مَنزلگه یک متروک

همیشه یچیزیو میخوایم نمیدونیم چیه همیشه دلمون میخاد یکاری کنیم نمیدونیم چیه همیشه دلمون میخاد یجا بریم نمیدونیم کجا همیشه دلمون میخاد یه حرفی بزنیم نمیدونیم چه حرفی ما همیشه تو این “نمیدونم‌” گیر کرده‌بودیم.

شبکه‌های اجتماعی باعث شده یک آدمِ معمولی فکر کنه خارق‌العاده‌ست و یک آدمِ خارق‌العاده فکر کنه خیلی معمولیه! اینطور نیست ایا؟

1404/04/04

🇮🇷

تاریخ بخونید، نه از تو شبکه‌ها، نه از دهنِ دشمن. واقعی بخونید! این سرزمین، پر از خونِ جوونمرداییه که نمی‌خواستن یه وجب از خاکش رو بدن. پاره‌پاره شدن، افتادن، اما خم نشدن. این اولین بارم نیست ، صفحات تاریخ این کشورو با جوهر خون نوشتن تو سانت به سانت این خاک ، استخون خوابیده وقتی زن و بچه میمیره یعنی هدف جمهوری اسلامی نیست هدف خود مردم و خود ایرانه ذوب این جماعت حرومزاده وطن فروش نباشید ما هشت سال با دست خالی ۳۰۰ هزار تا شهید دادیم خاک پوتینای دشمنا رو خالی کردیم که خاک ایران نره تو خاک عراق پشت وطنمون بمونید دشمنو شاد نکنید

شاید از صدای آژیر و گلوله، از تصویر پیکرهای تکه‌تکه‌شده‌ی هموطنامون ، تلخ‌تر و سنگین‌تر، شادی وطن‌فروش‌هاییه که کنار خونِ هم‌خاکاشون، پایکوبی می‌کنن. اونایی که تو همین خاک قد کشیدن، با هوای همین سرزمین نفس کشیدن، اما امروز، پشت به ناموس، پشت به خون، پشت به ایران کردن... چی میشه که یه نفر، ریشه‌ش تو خاک ایران باشه، ولی قلبش با دشمن بتپه؟ چی میشه که صدای خنده‌ش، رو زخم مادری بشینه که داغ پسرش تازه‌ست؟

بعد از کل اتفاق و خبر بد شنیدن ناراحتی امروزم تنها چیزی ک میتونست روحیمو شاد نگه داره :

چاپلوس‌ها همانند دوست هستند همانطوری که گرگ‌ها به سگ‌ها شباهت دارند. 👤 مارک‌تواین