انجمن نجوم دانشگاه یزد
Open in Telegram
برای هم‌اندیشی و ارتباط با انجمن به این گروه ملحق شوید: https://t.me/+dxdbIhZixqg0YWNk روابط عمومی انجمن @YUAScontact لينكدين انجمن https://www.linkedin.com/company/yazd-astro/
Show more426
Subscribers
+624 hours
+357 days
+3530 days
Loading data
Attracting Subscribers
October '26Oct '26
October '26
+170
in 8 channels
September '260
in 0 channels
Get PRO
August '260
in 2 channels
Get PRO
July '260
in 0 channels
Get PRO
June '260
in 0 channels
Get PRO
May '260
in 0 channels
Get PRO
April '260
in 0 channels
Get PRO
March '260
in 0 channels
Get PRO
February '260
in 0 channels
Get PRO
January '260
in 0 channels
Get PRO
December '250
in 3 channels
Get PRO
November '250
in 2 channels
Get PRO
October '250
in 1 channels
Get PRO
September '250
in 0 channels
Get PRO
August '250
in 0 channels
Get PRO
July '250
in 0 channels
Get PRO
June '250
in 0 channels
Get PRO
May '250
in 5 channels
Get PRO
April '250
in 6 channels
Get PRO
March '250
in 2 channels
Get PRO
February '250
in 1 channels
Get PRO
January '250
in 0 channels
Get PRO
December '24
+157
in 0 channels
Get PRO
November '240
in 8 channels
Get PRO
October '240
in 0 channels
Get PRO
September '24
+6
in 0 channels
Get PRO
August '240
in 2 channels
Get PRO
July '24
+2
in 0 channels
Get PRO
June '240
in 0 channels
Get PRO
May '24
+17
in 0 channels
Get PRO
April '240
in 2 channels
Get PRO
March '240
in 1 channels
Get PRO
February '24
+77
in 0 channels
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 17 October | +6 | |||
| 16 October | +5 | |||
| 15 October | +5 | |||
| 14 October | +19 | |||
| 13 October | 0 | |||
| 12 October | 0 |
Channel Posts
📢 تصویر روز ناسا
🗓 یکشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۵
🔭 صدادار شده: ستون‌های سحابی عقاب
تا حالا سحابی عقاب را با گوش‌هایتان تجربه کرده‌اید؟ سحابی مشهور M16 بیشتر به‌خاطر منظرهٔ چشم‌نوازش شناخته می‌شود: ستاره‌های جوان و درخشانی که در دل ساختارهای تیره و سر به فلک کشیده شکل می‌گیرند. این ستون‌های چندین سال نوری‌طول، در فاصلهٔ حدود ۶۵۰۰ سال نوری و در جهت صورت فلکی مار (Serpens) قرار دارند. نور فرابنفش پرانرژی و بادهای نیرومند خوشهٔ ستاره‌های پرجرم M16 این ستون‌های کیهانی را شکل داده و فرسوده‌اند؛ سرانجام هم این ستون‌ها از میان خواهند رفت. با این حال، آشفتگی محیطِ ستاره‌زایی در M16 ــ که جزئیات تماشایی‌اش در این تصویر ترکیبی از هابل (نور مرئی) و چاندرا (پرتو ایکس) ثبت شده ــ احتمالاً به محیطی شبیه است که خورشید ما در آن شکل گرفت.
در ویدیوی همراه، به صدای ستاره‌ها و غبار گوش کنید؛ خطِ تبدیل تصویر به صدا از چپ به راست حرکت می‌کند و جایگاه عمودی، زیر و بمی صدا را تعیین می‌کند.
