25.71

I wished to have a garden in hell. With flowers so fresh that I fight the guardians of hell and ascend to heaven, only to bring them water from paradise. In this garden, only I know that we are in hell.

چقدر من نابغه هستم. به ذهنم نرسید اگر در هیدن چت پیام دهید، اکانت‌تان لو می‌رود. زیرا کد دارد.

گویا در این بات ناشناس، حین ارسال آیدی به باگ بر خوردید. اینجا را امتحان کنید.

می‌خواهم عده‌ی محدودی از محتوای آینده استفاده کنند.

چیشدههه

نمیدانم اسم دقیقش چیست. روی این علامت بزنید. یا ناشناس بگویید.

اگر اینجا را چک می‌کنید، در پیام پرایوت اعلام حضور کنید. باقی افراد ریمو خواهند شد و کانال از این پس، به شکل پرایوت فعالیت خودش را ادامه خواهد داد.

هوسرل معتقد بود ما از یک قضیه، بیشتر آنچه را که عادت و انتظار برایمان فراهم کرده‌اند، دریافت می‌کنیم، و به ندرت [خود آن چیز] را می‌بینیم. بنابراین او در جست‌ و جوی روشی بود تا قضاوت‌های شتاب‌زده‌ی ذهن را متوقف کند و پیش‌فرض‌های ذهنی را کنار بگذارد. او این روش را نوعی تغییر دیدگاه توصیف کرد. گسستی کوتاه از عادت‌های ادراکی که اغلب، بدون آنکه متوجه باشیم، ما را در بند خود نگه می‌دارند. از همین رو، مفهوم [Epoche] برای نخستین بار توسط هوسرل مطرح شد. او قصد داشت نشان دهد ذهن، وقتی آزاد شود، میتواند ساختارها و روابطی را کشف کند که معمولا از دید ما پنهان می‌مانند. جالب است که پژوهش‌های علوم شناختی امروزی، به نوعی همین ایده را تایید کرده‌اند. وقتی ذهن برای لحظه‌ای قضاوت‌های خودکارش را متوقف میکند، بخش‌هایی از مغز که وظیفه‌شان تصمیم‌گیری و مهار واکنش‌های سریع است، فعال می‌شوند. به بیان ساده، همان لحظه‌ای که وسوسه می‌شوید بدون فکر واکنش نشان دهید، اما یک‌ دم مکث می‌کنید، این بخش از مغز وارد عمل میشود. تمرین‌هایی مانند مدیتیشن آگاهانه یا تمرکز بر لحظه‌ی حال، این توانایی را تقویت می‌کنند. حتی کارهای روزمره، مثل قدم زدن، غذا خوردن یا انجام وظایف معمول، وقتی با توجه آگاهانه همراه شوند، ذهن را از قضاوت‌های سریع رها می‌کنند. همچنین، فعالیت‌های خلاقانه، حل مسائل، بازی با سناریوهای متفاوت یا تفکر آزاد، شبکه‌های مغز مرتبط با خلاقیت و کشف ارتباط‌های غیر معمول را فعال می‌کنند. در نتیجه، ذهن نه تنها آزادتر می‌گردد، بلکه فضایی برای دیدن روابط تازه میان پدیده‌ها پیدا میکند و ایده‌های خلاقانه تولید میکند. این تجربه، درست مانند دیدن یک اثر هنری با دقت بالا است؛ هر چه بیشتر به آن نگاه می‌کنیم، جزئیات بیشتری آشکار می‌گردد و دیدگاه‌های تازه‌ای راجع به آن برای ما بوجود خواهد آمد.

چگونگی تخریب‌پذیر بودن همه ‌چیز در این ذهن، جالب است.

لعنتی‌های کار درست.

امروز چه چیز بهتر از آلبوم جدید Chevelle؟

ایده‌ی یک پرایوت، بد نیست.

Mr. God, what a torment! Everything here is just an idea.

تا شاید آنچه را که ستایش می‌کردیم، برای ما خدا شد.

اما خدا دید، انسانها از برای ستایش سطوح، به درستی عمل می‌کنند. پس یک قفس به نام زمین‌ برایشان ساخت و خود ناامید، برای همیشه از اینجا رفت.