دانشجویان آرمان‌خواه

🟢 #علی_غلامی از فعالین سابق دانشجویی علم و صنعت که پیش‌تر در تاریخ ۲۳ شهریور ماه بازداشت شده بود، امروز ۶ ام مهرماه آزاد شد. 🆔 @anjmotahed | دانشجویان متحد

🔰توفان توییتری در اعتراض به بازداشت و بی‌خبری از علی غلامی شنبه ۱ مهر ماه ساعت ۲۱ از #علی_غلامی فعال دانشجویی و عضو سابق انجمن آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت خواهیم گفت #علیه_فراموشی 🆔 @anjmotahed | دانشجویان متحد

🔔گزارش هشتمین روز بازداشت علی غلامی از فعالین سابق دانشجویی علم و صنعت 🕊️یادآر 🖊️نوشته‌ی در عکس متعلق به علی غلامی می‌باشد 📌نشریه تکاپو @IUSTArmankhah

🔔گزارش چهارمین روز بازداشت علی غلامی از فعالین سابق دانشجویی علم و صنعت 🕊️یادآر 🖊️نوشته‌ی در عکس متعلق به علی غلامی می‌باشد 📌نشریه تکاپو @IUSTArmankhah

🔔گزارش سومین روز بازداشت علی غلامی از فعالین سابق دانشجویی علم و صنعت 🕊️یادآر 📌نشریه تکاپو @IUSTArmankhah

🔔گزارش دومین روز بازداشت علی غلامی از فعالین سابق دانشجویی علم و صنعت 🕊️یادآر 📌نشریه تکاپو @IUSTArmankhah

⭕️ #علی_غلامی، فعال دانشجویی و عضو سابق انجمن آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت بازداشت شد. شنیده‌ها حاکی از آن است که عصر امروز پنج‌شنبه، ۲۳ شهریورماه و در آستانه‌ی سالگرد اعتراضات، علی غلامی، فعال سابق دانشجویی دانشگاه علم و صنعت، در منزل خود در شهرستان شیروان بازداشت شد. تا لحظه تنظیم این خبر، از نهاد بازداشت‌کننده و اتهام او، خبری در دست نیست. 🆔 @anjmotahed | دانشجویان متحد

✅ فراخوان همکاری ✍️ هیئت تحریریه نشریه فرهنگی اجتماعی «سرو» جهت انتشار اولین شماره‌ی خود از تمام دانشجویان علاقه‌مند به حوزه‌های ادبیات، سینما، عکاسی، نقاشی و .... دعوت می‌کند تا به تیم نویسندگان این نشریه بپیوندند. 📄 تیم گرافیکی ضمناً بدین وسیله از علاقه‌مندان به فعالیت‌های گرافیکی از قبیل صفحه‌آرایی و طراحی جلد دعوت به عمل می‌آید تا با تیم گرافیکی گروه نشریاتی دانشجویان آرمان‌خواه همراه شوند. 🔸 مهلت ثبت نام: ۲۶ شهریور 🔹 برای اطلاع از شرایط و اعلام همکاری به آیدی زیر پیام دهید: 🆔@ArmanKhah_community @IUSTArmankhah

گروه نشریاتی دانشجویان آرمان‌خواه به کمک «نشریه‌ی فرهنگی سرو» برگزار می‌کند: 📜 سلسله‌جلسات نقد، بررسی و هم‌خوانی با تمرکز بر آثار داستان‌نویسان معاصر ایران. ▪️پرونده‌ی دوم: سیمین دانشور 📚دو داستان کوتاه «درد همه جا هست» و «از پرنده‌های مهاجر بپرس» 🔸 زمان: چهارشنبه‌ها ساعت ۲۱:۳۰ (به صورت مجازی) 🔹 برای اطلاعات بیشتر و یا شرکت در جلسات با آیدی‌ زیر در ارتباط باشید: 🆔@ArmanKhah_community @IUSTArmankhah