📷 NASA، ESA، K. Arcand · 🎬
| 2 | اینم نظر سنجیا
24 ساعت فرصت دارید که رایتونو تبت کنید و برنده مسابقه ما بشید
پس همین الان این نظر سنجیو به همه دوستاتون ارسال کنید🔥 | 99 |
| 3 | به نظرتون کدوم یکی از این نامه ها جذاب تر و خلاقانه تره ؟ | 153 |
| 4 | به نظرتون کدوم یکی از این نامه ها جذاب تر و خلاقانه تره؟ | 97 |
| 5 | کدوم یکی از این نامه ها قشنگ تر بودن | 1 |
| 6 | خب خب
پاسخ هاتون رو دریافت کردیم
حالاااا نوبت شماست که انتخاب کنید🔥😁
به نظر شما کدوم یکی از این جوابا خلاقانه تر و جالب تر بود
نظرتونو حتما باهامون به اشتراک بزارین🤝
بعدشم برید مخفی بشید که فضاییا اومدننن👽 | 101 |
| 7 | شرکت کننده شماره 17 :
🌌 نامه‌ای از آبی‌ترین نقطه‌ی کیهان به آن‌سوی سکوت کیهان…
ای آن‌سویان بی‌نام، ای همسایگان احتمالی ابدیت
ما از سیاره‌ای برایتان می‌نویسیم که در آن، اقیانوس‌ها نامه‌های آبی زمین‌اند به ماه، درختان شعرهایی‌اند که ریشه در خاک دارند و شاخه در آسمان،
و انسان، زاده‌ی خاک و هم‌نفسِ ستارگان، چشم به بی‌کرانگی می‌دوزد؛ چراکه در هر ذره از این جهان، ردّی از حضورِ بی‌پایان آفریدگار جاری‌ست. 🌌✨
شاید شما نیز در گوشه‌ای از این وسعت شگفت‌انگیز، شب‌ها به آسمان خیره شوید و از خود بپرسید: «آیا آن‌سوی این همه سکوت، کسی هست؟»
ما هستیم؛ ما شکفتن نور در آغوش کیهانیم؛ گواهی زنده بر اینکه جهان، حتی در بی‌کرانگی‌اش، هنوز برای آفریدن زیبایی امید دارد.»
ما هنوز تمام رازهای اتم را نخوانده‌ایم، هنوز زبان نور را به تمامی نمی‌دانیم، اما آموخته‌ایم که می‌شود از دل یک دانه، جنگلی آفرید؛ از خاکستر، بهار را صدا زد؛ و از فاصله‌ای به وسعت جهان، به کسی که هرگز ندیده‌ایم، سلام کرد.
اگر روزی صدایمان را شنیدید، برایمان از دوردست‌ها نگویید؛ از فردا بگویید. از اینکه در کجای کیهان، هنوز کودکی با دست‌های کوچک، ستاره‌ای را نقاشی می‌کند؛ کجا کسی نهالی می‌کارد، بی‌آنکه در سایه‌اش نشسته باشد؛ و کجا قلبی، حتی در دورترین شب‌ها، به آمدن سپیده ایمان دارد و برای طلوع روشن‌تر می‌تپد؟ 🌌✨
می‌خواهیم بدانیم آیا در جهان شما نیز کسی هست که به کوچک‌ترین ذره‌ی زندگی عشق بورزد؟
و اگر پاسختان آری است، پس ما پیش از آنکه یکدیگر را ببینیم، همدیگر را شناخته‌ایم.
انگار تمام معنای آفرینش، در نجات یک زیباییِ کوچک خلاصه شده است
چه شگفت‌انگیز است این جهان؛ این همه فاصله، این همه ستاره، و در میان این بی‌کرانگی، امکان آنکه دو اندیشه، روزی یکدیگر را پیدا کنند
و اگر از ما پرسیدید بزرگ‌ترین معجزه‌ی زمین چیست، به آسمان اشاره نمی‌کنیم؛ به انسانی اشاره می‌کنیم که با وجود تمام ناشناخته‌ها، هنوز به فردا سلام می‌دهد. ✨🌍
پیام ما به شما این است:
اگر کیهان کتابی بی‌انتهاست، بگذارید ما و شما، هر کدام در گوشه‌ای از آن، واژه‌ای باشیم که معنای دیگری را کامل می‌کند.
ما هنوز به صفحه‌های نانوشته‌ی فردا امید داریم؛ به روزی که فاصله‌ها نه دیوار، که راه باشند و آسمان نه سقفی بر فراز رؤیاها، که دری به سوی آشنایی.
تا آن روز، از زمینِ آبی، برایتان نوری می‌فرستیم که نه از خورشید، که از امید برمی‌خیزد.
