... و سپس با یک لحظه برانگیختگیِ شورانگیز، زندگی را در اوج به پایان برسانم!

#وودی_آلن

@idesperado

تِشِن ولی قِشَنگِن. @idesperado

بعضی آدما بوی غم میدن.نگاهشون که می‌کنی،از کنارشون که رد میشی. اصلا همین که متوجه حضورشون میشی بوی غمشون بلند میشه.ترسم اینه که منم از این آدما باشم.

حتی امشب هم می‌خواست شبیه تو باشه✨ @idesperado

من بارها این ویدئو رو تماشا کردم و همیشه یاد یک شعر میفتم که یادم نیست کی و کجا خوندم: «درد یعنی که نماندن به صلاحش باشد بگذاری برود ! آه ... به اصرار خودت بگذاری برود در پی خوشبختی خود و تو لذت ببری از غم و آزار خودت»

و پذیرش یعنی من رنجم در رها کردن رو ببینم،تاییدش کنم،کنارش بمونم ولی در عین حال مشفقانه و قاطعانه برای رهایی از این الگویی که در اون گیر کردم اقدام کنم.