🔔🔔به اطلاع دانشجویان گرامی می‌رسانیم بنا به اتفاقات رخ داده و تعلیق دو انجمن دانشجوییِ آرمان و رویش، زین پس کارگروهِ حمایت از حقوق دانشجویان دانشگاه علم و صنعت زیر نظر نشریات حقوقی تکاپو و سوفیا به فعالیت خود ادامه خواهد داد. 🆔@iust_students_rights

‍ میراث کودتا ⭕️به مناسبت ۲۸ مرداد، سال‌روز #کودتا علیه دولت ملی مصدق ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، نقطه‌ی عطفی در تاریخ معاصر ایران است؛ لحظه‌ای تعیین‌کننده در حافظه عمومی جامعه که دوره‌ی «پیش» از این رویداد را از دوره‌ی «پس» از آن جدا می‌کند. نقطه‌ای مهم که جریان‌های قدرت را واداشته تا با جدیت تمام تلاش کنند‌ با وارونه‌نویسی و بازنویسی‌ها، روایت‌های دروغین خود را به تاریخ قالب کنند؛ به گونه‌‌ای که یک روز «قیام شاه و ملت» خوانده شد و روزی «سیلی اسلام به مصدق». با این حال چیزی که امروز عیان است، این «قیام و سیلی» توسط سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا و سازمان سیای آمریکا طراحی و با کمک اراذل و اوباش خیابانی اجرا شد تا دولت ملی مصدق سرنگون شود و حکومت دموکراتیک را تا به امروز به امری نامحَقَق بدل کند. هیچ‌کس نمی‌تواند به طور قطع پیش‌بینی کند، اگر دولت ملی مصدق سرنگون نمی‌شد، تاریخ پس از آن چگونه رقم می‌خورد؟ اما تاریخ پس از سرنگونی مصدق در پیش چشمانمان، تاریک و خون‌آلود رقم خورد. اکنون وظیفه‌ی ماست با تحلیل و بازخوانی درست، ورای روایت‌های واهی قدرتمندان، تاریخی که بر ما گذشته را بررسی و راه‌حل برون‌رفت از انسداد فعلی را بازیابی کنیم. تنش مصدق با دربار بر سر اجرای واقعی «قانون مشروطه» و «سلطنت کردن شاه» و نه «حکومت کردن او» شعله‌ور شد؛ از طرفی برای قدرت‌های امپریالیستی(امریکا و انگلیس) ملی کردن نفت ایران در آن مقطع زمانی، دارای تبعات و زیان‌های غیرقابل جبران بود. اگر این نهضت در ایران پیروز می‌شد، می‌توانست به ملی شدن صنعت نفت دیگر کشورها دامن زند و منافع امپریالیست‌ها به طور جدی به خطر بیفتد. از این رو تنش دولت مصدق با این قدرت‌ها نیز آغاز شد. سیاست‌مداران انگلیسی و امریکایی به این نتیجه رسیده بودند که مصدق در مسئله ملی کردن نفت کوتاه نخواهد آمد و با طراحی استراتژی‌های آشتی‌ناپذیر منتظر انحطاط دولت مصدق و در نهایت کنار رفتن او بودند. اما برخلاف انتظار آن‌ها، دولت مصدق با پشتوانه‌ی قدرت توده‌ی مردم به فعالیت خود ادامه داد. در دوران نخست‌وزیری مصدق که اوج تنش و مشاجره برای ملی کردن نفت ایران و پر از نقشه‌ها و توطئه‌ها و دخالت‌ قدرت‌های خارجی برای سرنگونی دولت بود، نه روزنامه‌ و نشریه‌ای توقیف شد و نه کسی به دلایل واهی سیاسی، زندانی شد. امریکا و انگلیس درنهایت به این جمع‌بندی رسیدند که باید علیه دولت وقت کودتا شود. به کمک حزب توده نخستین تلاش برای کودتا در ۲۵ مرداد، شکست خورد. عملا سلطنت پهلوی از بین رفته بود، توده مردم شعار ضدسلطنت می‌دادند، شاه فرار کرده بود و زمزمه‌های تشکیل جمهوری دموکراتیک شنیده می‌شد. با این حال مصدق خود را وفادار به قانون (سلطنت مشروطه) می‌دانست. تلاش دوم برای کودتا، در ۲۸ مرداد با اشتباه اساسی مصدق مبنی بر منع برگزاری هرگونه تجمع در خیابان‌ها و رد پیشنهاد جبهه ملی و حزب توده برای تشکیل یک نیروی ملی و فراخواندن طرفداران و مسلح کردن آن‌ها در صورت لزوم، موفق واقع شد و دولت ملی مصدق را سرنگون کرد. پس از کودتا، اپوزسیون سکولار ایران به طور کامل نابود شد. اعدام‌ها و جوخه‌های کشتار برپا شد و در نهایت همان سلطنت مشروطه‌ای هم که شاه می‌گفت مصدق به آن خیانت کرده، توسط خود شاه نابود شد. گسست سیاسی ۲۸ مرداد، زخم عمیقی بر توده‌های مردم بر جای گذاشت که در انقلاب ۵۷ دوباره سر باز کرد. اما مبارزات ضدسلطنت این‌ بار به وسیله‌ی تنها بدیلی که شاه فضا را برای آن‌ها باز گذاشته بود یعنی روحانیت، که نماینده‌ی اسلام سیاسی بود، رهبری شد. این قشر که قبلا برای سرنگونی مصدق همراه کودتا شد، این بار در یک فضای بسته سیاسی این خلأ را پر کرد تا میراث کودتا را پاس بدارد. بی‌شک اگر آن روز شوم، رادیو با صدای کودتاچیان اعلام نمیکرد «الو الو، اینجا تهران، مصدق خائن فرار کرده است۶۵علر … مردم حسین فاطمی را تکه تکه کردند …»، تاریخ به گونه‌ای دیگر، به دست توده‌ها رقم می‌خورد. 🆔 @IUSTArmanKhah

