25.71

و اگر آن شخصیت، به خودی خود، ویژگی‌های یک شخصیت آلترناتیو را داشته باشد، پیچیدگی روزگار دو چندان خواهد شد.

پدیده‌ی جالبی است. شناخت آلترناتیو افراد نسبت به یک شخصیت.

Mr. God, bless us.

Don’t you know the world is full of God’s patients?

به چشم من، لذت چونان جانوری‌ست نرم قدم، می‌بایست خاموش ردش را گرفت. و چون به دام افتاد، مزه‌اش را چشید. به سستی و آگاه از بهای آن.

I find myself profoundly displeased with my own constitution. You're grieving, you're unhappy, but a part of you is always smiling, never truly feeling despair or regret. I want to be vulnerable, to feel the weight of it all, but it won't let me. It's always there, observing, keeping me on the path. Even when my thoughts drift away from where they should be, it's like a rope around me, stopping me from falling into the deepest parts of my sadness.

با چنین چیدمان طیفی رنگ‌ها بخصوص، بسیار همذات‌پنداری میکنم. و عناصرش نیز نظرم را جلب کرد، متشکرم موکوشله‌ی عزیز.

Sorrow, circa 1968 Painted by Alexei Ivanovich Vepkhvadze @l2571l

این نقاشی غم‌انگیز و مالیخولیایی، سنگینی خام غم و اندوه را به تصویر می‌کشد. در منظره‌ای متروک و طوفانی، پیکری شنل‌پوش به سوگ پیکر بی‌جان شوالیه‌ای افتاده که تیری به او خورده، ایستاده است. رنگ‌های تیره و تُن‌های خاموش، سنگینی عاطفی را تشدید می‌کنند، در حالی که تضاد بین سوگوار ایستاده و جنگجوی فروریخته، مضامین فقدان، فداکاری و تحمل خاموش غم را تداعی می‌کند.

اگر مایل هستید، این پیام رو فوروارد کنید تا یک نگاره بهتون هدیه بدم. -موکوشله

And don’t forget. Turning bad to worse is my kind of art, genius.

خودافشاگری دروغین راه بامزه‌ای برای شناخت حقیقت کثیف افراد هست. نقطه‌ ضعف‌هایی را بیان کنید و تماشا کنید تا ببینید کدام کرکس‌های‌ گرسنه‌، حرامزاده‌‌تر از آنند که این فرصت را از دست ندهند.

جالب است. تا چند لحظه پیش در نگاهم، مردی بود قطع شده از کمر و بدون سر.

گاه پیش می‌آید که انسان در تردید قرار خواهد گرفت بابت یک تصمیم. در این نقطه رجوع به ارزش‌های شخصی، می‌تواند شیوه‌ی درستی برای کاهش تردید و به دست آوردن مقداری اطمینان منطقی باشد. به این شیوه، از خود بپرسید. جویا شوید ارزش‌هایتان با اتخاذ این تصمیم در چه جایگاهی قرار خواهند گرفت. آیا لگدمال می‌شوند یا حمایت؟ جست و جو کردم تا ببینم این دیدگاه در روانشناسی چه جایگاهی دارد. نتیجه را با ارجاع به یک مقاله جمع بندی میکنم.

Leave me and go, if you don't want to be trapped in the Demon World. I'm staying. This place, was our father's home.

اثر زوال بر تنم این روزها بیش از پیش حس می‌گردد، کما اینکه از بُعد ذهن در حال پیمودن مسیر خویش هستم. مانند قرار داشتن در آن بخش از بازی‌ست که ساختار‌های گرافیکی رفته رفته فرو می‌ریزند و یک فضا، یک خلا، پیش رو قرار می‌گیرد. هیچ چیز در اینجا چیده نشده. من دعوت نشده‌ام و چای گرم برایم تدارک ندیده‌اند. حال اینجا من خدا هستم. یک خدا در خلا. باید پوچ می‌بود اما، اگر من خدا باشم، این اراده هرگز بر باد نخواهد رفت.