داستان و رومان حقیقی

مینمود انتقال داده بود دیگر متنفرم از ارسلان ! دیگر برق چشمانش برایم مانند قبل زیبا نبود .... ازم پرسید: حالت چطور اس ؟بیخیال پرسشش خواستم از تخت بلند شوم که مانع ام شد ! نگاه ام را سمت دیگری دوخته پرسیدم : خاله حمیده کجاست؟ این بار با لحن محکم تری پرسید: گفتم حالت چطور است؟ به چهره یی که از آن کلافگی و خستگی میبارید با اعصبانیت گفتم: مگر نمیبینی؟ دیگر کنترلم را از دست دادم چشمانم دانه های مروارید را بر گونه هایم میریخت چی را میخواهی از من بشنوی ؟ بجای من از خدای خود بپرس ترا خدا یک بار از خدایت بپرس درد عشق را چگونه آفریدی ؟؟ چگونه زخم ناسور بر قلبم زدی ... بحر خدا از من پاسخی نخواه!!! صدای مردانه اش در اتاق شفاخانه پیچید که میگفت: من وتو در قسمت هم نبودیم ! این بار با چشمانی که از شدت گریه رگ هایش به سرخی گراییده بود به عمق چشمانش نگاه نمودم و گفتم : اگر در قسمت من نبودی پس این همه امید برای چی بود ؟؟ مگر بعد خدا تو برای این دل خدا نبودی ؟؟؟ جواب داد: بودم ! با صدای پر از بغض پرسیدم : مگر گُلت نبودم؟؟؟ جواب داد: بودی ! اه چه داستان غم انگیزی ( بودم ، بودی ) اما حالا نیستیم...! لمحه یی به صورت همچون ماه اش خیره شدم مانند قبل عاشقانه به من نگاه نمیکرد دوباره نگاه ام را از چشمانش دزدیدم .... ارسلان:باور کن من در این ماجرا هیچ گناهی ندارم به خدایم قسم هنگامیکه با خبر شدم مادرم مرا نامزد کرده خون دل خورده ام ... دوستان عزیزم این داستان چندین قسمت داره و هر روز یک قسمت نشر میشه اگه میخاین ادامه داستان را بخوان پس به کانال واتساپ که لینکش این پاین است بپیوندید https://whatsapp.com/channel/0029VaESzQTJkK7HVvPigA1H