🥁 رویداد کوبه‌ای نوازی اجتماع موسیقی علم و صنعت، از دانشجویان علاقمند دعوت می‌کند تا اجراهای خود با سازهای کوبه‌ای را تا روز جمعه 27 مرداد به صورت صوتی یا ویدئو برای ادمین کانال ارسال کنند. به بهترین اثر، هدیه‌ای به یادگار تقدیم می‌گردد. ارتباط با ادمین: @iustmusicadmin

✍️ گروه نشریاتی دانشجویان آرمان‌خواه به کمک نشریه‌ی زنان برگزار می‌کند 📜 حلقه‌ی مطالعه و نقد کتاب «کشف حجاب» اثر فاطمه صادقی ▪️ درباره‌ی اثر: پژوهش حاضر به بازخوانی، نقد و تحلیل این واقعه از زوایای جدید اختصاص دارد. نگارنده تلاش کرده تا ابهامات، اشتباهات، پیش فرض‌ها و داوری‌های موجود در مورد کشف حجاب را مورد مطالعه قرار دهد. 🔹 برای اطلاعات بیشتر و یا شرکت در جلسات با آیدی‌ زیر در ارتباط باشید: 🆔@ArmanKhah_community @IUSTArmankhah

✍️ نشریه‌ی فرهنگی سرو برگزار می‌کند: 📜 سلسله‌جلسات نقد، بررسی و هم‌خوانی با تمرکز بر آثار داستان‌نویسان معاصر ایران. ▪️جلسه‌ی اول: مجموعه‌ی «سه‌قطره خون» از صادق هدایت 🔸 زمان: چهارشنبه‌ها ساعت ۲۲:۰۰ (به صورت مجازی) 🔹 برای اطلاعات بیشتر و یا شرکت در جلسات با آیدی‌ زیر در ارتباط باشید: 🆔@ArmanKhah_community @IUSTArmankhah

