پَریزاد

ما مردمان عادی گاهی دلمان می‌خواهد خوشبخت باشیم. نان گرم بخوریم، یا بندرهای دنیا را نه در کارت پستا‌ل‌ها، بلکه به صورت زنده ببینیم. ما مردمان عادی خیلی آرزوهای دیگر هم داریم که ما فرصت شمردنش را نداریم و شما حوصله شنیدنش را ندارید. احمدرضا احمدی

دیروقت است. خسته‌ام. تنهایی مثل خالیِ ورم‌کرده و تاریک توی خمره‌ای سربسته اتاق را پُر کرده. خوابْ پناه‌گاهِ خوبی‌ست: خواب و فراموشی. شاهرخ مسکوب

بی صبرانه منتظر گذر این روزهام ..🕊️ امیدوارم سالهای پیش رو ، رو به سازندگی بره نه فرسودگی ..

باغ من از پرنده تهی‌ست باغ من از پرنده تهی مثل نگاه منتظری‌ست که خسته در آستانه‌ی در نشسته است و می‌نگرد که رهگذرانی از سر کوچه می‌گذرند. محمود مشرف آزاد تهرانی.

‏آیا ما سزاوار بودیم تمام خیابان را در باران برویم و در انتهای خیابان کسی منتظر ما نباشد؟ احمدرضا احمدی

همچنان بهار است، بهار پایدار. ولی در دلم همچنان خزان است. نمی‌‌توانم بر افسردگی و پریشانی روحی خودم غلبه کنم، نمی‌‌توانم زمام درونم را به دست بگیرم و خودم را راه ببرم، سکندری می‌‌خورم و روحم مثل آبی در ظرفی شکسته می‌‌ریزد و پخش می‌‌شود. نمی‌‌توانم خود را از زیر بمباران حوادث روز کنار بکشم، نفسی تازه کنم و به کار خودم بپردازم. «روزها در راه» شاهرخ مسکوب

گاهی ادامه دادن، تنها ادامه دادن، کاری‌ است مافوق قدرت انسان. •آلبر کامو.

دست از جنگ با خودت بردار، به اندازه کافی ظلم توی این دنیا هست، اوضاع را با قربانی کردن خودت از این که هست، بدتر نکن. ارباب انتقام، فیلیپ راس

احساس میکنم قلبم خورده خورد شده، در چه دوره سختی از تاریخ هستیم .. غمگینم از اینکه انگار این خاک تو یک دورگردون قرار گرفته ، در همه ی زمان ها در همه ی تاریخ یک اتفاق در حال وقوع! ..

تو ای خاک ایران بزی جاودان شکوهنده با فره باستان همیشه ز تو دور دست بدی نگهدار تو نیروی ایزدی •فردوسی

آدم‌ها هیچ‌وقت به اندازه‌ی زمانی که احتمال می‌دهند آشوب یا فاجعه‌ای در راه باشد احساس آزادی و بی‌باکی نمی‌کنند. آواز کافه‌ی غم‌بار، کارسون مکالرز

آه مادر! اگر آزادی برف بود تمام عمر بی‌سرپناه می‌خفتم... محمد ماغوط