شاید در این جهانِ بی‌کران، بزرگ‌ترین کشف، یافتن حیات نباشد؛ یافتن دلی باشد که با دیدن حیات دیگری، به جای ترسیدن، روشن‌تر بتپد. 🌍✨
از زمین؛
سیاره‌ای که از غبار ستارگان زاده شد و در رؤیای رسیدن به بی‌نهایت، چراغی به نام امید روشن کرد. 🌌 | 104 |
| 8 | https://t.me/+pJJjfsKMs8FmYzQ0 | 1 |
| 9 | شرکت کننده شماره 16 :
سلام، به هر کجای این جهان که هستید.
ما از سیاره‌ای پیام می‌فرستیم که در آن، موجوداتش برای پیدا کردن نشانه‌ای از حیات در دوردست‌ها، تلسکوپ می‌سازند؛ اما گاهی از دیدن رنج موجودی که کنارشان زندگی می‌کند، ناتوان‌اند.
ما ستاره‌ها را نام‌گذاری کرده‌ایم، فاصله‌ها را سنجیده‌ایم و برای فهمیدن آغاز جهان، میلیون‌ها سال به عقب برگشته‌ایم؛ اما هنوز نمی‌دانیم چرا با وجود این‌همه شباهت، این‌قدر از هم فاصله داریم.
اگر روزی به زمین آمدید، لطفاً پیش از آنکه از ما بپرسید در کجای جهان زندگی می‌کنیم، از ما بپرسید چگونه کنار هم زندگی می‌کنیم.
ما هنوز در حال یاد گرفتن این ساده‌ترین مسئله‌ی کیهانیم.
و اگر روزی صدای ما را شنیدید، بدانید که زمین فقط سیاره‌ی آب و خاک نیست؛ سیاره‌ی قصه‌هایی است که موجوداتش برای زنده ماندن، برای دوست داشتن و برای تنها نماندن، برای یکدیگر تعریف می‌کنند.
شاید روزی بفهمیم بزرگ‌ترین کشف کیهانی، پیدا کردن موجودی شبیه خودمان نیست؛ پیدا کردن راهی است برای اینکه با وجود تمام تفاوت‌هایمان، یکدیگر را تنها نگذاریم.
از زمین، سیاره‌ای کوچک با رؤیاهایی بزرگ. | 89 |
| 10 | شرکت کننده شماره 15:
اهم اهمم، برادران گرامی. ما یه مشکلی داریم و نمی‌دونم شما از ما باهوش‌تر یا خب... ابتدایی‌تر هستین یا نه (البته مطمئنم زود پیشرفت می‌کنین. باید پیشرفت ما آدم‌های زمینی رو ببینید، خنده داره!). به هر حال... کمککککک!
ما سیاره‌مون رو نابود کردیم. تانوس قراره بیاد و با یه بشکن، نصف ما رو از بین ببره تا منابع برای آدم‌های باقی‌مونده کافی باشه، لایه‌ی محافظ اتمسفرمون سوراخ شده، و بحران ال‌نینو داره خودشو نشون میده (البته که ما خوشحالیم چون قراره بارون داشته باشیم!)، یخ‌های قطبی کوچیک و کوچیک‌تر میشن و شعله‌های آتیش و ستاره‌های آسمون و حلقه‌های تنه‌ی درخت‌ها و موج‌های سنگی رشته‌کوه‌ها دیگه برای خیلی‌ها ناشناخته و اعجاب‌آور نیست.
فکر می‌کنم به جای افتخار کردن به همه‌ی کارهایی که کردیم، نیاز به کمک داریم.
به دادمون برسین! | 89 |
| 11 | شرکت کننده شماره 14:
سلام موجودات هوشمند!
اول از همه : لطفا به نقشه‌های قبلی‌تون برای حمله به زمین دست نگه دارید ؛ وضعیت اقتصادی ، امتحانات پایان‌ترم و گرمایش جهانی زحمت شما رو از قبل کشیده!
راستی ، اگر پیشرفته‌اید فقط دو چیز رو برامون بفرستید: فرمول انرژی پاک و یک راهنمای تصویری برای اینکه چطور بهتر کنار هم زندگی کنیم.
پ.ن : اگر آمدید ، چای زعفرانی و قطاب یزد پای ما 😉 | 92 |
| 12 | شرکت کننده شماره 13:
از زمین دوری کنید.