🕊️دل‌نوشته‌ای به یاد دکتر محمد شهرتاش، استاد دانشگاه علم و صنعت ▪️در ابتدای فعالیت دانشجویی با تجربه‌ی چند سال حضور در دانشگاه علم و صنعت و مراوده با اساتید دانشکده مکانیک هرگز گمان نمی‌کردم با فردی در جایگاه هیئت علمی مواجه شوم که تمام تجربه و آبروی علمی و اجرایی خود را صرف باور و اندیشه‌ی خود به آزادی تفکر و عمل دانشجویان کند. فضای علم و صنعت به کلی معنا و جایگاه اساتید را برای ما تغییر داده بود و انگشت‌شمار بودند اساتیدی که هنوز دغدغه‌ی حمایت از دانشجویان را در برهه‌های سخت و دشوار داشته باشند. در حین فعالیت و مواجه شدن دوستانمان در تشکیلات با احضارها و پرونده‌سازی‌های تشکل‌های موازی و افرادی که در جایگاه هیئت علمی از هیچ تلاشی برای حذف دیگری فروگذار نمی‌کردند، با افرادی آشنایی پیدا کردم که جلوه‌ای متفاوت، هرچند شاید همچنان ناقص، از جایگاه اساتید را به من نشان دادند. دکتر شهرتاش حتما یکی از شریف‌ترین این اساتید بود. برای دکتر شهرتاش هم‌سویی دانشجویان با تفکراتش برای پیگیری حقوقشان کوچک‌ترین اهمیتی نداشت و به خاطر ندارم در تمامی لحظات و سال‌های فعالیت، شرایطی برای حمایت از حقوق دانشجویان تعریف کرده باشد. دکتر شهرتاش بر روی تمامی باورهایش اعتقادی راسخ داشت که حتی بعضا این عقاید نزدیکی به تفکرات ما فعالین نداشت اما تمامی اصولش در زیر سایه باورش به آزادی قرار می‌گرفت. درس‌هایی که در دوران فعالیت از دکتر شهرتاش عزیز آموختم ارزشمندتر از تمامی کلاس‌های دوران دانشجویی بود. در لحظاتی که ناامیدی بر من و دوستانم غالب میشد دفتر استادی در طبقه‌ی پنجم دانشکده برق مامنی برای دل‌گرمی دوباره بود. از خاطر نمی‌برم که در سخت‌ترین شرایط سعی داشت امید به آینده و تغییر را در ما زنده نگه دارد و شاید خود می‌دانست حداقل ثمره‌ی تلاش‌های بی‌وقفه‌اش برای کمک به دانشجویان زنده نگه داشتن امید با ایجاد حس همراهی و حضورش در کنارشان بود. دکتر شهرتاش عزیز و شریف، نوشتن از نبودنتان در علم و صنعت برایم باورکردنی نیست. یادت گرامی و روحت شاد. 🖊️سعید تشکری @IUSTArmankhah

