سبزآبی؛

‏مدتیه که پام میره رو خط موزاییکا و هیچ اهمیتی برام نداره، شما که دیگه عددی نیستید!🦦

امروز ۱۳ مهر سال دو بعد از دو هفته فراز و نشیب هایی که سر نبودن یا بد بودن معلم فلسفه داشتیم روز سه‌شنبه برامون یک موجود گوگولی (البته من بهش میگم گوگولی خودشون ی اقاعه تقربیا سن بالا بودن ) رو برامون آوردن . از طرز تدریسشون براتون نگم که واقعا جزو بهترین تدریس های عمرم رو دیدم سر خوندن اسمامون از روی لیست عینک رو که از روی چشماش برمیداشت ، اشتباه میخوند:)) یا طرز نگه داشتن خودکار توی دستاش خیلی جالب بود خلاصه فک کنم عاشق شدم رفت:))) همه اینارو گفتم که برسم به اینکه امروز بالاخره شروع به خوندنش کردم و فهمیدم چقدر با تصورات ترسناک غیر قابل فهم مغزم تفاوت داشت و خوشم اومد از خوندنش به جاش روان شناسی اصلا تو مغزم نرفت/:

هستم اگر می روم ، گر نروم نیستم!

اشپزی کار نیست ؟

کاری نمیکنیم ، درحال اشپزی کردنیم:))

http://t.me/HidenChat_Bot?start=1070164423 حرف بزنیم ؟ چیکارا میکنید

خیلی وقت است سایه ها رقص دستان را ندیده اند ، خیال ها در خوابند و ما حس آن مهمان ناخوانده را در مهمانی ها نداریم . پس امشب وقت این است ؛آنها را بیدار کنیم.

صبح داشتم به این فکر میکردم اصلا چرا آدم ها به وجود میان که ی روز بمیرن یا چرا خوبی و بدی وجود داره چه اسراریه بر خوب بودن؟ خلاصه از این اینجور سوالایی که بیشتر تو خلوت سراغ آدم میادو جوابیم براش پیدا نمیشه و دقیقااا همین امروز خانم حسن پور معلم جامعه شناسیمون گفتش که اگر زندگی رو ی قالی در نظر بگیریم ، تک تک ما وقتی به این دنیا میایم و تا زمانی که از دنیا خداحافظی میکنیم ی قسمت از اون قالی رو میبافیم و باعث قشنگ شدن اون فرش دستباف میشیم و خدایش خیلی به دلم نشست :))) همین الان به فرش کف اتاقتون نگاه کنید ببینید چه نقش و نگاری داره پس همونقدر قشنگ زندگی کنیم :))))

گفت؛ بمون و برام از جزییاتی حرف بزن که فکر می کنی برای کسی مهم نیست.