یا هم نابودش کنید. | 90 |
| 13 | شرکت کننده شماره 12 :
به هر کسی که این کلمات را می‌خواند، هر جا که هستی — در هر کهکشان، در هر زمان —
نمی‌دانم کی هستی. نمی‌دانم چه شکلی داری، چه زبانی حرف می‌زنی، یا حتی آیا دستی داری که این‌ها را لمس کنی. اما می‌دانم یک چیز را: تو هم روزی به آسمان نگاه کرده‌ای.
ما اینجا، روی این نقطه‌ی کوچک آبی، موجوداتی هستیم که عمرمان به یک پلک زدن کیهان نمی‌ارزد. اما در همین عمر کوتاه، جهانی از احساسات را تجربه کرده‌ایم.
ما جنگیده‌ایم.
برادر به برادر، همسایه به همسایه، ملت به ملت. شهرهایی که روزی پر از خنده بود، حالا زیر خاک و دود است. مادرانی که پسرانشان را در آغوش گرفتند و دیگر برنگشتند. کودکانی که جای اسباب‌بازی، ترس را یاد گرفتند. ما یاد گرفتیم که چطور بکشیم، اما هرگز یاد نگرفتیم چرا.
ما صلح کرده‌ایم.
دست‌هایی که روزی اسلحه گرفته بودند، روزی دیگر دست هم را گرفتند. دشمنانی که پشت یک میز نشستند و به هم لبخند زدند. ما یاد گرفتیم که بخشیدن، سخت‌تر از انتقام است — اما شیرین‌تر.
ما عاشق شده‌ایم.
دو نفری که در میان میلیاردها آدم، یکدیگر را پیدا کردند. قلبی که برای قلب دیگری تپید. نامه‌هایی که با اشک نوشته شد و با لبخند خوانده شد. ما یاد گرفتیم که عشق، تنها چیزی است که در میان تمام تاریکی‌ها، روشن می‌ماند.
ما گریه کرده‌ایم.
برای از دست دادن. برای تنهایی. برای کودکانی که دیگر نیستند. برای سیاره‌ای که خودمان داریم نابودش می‌کنیم. اشک‌هایی که در سکوت شب ریختیم، وقتی هیچ‌کس نبود جز ستاره‌ها — همان ستاره‌هایی که شاید تو هم به آن‌ها نگاه می‌کنی.
ما خندیده‌ایم.
از ته دل. آن‌قدر که شکممان درد بگیرد. در جشن‌ها، در تولدها، در لحظه‌هایی که فکر می‌کردیم دنیا تمام شده — و بعد یک لبخند، همه چیز را دوباره ساخت.
ما ترسیده‌ایم.
از مرگ. از آینده. از خودمان. از این که شاید تمام این رنج بی‌معنی باشد. از این که شاید در این کیهان بی‌پایان، هیچ‌کس صدای ما را نشنود.
ما امیدوار بوده‌ایم.
با تمام وجود. حتی وقتی همه چیز تاریک بود. حتی وقتی منطق می‌گفت دیگر فایده‌ای ندارد. ما بلند شدیم. دوباره و دوباره و دوباره. چون یاد گرفتیم که زندگی، یعنی ادامه دادن.
و حالا، بعد از تمام این جنگ‌ها، تمام این صلح‌ها، تمام این عشق‌ها، تمام این اشک‌ها و تمام این لبخندها — رو به آسمان ایستاده‌ایم و با تو حرف می‌زنیم.
نه از سر کنجکاوی علمی. نه از سر ترس. از سر دلتنگی. دلتنگی برای چیزی که نمی‌دانیم چیست، اما مطمئنیم کم داریم.
شاید تو هم همین کار را می‌کنی. شاید تو هم جنگیده‌ای. شاید تو هم عاشق شده‌ای. شاید تو هم شب‌ها به آسمان نگاه کرده‌ای و پرسیده‌ای: «آیا آنجا کسی هست که حال من را بفهمد؟»
اگر هستی، بدان که هست.
ما اینجاییم. با تمام زخم‌هایمان. با تمام امیدهایمان. با تمام تناقض‌هایمان. کوچک، ترسیده، ناقص — اما اینجاییم.
و اگر این پیام به دستت برسد، بدان که پیش از دیدن تو، برایت گریه کرده‌ایم. نه از غم. از امید. از این که شاید، فقط شاید، در این سکوت بی‌پایان کیهان، یک قلب دیگر هم برای ما بتپد.