تحلیل و نقدی بر گزارش شورای عالی امنیت ملی درباره‌ حادثه کوی دانشگاه: 🔹آنچه از گزارش شورای عالی امنیت ملی برمی‌آید، این است که وجود تجمعات در کوی دانشگاه، امری عادی بوده و سابقا نیز مشابه آن رخ داده بود. 🔹تجمع ۱۸ تیر ۷۸ در اعتراض به بسته شدن روزنامه سلام بود. روزنامه سلام بعد از افشای این خبر که «سعید امامی» طرح اصلاح قانون مطبوعات (بخوانید: مقابله با آزادی مطبوعات و روزنامه‌ها) را داده است، بسته شد. سعید امامی، از افراد باسابقه در وزارت اطلاعات و به گفته‌ی برخی، از نزدیکان به بیت آیت‌الله خامنه‌ای بود. 🔹اولین سوال این است که چرا نیروی انتظامی و لباس شخصی‌ها به داخل کوی دانشگاه رفتند؟ و از آن بدتر زمانی که به داخل کوی رفتند، چرا به داخل خوابگاه‌ها حمله کردند؟ مگر ساعت ۳ بامداد چه تجمع بزرگی وجود داشته است؟ 🔹طبق گزارش شورای عالی امنیت ملی، سه بار تیراندازی مشکوک رخ داده است، که یکی از این تیراندازی‌ها منجر به فوت «عزت ابراهیم‌نژاد» شد. در فیلم‌های بازبینی شده از دیگر تیراندازی‌ها، چهره فردی که کلت به دست دارد مشخص شده است. با این حال تا به امروز پس از ۲۴ سال، هنوز قاتل عزت ابراهیم‌نژاد دستگیر نشده است. بررسی دقیق ابعاد این قتل می‌تواند به هویت واقعی افرادی که در پشت پرده حمله به کوی بوده‌اند، کمک کند. اما متاسفانه به دلایل نامعلوم، عزمی برای یافتن متهمان وجود ندارد. 🔹سردار فرهاد نظری - فرمانده وقت پلیس تهران - شخصا در حادثه کوی دانشگاه حضور داشته است. مشخص نیست که برای یک تجمع حدودا ۱۵۰-۲۰۰ نفره که وجود آن تا به آن روز امری عادی بود، چه نیازی بوده که فرمانده پلیس تهران شخصا برای سرکوب اعتراضات به کوی دانشگاه بیاید؟ این در حالی است که تا قبل از آن کنترل این اعتراضات به راحتی و بدون خشونت توسط پاسگاه ناحیه یوسف‌آباد انجام می‌شد. 🔹با توجه به گزارش‌های شورای عالی امنیت ملی و دیگر گزارش‌های موجود، مشخص است که اصل این تجمع دانشجویی بوده است. هنوز بعد از گذشت این همه سال، هیچ مدرکی مبنی بر این که گروه‌های مخالف حکومت خارج از کشور این تجمع را به اسم تجمع دانشجویی آغاز کرده باشند، وجود ندارد. 🔹مجموعه‌ای از قرائن و شواهد نشان می‌دهد که از مقطعی به بعد در کنار نیروهای معترض سیاسی و اجتماعی افرادی وابسته به گروه‌های فشار و شبه نظامی نیز قرار می‌گیرند که می‌کوشند تا تخریب را گسترش داده و هزینه‌ی مادی و انسانی درگیری‌ها را افزایش دهند. 🔹هدف حمله مهاجمان به کوی، انفعال دانشگاه بود. ولی به آن هدف نرسیدند. توجیه آن‌ها برای حمله این بود که یکبار سرکوب وحشیانه و ایجاد رعب و وحشت، باعث می‌شود تا مدت‌ها عملی از دانشجویان سر نزند. در جنبش زن‌زندگی‌آزادی نیز سرکوب دانشگاه‌ها و حمله به معترضان داخل دانشگاه، با همین هدف انجام می‌شد. اما هرگز به انفعال دانشگاه‌ها نزدیک هم نشدند. 🔹با این که در گزارش شورای عالی امنیت ملی، تعدادی از فرماندهان ارشد و افراد نظامی مقصر شناخته شده و به مراجع قضایی معرفی گردیدند، اما در نهایت این افراد به مجازات خاصی نرسیدند. برای مثال سردار فرهاد نظری تبرئه شد، یا اروجعلی ببرزاده، یکی از دو متهم پرونده کوی دانشگاه تهران که از اتهام خود تبرئه نشده بود، به جرم «سرقت ریش تراش» به ‌۹۱ روز زندان و ۱ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شد. 🔹روز یکشنبه ۲۰ تیر ۷۸، دانشجویان دیگر دانشگاه‌های کشور برای حمایت از دانشجویان دانشگاه تهران به تظاهرات پرداختند. در دانشگاه تبریز نیز اعتراضات با انبوهی جمعیت شروع شد، اما در نهایت همانند کوی دانشگاه تهران، با دخالت نیروهای انصار حزب الله و لباس شخصی‌ها و نیروی انتظامی، به خشونت کشیده شد‌ و تعدادی از دانشجویان مجروح و تعدادی دستگیر شدند. البته به طور رسمی، هیچگاه این افراد شناسایی نشدند. 🔹امروز پس از این همه سال فاصله از حادثه حمله به کوی دانشگاه، یک سوال اصلی بی پاسخ مانده است. با این که در تمام این سال‌ها، برخی جریانات سیاسی روایات مختلفی برای بی‌گناه ساختن خود در ماجرای ۱۸ تیر بیان می‌کنند، اما هیچ‌کدام اصل این قضیه که حمله به کوی دانشگاه «ضرورت» داشته را نمی‌توانند توجیه کنند. @IUSTArmankhah

