سبزآبی؛

چند روز پیش یکی متن های خودم رو سر صف صبحگاه خوندم اولین بار بود که نوشته هام اونقدر شنونده یک جا داشت ، ریا نباشه اتفاقا استقبال گرمی هم کردن البته با تهدید هایی که محدثه هم بی تاثیر نبود که اگر دست نزنید زنگ تفریح پشت مدرس- چیزه بگذریم . کلاس انسانیا یا تجربیا که میرفتم همه جداگانه ازم تعریف کردن راستش اون لحظه رو ابرا بودم :))))

یه جا خیلی قشنگ نوشته بود : تصورِ من از عشق خیلی قشنگه ، اینطور که ، ‏بابام عاشق رنگ یشمیِ ، ولی فقط یه‌دونه پیرهن یشمی داره ، ولی تا دلت بخواد پیرهن آبی داره ، چون مامانم عاشق رنگ آبیِ((((:💙

من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم ‏عقل هی فلسفه می‌بافد و ما می‌خندیم:) 🌱 - #وحشی‌‌بافقی

حال و احوالتون؟ من؟ همچین به کامم نمیگذره ولی میگذره میگما شماهم خوبب مارو دادید به دست یادگار قبلا تا میومدم دَر میزدم ، پاورچین پاورچین میومدم داخل چنل می‌دیدم با ریکتاتون خونرو اب و جارو کردین و خلاصه دلم باز میشد ولی الان اینقدری لاتیشو پر کردید و نگاه نمیکنید مارو که دلمون چرکی شد . نه اینجوری نمیشه ی ریکت بدید دلمون وا بشه

گویند روی سرخ تو سعدی که زرد کرد؟ اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم.

فعلا تو حال هوای فنونم شعرای خوشگل خوشگل دیدم ✨

گاهی که سنگ حادثه از آسمان رسد اول بلا به مرغ بلند آشیان رسد -کاشانی

پاسی از شب رفته بود و برف می‌بارید چون پرافشان پری های هزار افسانه ای از یاد ها رفته _اخوان ثالث

- دستت رو بزار روی صفحه‌ی مانیتور. + گذاشتم. - حس می‌کنی؟ + چیو؟ - منو، احساسمو... + چجوری باید از پشت این صفحه‌ی سرد، از پشت این کلمه‌های تایپ شده و مرده حست کنم؟! - اونا زنده‌ان، نبضشون داره می‌زنه، می‌گن که دوستت دارم:)💙

آبی من؛