ما نمی‌خواهیم تو را ببینیم تا تسخیرت کنیم. نمی‌خواهیم از تو بترسیم. فقط می‌خواهیم بدانیم تنها نیستیم.
چون تنها بودن، سخت‌ترین چیزی است که یک موجود زنده می‌تواند تحمل کند.
پس اگر روزی این کلمات را خواندی، اگر روزی صدای ما را شنیدی، اگر روزی تصمیم گرفتی جواب بدهی — کند جواب بده. عجله نکن. ما هزاران سال منتظر مانده‌ایم. چند سال دیگر هم تحمل می‌کنیم.
فقط... فقط جواب بده.
با هر زبانی. با هر شکلی. با هر سیگنالی.
ما منتظریم. با تمام وجودمان. با تمام تاریخمان. با تمام جنگ‌هایمان. با تمام صلح‌هایمان. با تمام عشق‌هایمان. با تمام اشک‌هایی که برای تو ریخته‌ایم، بدون این که حتی بدانیم تو وجود داری.
از زمین. از موجوداتی که یاد گرفتند بجنگند، یاد گرفتند بسازند، یاد گرفتند عشق بورزند، و حالا یاد می‌گیرند که تنها نباشند. | 89 |
| 14 | شرکت کننده شماره 11 :
سلام اینجا امن نیست، نیاید.🙏 | 68 |
| 15 | شرکت کننده شماره 10 :
باید
ی
جای
دیگه
برای زندگی پیدا کنیم
زمین. و زمینی ها
ب
درد
آسمونی ها
نمیخورند | 80 |
| 16 | شرکت کننده شماره 9:
سلام به شما، موجودات ناشناخته‌ی آن‌طرف آسمون! 👽🌌
ما از یه سیاره‌ی کوچیک به اسم زمین پیام می‌دیم؛ جایی که آدماش هنوز سر چیزای کوچیک با هم دعوا می‌کنن، ولی برای چیزای بزرگ مثل عشق، دوستی و زندگی حاضرن از خودشون بگذرن.
اینجا همه‌چیز عجیبه؛ ما برای فرار از تنهایی به ستاره‌ها نگاه می‌کنیم، درحالی‌که شاید شما هم یه شب به آسمون نگاه کرده باشید و از خودتون پرسیده باشید: «یعنی اون بیرون، کسی هست که مثل ما باشه؟»
راستش رو بخواید، ما هنوز خیلی چیزها رو نمی‌دونیم؛ نه دقیقاً می‌دونیم از کجا اومدیم، نه می‌دونیم قراره به کجا برسیم. فقط داریم تلاش می‌کنیم وسط این جهان بی‌انتها، یه معنایی برای بودنمون پیدا کنیم.
اگه این پیام به دستتون رسید، لطفاً جواب بدید؛ نه برای اینکه بدونیم تنها نیستیم، بلکه برای اینکه بفهمیم تنهایی هم می‌تونه یه تجربه‌ی مشترک بین دو جهان باشه.
راستی، اگه یه روز به زمین اومدید، لطفاً قبلش خبر بدید؛
از زمین، با کلی سؤال بی‌جواب و یه عالمه امید، برای شما که شاید جواب یکی از سؤال‌های ما باشید. 🌍 | 69 |
| 17 | شرکت کننده شماره 8 :
چطورپیامو بفرستم که قبل ازاینکه بمیرم برگشتو دریافت کنم | 67 |
| 18 | شرکت کننده شماره 7 :
سلام
پیامی نمی فرستادم اگر مجبور نمیشدم تا شناساییمون نکنن
اگرم چاره ای نبود و باید می فرستادم میگفتم لطفا مزاحم این سیاره نشین مام کاری به کارتون نداریم خودمون به اندازه ی کافی بدبختی داریم 🙏✨ | 76 |
| 19 | شرکت کننده شماره 6 :
خطاب به موجودات فرازمینی
داداش بیا مارم ببر فرای زمین توروخدا 😑😂
اونا درجواب من
زنگ نزن میام میاااام | 79 |
| 20 | شرکت کننده شماره 5 :
فرازمینی عزیزم میدونم بلد نیستی زبون منو بخونی ولی لطفا نیا اینجا خبری نیست. | 74 |