مروری بر گزارش شورای عالی امنیت ملی بر حادثه ۱۸ تیر ۷۸ (حمله به کوی دانشگاه) 🔹 یافته‌های دبیرخانه حاکی است که ۱۴ راهپیمایی در کوی دانشگاه تهران با توجه به اسناد موجود در طول سال ۷۶ منتهی به سال ۷۷ انجام شده که دو مورد آن به خارج از کوی کشیده شده است. 🔹اين موارد غالباً با يك هسته ۱۰ الي ۱۵ نفره، از مقابل ساختمان شماره ۲۲ بين ساعات ۲۲ و ۲۳ آغاز و پس از خروج از درب نگهباني و ورود به خيابان كارگر شمالی، به سمت اتوبان جلال‌آل‌احمد طی مسير می‌شده است. 🔹 كميته معتقد است فشار روانی ناشی از تنش‌هاي سياسی ميان جناح‌ها و مسائل مطروحه در مطبوعات و همچنين تعطيلی روزنامه سلام و قانون اصلاح مطبوعات و تقابل‌های موجود بين جناح‌ها به عنوان بستری مناسب برای بروز اين حادثه عمل نموده است. 🔹 اين راهپيمايي ظاهراً در مراحل اوليه آن تفاوت چندانی با راهپيمایی‌های گذشته نداشته است. تعداد و نحوه حضور دانشجويان از نظر پوشيدن لباس و… فاقد تفاوت بوده است. 🔹 كميته در خصوص انجام راهپيمایی همراه با سازماندهی و برنامه‌ريزی خاص و قبلی، به نتيجه‌اي نرسيد. ليكن ادامه تحقيقات به وزارت اطلاعات واگذار شده است. 🔹 بعد از حضور جانشين منطقه مركزی ناحيه تهران بزرگ و رفتارهای غيرمدبرانه ايشان، درگيری‌ها، به طور پلكانی رو به اوج نهاده است. در اين ميان به نظر می‌رسد تعدادی از افراد كه مايل به خاتمه اين وضعيت نبوده‌اند از اين فضا استفاده نموده و بر شدت آن افزوده‌اند. 🔹 حضور برخي از افراد شخصي به عنوان گروه فشار از قبيل (…) در اين مقطع محرز بوده و حضور اين افراد در تشديد درگيری‌ها مؤثر بوده است. 🔹 يافته‌های كميته حاكی است نيروهای شخصی غيررسمی از ساعت ۲ بامداد به بعد به مرور از طريق يك نظام ارتباطی هماهنگ، درمحل حاضر شده‌اند. در ميان اين نيروها افراد شناخته شده‌ای ازقبيل آقايان (…) مشاهده شده‌اند. به نظر می‌رسد نيروی انتظامی می‌بايست برخورد قاطع‌تری براي جلوگيری از دخالت اين افراد در مجموعه ماجرا و به خصوص ورود به كوی به خرج می‌داده است. 🔹 كميته اعتقاد دارد ضرب و شتم و تخريب، صرفاً توسط ناجا صورت نپذيرفته است و نيروهای شخصی غيررسمی نيز در ضرب و شتم دانشجويان دخالت داشته‌اند. 🔹حضور آقای (…) از افراد شاخص وابسته به گروه‌های شناخته شده غيررسمی، در محوطه كوی با توجه به شناخته شدن وی نزد دانشجويان محرک‌زا بوده است. 🔹 بررسی مجموعه گزارشات رسيده و تحقيقات انجام شده براي اعضای كميته، وجود افرادی با لباس شخصي و غيروابسته به نيروهای انتظامی در ماجرای كوی دانشگاه و درگيری‌های آن مسلم شده است. 🔹 بررسی‌ها نشان مي‌دهد وجود برخی از افراد مشكوک و ماجراجو در دو طرف اين حادثه محرز می‌باشد. به عنوان مثال آنچه برای كميته محقق گرديد وجود عناصری ماجراجو و بعضاً ناصالح كه تحت پوشش اسامی مقدس فعاليت نموده‌اند، در ماجرای كوی وجود داشته‌اند. 🔹 از ساعت ۴۵ دقيقه بامداد تا ۴:۱۵ دقيقه بامداد نيروی انتظامی، عملياتی خلاف قانون نداشته، لكن بی‌تدبيری درعملكرد فرمانده مذكور محرز گرديده است. پاكسازی خيابان و جلوگيری از گسترش حادثه از وظايف ذاتی نيروی انتظامی در اين مرحله بوده است. به طور مشخص از ساعت ۴:۱۵ دقيقه بامداد، نيروی انتظامی وارد خوابگاه شده است و در ساعات بعدی نيز بدون رعايت دستورات جانشين فرماندهی كل قوا مبنی بر عدم ورود و… در صحنه عمل كرده است. 🔹 طبق تحقيقات كامل به عمل آمده تنها فردی كه در اين حادثه فوت كرده است افسر وظيفه مرحوم عزت ابراهيم‌نژاد اهل پل‌دختر می‌باشد. نامبرده روزهای تعطيل را در خوابگاه دانشجویی و در كنار دوستان خود می‌گذرانده است و بررسی‌های كامل نشان مي‌دهد شايعات و گزارش‌های غيررسمی ديگر به هيچ عنوان صحت ندارد. @IUSTArmankhah متن کامل گزارش شورای عالی امنیت ملی: http://www.ensafnews.com/153896/

🕊️دلنوشته یکی از فعالین سابق دانشجویی دانشگاه علم و صنعت برای دکتر شهرتاش از آن اتاقی که درِ آن همیشه باز بود، در میانه‌ی انبوه کتاب و دفترها، یکی عکس شهید همت به‌خاطرم مانده و یکی هم نوشته‌ی کنار در ورودی که ترجمه‌ی آن چنین چیزی بود: «همه‌چیز در نهایت خیر است، اگر می‌بینید خیر نیست، چون هنوز آخرش نرسیده.» نمی‌دانم چقدر معنادار است که تمام رویدادهای این جهان را خیر بدانیم. تردیدی نیست که بسیاری از آن‌ها را تنها می‌توان نازل‌شدن شر دانست که حتی آدمی را نسبت به خیلی‌چیزها، از جمله وجود هرگونه عدالت در این جهان مشکوک می‌سازد. در مرگ افراد خیری وجود دارد؟ خبر فوت دکتر شهرتاش تکان‌دهنده بود. با او کلاس نداشتم ولی بارها به دفترش رفته بودم. اغلب‌اوقات برای بیان مشکلی در دانشگاه؛ از وضعیت کلی دانشگاه و جو سیاسی و اجتماعی و فرهنگی آن گرفته، تا مشکلات دانشجویان، از جمله دانشجویان درگیر پرونده‌های انضباطی در درون دانشگاه و پرونده‌های قضایی در بیرون دانشگاه و حتی مشکلات دانشجویان در بازپرداخت شهریه و تسویه‌حساب و غیره. معمولا فقط می‌شنید و برای اینکه قولی ندهد چیزی هم بروز نمی‌داد. اما چند روز بعدش که می‌رفتم برای خبرگرفتن می‌فهمیدم که این چند روز ماجرا را پیگیری کرده، از ریش‌سفیدی تا نامه‌نگاری و بعضا توصیه و مشورت. از تلاش برای حل موردی مسائل که بگذریم، بعضا در راه‌حل کلی‌تر مسائل اختلاف‌نظرهای مهمی هم داشتیم، به‌خصوص درباره‌ی مفهوم دانشگاه که درباره‌ی آن مطالعات مهمی هم داشت. اما حرف‌های ما را هم می‌شنید و مطالب نشریات‌مان را می‌خواند و بغضا در موردشان نظر می‌داد و بحث می‌کردیم. بعدها که دامنه‌ی موضوعات صحبت‌هایمان بیشتر شده بود، چندباری وسوسه می‌شدم پای آن نوشته‌ی کنار در را هم به بحث بکشم و بگویم: آن نوشته که سال‌هاست آن‌جا گذاشته‌اید، به‌نظرم به‌کلی بی‌معناست. فرصتش پیش نیامد و در چندسال گذشته هم دیگر او را ندیده بودم. اگر از ورود ما فارغ‌التحصیلانی که سابقه‌ی فعالیت‌های دانشجویی داشتیم به آن دانشگاه ممانعت نمی‌شد، حتما گه‌گاهی به آن دانشگاه می‌رفتم و بی‌تردید هربار به او نیز سر می‌زدم. در ذهنم تصور می‌کنم که شاید در یکی از این سرزدن‌ها بالاخره حرفم را می‌گفتم: همه‌چیز خیر نیست، حتی شاید برعکس، اکثر چیزهای این جهان شر اند. نمونه‌اش مرگ. در مرگ هیچ خیری نیست دکتر! 👁️‍🗨️ تهمورث امیران @IUSTArmankhah

🕊️دلنوشته یکی از فعالین سابق دانشجویی دانشگاه علم و صنعت برای دکتر شهرتاش - دانشکده‌ی برق، طبقه‌ی پنجم، راهروی سمت چپ، اتاق دکتر محمد شهرتاش - اعلامیه‌ی روی در اتاق را برای بار هزارم بالا و پایین می‌کنم و هیچ یک از کلماتش را باور نمیکنم. دکتر شهرتاش، استاد عزیزمان، پر کشید. اتاق آرامشمان، اتاق امیدمان، اتاق خاطراتمان امروز خالی بود و سینه‌های ما پر... پر از غم و درد و اشک و آه. هنوز باورم نمی‌شود که این دل‌نوشته را برای پر کشیدن استاد می‌نویسم. عصری را به یاد می‌آورم که پس از چندین ساعت بسیار سخت احضار و بازجویی، به دفتر استاد رفتم، استاد لحظاتی سکوت کردند و بعد برایم این آیه را خواندند، «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرً»، و امروز من در یادداشتی برای استاد می‌نویسم، «إنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا». استاد عزیزم، روزهایی را به یاد دارم که در اوج سختی و فشار، در اوج پرونده‌سازی‌ها و ناملایمت‌ها، اتاق شما مأمنی بود برای ما دانشجویان. می‌آمدیم و شما می‌شنیدید و هر آن‌چه در توانتان بود می‌گذاشتید. افعال ماضی بر وجودم سنگینی می‌کنند، چقدر نوشتن سخت است! استاد عزیزم، روزهایی را به یاد دارم که شما پدرانه برای بهبود شرایط ما، بدون هیچ منتی، از اتاق مسئولی به اتاق مسئول دیگر می‌رفتید تا نامه‌ای برای ما بگیرید، مطالبه‌ای را برای ما محقق کنید یا قدمی برای ما بردارید. روایت روزی را از بچه‌ها شنیده‌ام، که در اوج خفقان و سکوت ناشی از سرکوب سال‌های پس از ۸۸، شما نامه‌ای نوشتید و از دانشجویان حمایت کردید. برای دریافت مجوز فعالیت انجمن‌های مستقل در کنار ما بودید، از تک تک فعالین دانشجویی به هر نحوی که توانستید حمایت کردید، در ماه‌های اخیر باوجود تمامی بی‌مهری‌های صورت گرفته از سوی مسئولین به حمایت از دانشجویان پرداختید و پدرانه در کنار ما ایستادید. شما لطف بی‌دریغتان را به همه ما نشان دادید و کاش از پیش ما نمی‌رفتید... روحتان غرق در رحمت و آرامش... 👁️‍🗨️شاگرد کوچک شما، مریم انصاری @IUSTArmankhah